Archief - Games met een ijzersterk verhaal ?

Het verhaal zelf speelt zich voornamelijk af in Sigil, een stad waar er poorten zijn naar alle dimensies in de planescape wereld. Deze poorten kunnen wel alleen geopend worden met een bepaald soort sleutels, maar die sleutels kunnen van alles zijn. (Vb een stuk vuiligheid tegen een muur smijten) Je moet dus de sleutels kennen om Sigil te verlaten waardoor de stad als bijnaam "The Cage" heeft. Sommigen zijn dan ook per ongeluk daar terecht gekomen. Het is een setting waar veel mogelijk was. Daarbovenop had je een mystieke heerser over de stad, de Lady Of Pain, die alleen tussenkwam om de stabiliteit van de stad te garanderen of goden buiten te houden.

Gecombineerd met nog enkele "natuurwetten" in deze wereld zorgt voor een boeiende setting.
(om een voorbeeldje te geven, dingen kunnen ontstaan als er genoeg mensen in geloven. In het spel ken je jouw eigen naam niet maar indien je je aan genoeg mensen voorstelt als Adahn zal er een Adahn ontstaan die denkt dat hij jou kent. Zo kan je ook in een debat iemand doen twijfelen aan zijn eigen bestaan, waardoor hij dan ook verdwijnt)

Naast de setting vind ik de NPC's in het spel zelf goed uitgewerkt met zalige tekst.

Jijzelf, het hoofdpersonage, wordt wakker in een mortuarium, zonder herinneringen. Al snel blijkt dat je onsterfelijk bent(letterlijk) maar dat er een grote kans is dat je herinneringen verliest indien je het bewustzijn compleet verliest. (of dat je er soms terug bij krijgt).
Dit zit goed verwerkt in het spel waardoor je bij "dood" gaan vaak terug wakker wordt in het mortuarium (als je geluk hebt).

Hoelang dit spelletje al aan de gang is heb je geen idee van, en de flashbacks die je soms krijgt brengen geen duidelijkheid, integendeel.

"Nameless One: I wonder what it was I said that made death reject me. "

Een van je eerste partymembers is Morte, een vliegende demonische(dit laatste ontkent hij soms) schedel die, desondanks zijn staat, nog altijd interesse heeft voor het andere geslacht en door al zijn beperkingen niet echt kieskeurig is geworden (zoals je snel merkt aangezien je wakker wordt met hem in een mortuarium waarin zombies werken)
Voor de rest is hij leugenachtig en betweterig.

"Morte: Women were the reason I became a monk - and, ah, the reason I switched back... "

Daarnaast heb je nog verscheidene andere partymembers (met allemaal een uitgebreid verhaal, achtergrond en zalige teksten) maar na Morte vind ik Ignus een van de zaligste personages in een spel. Een van de machtigste magiërs die bij een poging sigil plat te branden gestraft is door eeuwig in contact te staan met de "fireplane" waardoor hij zich in een semi-comateuze toestand bevindt van eeuwige pijn. Alleen door zijn macht is hij daar niet aan gestorven. (in die toestand is hij wel de mascotte geworden van een bar in sigil (toepasselijk "the smouldering corpse bar" gedoopt) waar constant een luchtje hangt van gebraden vlees. Je kan hem uiteindelijk bevrijden van zijn lot en in het verloop van het spel wordt het alsmaar duidelijker dat een van jouw vorige (sadistische) incarnaties hem waarschijnlijk alles heeft aangeleerd(door middel van pijn).

Het grootste deel van zijn teksten zijn dan ook in de aard van: "I want you to burn" en "It burns, It burns". Maar als je erin slaagt hem over zijn verleden te laten praten gebeurt dit met een bijna kinderlijke stem.

Ik heb het al verscheidene keren uitgespeeld, en zelf als je het verhaal bijna compleet kent blijf je goesting hebben om het te spelen; heb het begin vorig jaar nog eens heruitgespeeld