Hmm... tja
Dat had ik heus wel door, hoor. Maar beste soloklasse is ook maar een specifiëring voor beste klasse. Het antwoord blijft hetzelfde, hoor.
De vergelijking met WoW loopt mank op zowat ieder vlak. De graphics in EQ2 zijn minder fleurig, minder strak, minder "knap" dan in WoW, maar daartegenover staat dan weer dat ze niet kinderachtig zijn.
Bovendien houdt het EQ2-team zich veel meer bezig met gameplay dan met het uitzicht en daar gaat mijn voorkeur toch wel naar uit. Graphics vallen na een tijdje spelen toch niet meer op, gameplay daarentegen...
Over de UI.
Probeer eens Extreme UI samen met EQ2-maps?
Dat zal toch wel wat verschil maken, denk ik!
Over "soloën omdat de anderen onnozel zijn". Wel net dàt is de hoofdreden dat ik WoW maar enkele maanden volgehouden heb en dat ik nu al ruim een jaar op Norrath ronddwaal met even veel enthousiasme als in het begin.
Ik weet niet hoe het er bij andere servers aan toe is, maar op Antonia Bayle - een Amerikaanse RP-server - is de gemiddelde leeftijd van de spelers zowat 10 jaar hoger dan die van de gemiddelde WoWer, en dat merk je écht duidelijk.
Ik heb op meer dan een jaar tijd nu net voor de derde (!!!) keer het woord "noob" gehoord. NOOIT hoorde ik "n00b". Van die drie keer "noob" was het twee keer iemand die over zichzelf sprak.
Bij WoW was dat woord nagenoeg dagelijks te vinden in de chats.
Het is natuurlijk niet de maatstaf der dingen, maar het indiceert toch mooi mijn punt: de spelers op EQ2 zijn naar mijn gevoel een PAK volwassener en VEEL aangenamer om mee samen te spelen.
En jaaaaaaaaaaaaaa... uiteràààààààààààààààààrd zijn er bij beide spellen uitzonderingen in allerlei richtingen. Dat spreekt hoe dan ook voor zich.
Ik heb het over de algemene sfeer en gemiddelden.
Ik heb me in al die tijd maar zelden over groepen geërgerd als ik daarin terecht kwam.
Bovendien ben ik dan nog eens in een erg leuke en goede gilde terecht gekomen wat alles nog sterker maakt.
Nu DAT is het belangrijkste überhaupt bij een MMORPG... de community moet vlot draaien, ze moet positieve invloed hebben en passen als een paar schoenen. Die van WoW pastte niet, dus heb ik ze weggedaan. Laat anderen met andere voeten maar WoWen!
Trouwens, naar mijn gevoel staat en valt een groep veeleer met de manier waarop je zelf speelt.
Gaat het je om "plezier maken" en "RP", dan is de efficiëntie van de groep minder essentieel. Ik heb ooit in een groep gezeten waar er ZO hard in werd geRP't dat er van efficiëntie niet veel meer in huis kwam, maar we hebben plezier gehad, man man man man man... zeker vier, vijf keer volledige groepsdood in Karnor's Castle in Kylong Plains.
En vonden we het erg? Och, die paar goudjes bij de mender en dat handje vol XP-Debt... dat overleefden we wel. Maar gelachen hebben we... we hebben geweldige conversaties gehad IC.
En DAAR draait MMORPG nu eenmaal rond. Als je niet wil groepen, waarom dan überhaupt MMORPG'en?
Dan ben je toch véél beter af met spellen als de "Elder Scrolls"-reeks, of dergelijke, of niet?