Archief - Gamen is een kinderachtige vorm van entertainment?

Leuk om te horen hoe sommige ouders hier daadwerkelijk zelf gamen. Mijn ouders vinden dat persoonlijk ook nog kinderachtig terwijl mijn moeder zelf 1 of ander online blokken variant speelt op de website van één en mijn vader soms dat kaartspel in de windows ontspanningsmap..

Moet imo wel leuk om samen later met mijn toekomstige zoon/dochter een coopke fzo te doen.

Mijn moeder speelt zo van die typische "ouders"-games, zuma enzo.

Om te antwoorde op de OP, dat die mensen die tegen games zijn en het kinderachtig vinden maar eens hun ogen open doen. Gaming is de SNELST groeiende entertainment industrie. Daarbij is het NOOIT gepositioneerd als zijnde voor kinderen. Gamen is altijd voor elke leeftijd geweest.

Als zij dit niet wille zien, no offence, maar dan zijn ze naïef en kortzichtig. Als je al ziet dat 60 miljoen mensen een PSN account hebben kan je toch moeilijk stellen dat dat allemaal kinderachtige mensen zijn.

Drakinus zei:

Mijn ex kwam daar ook is mee af :"Vind da nu zelf ni wa kinderachtig" en ik ben gewoon beginne lachen en der nimeer verder op ingegaan. Da was precies ne serieuze mindfuck, want voort heeft ze daar nimeer over gesproken

Klik om te vergroten...

briljant

Ik ben nu 30 en speel games sinds... tjah, 1986 of zo (mijn 5e levensjaar).
Mijn pa was een computerfan en zat in een computerclub en zo samen met mijn grootvader.

En dan later als we onze eerste PC hadden, installeerde mijn vader Doom. Die heeft da nog volledig uitgespeeld...
Dus ik ben ermee opgegroeid eigenlijk. Eens ik dan op kot zat en alleen ging wonen na mijn studies heb ik mijn 'zwaarste' game-periode gehad. Dat was werkelijk opstaan, PC aanleggen (als hij niet nog aanlag, want ik liet hem dikwijls aanstaan 's nachts) en gamen, 's middags snel iets eten, gamen tot 3-4 uur 's nachts en terug opstaan 11 uur of zo... (uitzonderingen met examenperiodes uiteraard )

Eenmaal ik ging werken, is dat uiteraard fel verminderd. Want hoewel bovenstaand verhaal ander kan doen uitschijnen, ben ik niet wereldvreemd
Ik heb een game nog nooit mijn privé leven doen overheersen. En zelfs in die periode dat ik constant gamede, deed ik dat met plezier en ik heb nooit voor mezelf het gevoel gehad dat ik iets miste... En ook nu als ik erop terugkijk, zou ik het niet anders willen gedaan hebben. Ik heb er geen spijt van.

Ik werk nu dus, heb een schone job, verdien goed mijn boterham, heb mijn eigen huis, tuin, vriendin, nog geen kindjes. Maar ik speel dus nu elke avond nog wel een game. niet meer zo fanatiek als vroeger uiteraard en dingen in real life gaan voor!

Er staat geen leeftijd op gamen! Er is alleen prioriteiten juist leggen, het gamen mag je privé leven niet in de war brengen en op elk moment in het leven moet je gamen dus de juiste plaats geven. Daar komt het op neer.

Hiapoe

Er zijn natuurlijk altijd alternatieven voor het 'kinderachtige' gamen. Met uw maten op café hangen en met een stuk in uw kraag terug thuis komen. Da's helemaal ni kinderachtig, vooral ni als ge tegen uwe voorgevel staat te pissen.

Of naar een voetbalwedstrijd gaan zien, helemaal geschminkt in de kleuren van uw ploeg... en dan achteraf eens goe wa djoeffen uitdelen omda uw ploeg verloren heeft.

Da's allemaal beter dan braaf achter uw tv/pc zitten en een spelleke spelen, nietwaar.

Precies alsof je als 14 jarige het geld hebt voor een console/game pc en games aan 50-60 euro te kopen..

Of je nu elke avond een film kijkt of 2 uur gamed, dat is nu toch niet zo verschillend??

Dat mensen gamen als kinderachtig aanschouwen vat ik nog steeds niet...

Ikzelf speel al games van kleins af aan, begonnen op de nintendo (Ge kent em wel Vierkante bakjes, een D-pad, start select, A & B, thats it ). Maar eens onze eerste PC met internetverbinding in huis kwam ging het hek er helemaal af. Opgegroeid met Half-Life, Doom, Wolfenstein 3D, RoTT, AoE enz.

Nu, ettelijke jaren later (ben er 26 ondertussen) game ik nog altijd, en met veel plezier! Ik heb ook ondertussen al een vaste relatie van 4j en gaande, plannen zijn in de maak voor binnenkort samen te wonen, hoewel ik veel game laat ik het niet mijn leven leiden

Mijn vriendin heeft er eigenlijk nooit moeilijk over gedaan, ook omdat ik mijn prioriteiten stel. En omdat het geven en nemen is... Het gebeurt bvb dat ik een avondje rustig wil gamen, in ruil ga ik dan met haar wat leuks doen (prive sauna, ergens iets gaan eten, dagje shoppen, etc...). Overlaatst heb ik me Terraria aangeschaft (sandbox game ala minecraft), toppunt vanal: ze wilt het zelf ook spelen...

Het is gewoon een hobby/entertainment gelijk een ander, en mensen die erop neerkijken zijn in mijn ogen ofwel: Kortzichtig, of jaloers dat ze zelf niet kunnen opleven in hun eigen al dan niet bestaande hobby's.

Geef mij maar een avondje gamen dan voor TV te zitten, hopeloze programma's... Je hoort soms mensen zeggen: Ik zap om de reclame te vermijden, ik zou bijna zappen voor juist de programma's te vermijden, meestal is de reclameblok interessanter dan het eigenlijke programma. Enige momenten dat ik TV kijk is vlak voor het slapen gaan, kijk ik nog even het nieuws en mischien eventjes Discovery Channel, dat is het dan...

EDIT:

Bill: Zo hard verschillend is het niet, ieder gewoon zijn ding. Iedereen heeft zo zijn eigen manieren om zich te ontspannen, voor de ene wat gamen, de andere kijkt naar de beeldbuis. Is gamen daarom "minderwaardig" of "kinderachtig"? Nah...

Een kind is de puurste vorm van het menszijn, naarmate je ouder wordt verlies je deze puurheid door ervaring, opvoeding,enz.... Voor mij is "kinderachtig" dus eerder een compliment !

Verder is het belangrijk dat je in een relatie elkaars passies begrijpt, als er teveel wrijving is omwille van tijdsbesteding moet je op jouw strepen staan!

Je mag niet "geassimileerd" worden in een relatie, maar af en toe water bij de wijn mag wel natuurlijk ;-)

Mijn huidige vriendin vond gamen ook belachelijk. Heb daar gewoon op gezegd dat het mijn vorm van ontspannen is, en of ze liever heeft dat ik dagenlang op café zit om mij poepeloerezat te drinken om dan ergens tegen te knallen met mijn auto. Sindsdien zegt ze er niets meer over . Sterker nog, ze speelt nu soms mee op de wii (Mario Kart, NSMB, Kirby, ...) en op de xbox360 (heb GoW 1 met haar uitgespeeld op hardcore ).

Van mijn ouders heb ik geen last.. Mijn pa speelt zelf games op pc, en speelt ze vlugger uit dan mij.. Hij heeft er ondertussen ook al een uur of 1500 opzitten in Counterstrike: Source...

Mijn schoonouders zijn dan iets anders, alskik bv. maar een spelletje zoals Angry Birds durf te spelen op mijne gsm, ben ik al 'verslaafd'

laat uw vriendin dead space spelen

eens zien of ze dan een andere visie gaat aannemen

vergezocht of niet, maar ik heb genoeg geleerd uit spellen. Is het niet engels (vaak dingen die je nooit zou leren op 't school), als gewoon inzicht (RTS'en zoals Total War & Civilizations). Hell, twas Civ 4 da mij geleerd had als klein manneke wat een meritocratie & autocratie is.

Gamen is niet kinderachtig, het is simpelweg ontspannen. Ik versta niet waar dat stigma vandaan komt. Het is niet (on)productiever dan iemand die voor zijn amusement naar voetbal of koers kijkt, maar dat wordt echter wel opgehemeld .... ?!

Ons ma was in elk geval content. Is gevaarlijke periode geweest waarin mijn 3 jongere broers op de ideale leeftijd waren om samen op stap te gaan, "15/16/18" in die leeftijdsregio. Ze zal het niet al te vaak herhalen maar ik weet dat ze 100x contenter was dat ze wist dat ze in het weekend bij mij thuis zaten "te spelen" dan dat ze met z'n drietjes in het weekend in het nachtelijk uitgaansverkeer zaten.

Besluit? Die kinderlijke activiteit redt jongerenlevens!

dietrich0 zei:

Het is gewoon een hobby die voor niks nuttigs is wanneer je niet in de game-sector zit.

Klik om te vergroten...

Dat is het geval bij iedere hobby dude. Ga jij dan maar even postzegels verzamelen of gaan voleyballen.

Vnadaag de dag kan je echt een tiental hobby's hebben. Zelf sport ik om me in vorm te houden, ik ga graag naar films kijken en gamen vind ik ook een goede ontspanningsmiddel. En zo doe ik nog tientallen andere zaken, heeft dat allemaal zijn nut? Wel dat is simpelweg het leven zou ik zeggen.

Enkel gamen is inderdaad wel belachelijk vind ik, net zoals je 4u per dag je met postzegels zou bezig houden. Maar anders is dat een hobby zoals een andere.

Dobbelsteen zei:

Gamen is nutteloos, kinderachtig en het maakt je dom (net als heel de dag op internet rondklikken).

Klik om te vergroten...

Het cliché bij uitstek dat al lang ontkracht is door diverse studies.

Ik stel voor dat je eens naar de speech van Jane McGonigal kijkt : Jane McGonigal: Gaming can make a better world | Video on TED.com. Gamification is in opmars trouwens, het begint een buzzword te worden in de bedrijfswereld. Je werknemers motiveren kan nl. ook op innovatieve wijze.

Johan tb zei:

ik ben nu 38 (wordt 39) en ik game nog zo ongeveer iedere dag als ik tijd heb

Klik om te vergroten...

Ik ben dus niet de enige .

Op mijn vorige werk organiseerden we regelmatig kleine LAN parties met de collega's (en wat kennissen) na de werkuren, ideaal voor teambuilding!

Voor de geïnteresseerden, nog wat leesvoer (onderaan te beginnen) : http://www.reply-mc.com/?s=gamers.

Mijn ouders hebben nooit echt begrepen dat ik ben blijven gamen, vooral mijn moeder had zo voor ogen dat het wel zou stoppen na mijn 15de-16de. Dat deed het echter niet, en om de zoveel tijd moet ik de gekende preek herhalen: "hebt ge dan liever dat ik elk weekend hier ga pintelieren, want verder is er hier toch geen kloten te doen". Ze laat mij dan wel weer even met rust, maar 't begint om de zoveel tijd wel even opnieuw. Het is allemaal niet slecht bedoeld, ik weet het wel, maar er is ergens ook een beetje hypocrisie mee gemoeid denk ik. Ze zouden precies maar graag hebben dat ik me bezighoud met iets intellectueel (lezen en uiteraard niks anders doen dan studeren, studeren en nog eens studeren), maar zelf hebben ze nooit een dag in het hoger onderwijs gezeten en reageren dat dan op de één of andere manier op mij af denk ik. Ik ga het nu niet te freudiaans maken, maar je snapt het wel, er zullen veel ouders zo zijn.

Soit, ik maak ze duidelijk dat het gamen ver gekomen is sinds het alleen weggelegd was voor nerds, vooral omdat het destijds véél moeilijker was (3 levens en zie maar dat ge tot het einde geraakt). Nu is de toegangsdrempel aanzienlijk verlaagd en is nerd het nieuwe hip. Wat betreft de identiteit en de stempel die ze op u plakken: ik ben niet "trots" dat ik gamer ben (trots ben je op iets dat je hebt bereikt), maar ik schaam me er ook in de verste verte niet voor. Het is niet omdat ik graag games speel en fantasy films kijk dat ik geen vrienden heb of andere hobby's. Ik amuseer me kostelijk met comedy en improvisatietheater en heb dan op dat moment ook geen behoefte aan al die computergerelateerde shit. Ik vind het dan weer enorm onbeleefd als mensen bijvoorbeeld het niet kunnen laten om hun gsm aan te steken tijdens een gesprek onder vier ogen en doodleuk iemand beginnen sms'kes te sturen. Is dat dan wel normaal en sociaal aanvaardbaar gedrag? Kennelijk wel, want het valt hier constant voor.

ikzelf game alleen maar, kijk geen films. 'k luister wel muziek tijdens het gamen (op PC dan, niet tijdens PS3'en)

Mensen die gamen als kinderachtig beschouwen hebben volgens mij nog nooit een game gespeeld. Er zijn zoveel verschillende genres van spellen. No offense tegen mensen die niet gamen, maar om ondoordacht gamen als kinderachtig te beschouwen komt ge nogal raar over.

En dan vind ik sowieso dat kinderachtig gedrag soms wel eens mag, als ge uw grenzen kent wel te verstaan.

Joris ?

gamefreaky zei:

Joris ?

Klik om te vergroten...

?

Da's een belachelijk argument.

Games worden geassocieerd met 'spelen'. Zo heb je videospellen, bordspellen, kaartspellen. Het is kinderachtig omdat het lexicaal gezien lijkt op een 'spel'. En spelletjes is iets wat hoofdzakelijk kinderen doen.

Voila. Daardoor komt de hele 'misvatting'. Mensen zijn van nature uit altijd een beetje achterlijk als het op evolutie van sociale fenomenen aankomt.

Mensen zijn gewoon achterlijk. Zet op HLN home een artikel dat computers dodelijk kunnen zijn en half vlaanderen is er weer mee weg ..