Archief - Dragon Quest Heroes: The World Tree's Woe and the Blight Below

Kennaah zei:

Dit is geen JRPG he, dit is dynasty warriors in DQ jasje

Klik om te vergroten...

Ja! Dat heb ik nu ook gezien! Aiaiai hahaha

Ik speel graag DW hoor (DW8 kapot gespeeld), maar tja ik wou toch liever een authentieke Dragon Quest game (eindelijk) eens proberen...

En, iemand die deze heeft en zijn mening kan geven?

NoGo zei:

En, iemand die deze heeft en zijn mening kan geven?

Klik om te vergroten...

25+ uur in gestoken.


Positief:

-> Game ziet er prachtig uit. Qua ontwerp van de personages, levels, vijanden. Game "draait" ook zeer goed, ongeacht hoe hectisch(30+ monsters op je scherm) het ook mag worden in-game, nooit heb ik een framerate-drop opgemerkt.

-> Elk personage(afgezien vd twee hoofdpersonages, waarvan je sowieso één moet kiezen in je party ten allen tijde) heeft zijn eigen vechtstijl, combos, spells en supers("coup de grace" genoemd in het spel). Ze zijn (imo) bijna allemaal(Isla, met haar boemerang niet zo zeer ) heel leuk om mee te spelen en te ontdekken hoe je hun specifieke spells het best kan gebruiken voor tactieken met de rest van je party. Jessica is bvb het enigste personage met een effectieve heal-spel, maar doet weinig physical damage, maar haar super is dan weer enorm goed om een grote groep vijanden te wipen.

-> Typische DQ-muziek gedurende het hele spel. Ik hou van deze reeks en deze muziek heb k tevens op CD, dus misschien ben ik lichtjes bevooroordeeld als ik zeg dat er niks op aan te merken. Zelfs de kortere tracks die loopen, worden niet irritant bij lange speelsessies.


Minpunten:


-> Cheesyness/power of friendship/cliché-verhaal: ik heb een zeer hoge tolerantie voor "friendship conquers all!"-boodschappen in games en films, maar dit spel teste mijn geduld toch regelmatig. Op sommige momenten roepen de personages zelfs letterlijk oneliners à la "Nothing can stop the power of friendship" of "No... Even friendship is not powerful enough to stop him!"..... Healix begon al zeer snel op men heupen te werken met zijn overlijk "sappy" grapjes en zelfs Yangus deed me een beetje cringen.


Serieus.... Dit spel deed me cringen op Yangus.............. FUCKING Yangus! Een van mijn grootste game-helden!

Dan is er nog het verhaal dat gewoon puur "licht vs duisternis" zever is. Als de grafische stijl van het spel niet zo mooi was, zou ik gewoon de cutscenes skippen omdat ik me oprecht begon te ergeren aan de hoeveelheid clichés.

-> Difficulty-spikes. Plots kom je voor een missie te staan, waar je bepaalde sleutelpunten tegelijk moet verdedigen en op en af lopen terwijl monsters blijven spawnen in grotere/sterkere mate. Als je niet de tijd neemt om af en toe wat side-quests te doen(meestal gewoon grinden voor drops), zal je merken dat het na +- 10 spelen plots veel moeilijker wordt om alles snel neer te maaien. En nee, metal slimes grinden, wordt pas echt praktisch als je het spel voor 90-95% uitgespeeld hebt.

-> side-missions zijn pure grinding: zij het voor een aantal vijanden of drops. De game vertelt je wel waar je ze kan vinden en wie wat dropt, maar dan nog is het vaak nogal eentonig grinden. Standaard-objectives tijdens het verhaal, zijn meestal 1 van 3 a 4 mogelijke scenarios: verdedig personage A of sleutelpunt B, dood alles op de map, versla eindbaas, escort-missie...

-> skillsysteem mankeert diepgang ongeacht de mogelijkheid om te respeccen. Vele skills zijn gewoon statboosts.

-> Alchemy kan variatie bieden omdat verschillende items zeer interessanten bonus-effecten geven tijdens combat, MAAR alchemy is een beetje omslachtig owv slecht ontworpen interface en ingrediënten grinden neemt veel tijd in beslag

-> Shit verkopen in shops is enorm omslachtig

-> WAAROM kan ik in Godsnaam niet al mijn healstones tegelijk heropladen? Welke achterlijke ezel dacht het nodig te maken dat ik elke keer moet klikken op "ja, ik wil ook deze steen herladen..."



Conclusie:

Een leuke hack&slasher met weinig diepgang, maar overgoten met een overheerlijk DQ-sausje. Ongeacht hoe vaak dit spel me irriteerde met zijn difficulty-spikes, enorm cheesy dialogen/clichés en ongevarieerde objectives... De combat op zich steekt degelijk in elkaar en een party met specifieke tactiek in elkaar steken is zeer leuk. Personages gelijk Bianca, Terry, Alena, ... na al die jaren in prachtige 3D-modellen zien, gaf me een van de grootste nostalgia-boners die ik als DQ-liefhebber ooit heb ervaren. Wat ik na dit spel vooral hoop, is dat Dragon quest heroes 2(voorlopig nog geen europese release bevestigd) al de ideeën neemt van DQH1 en ze verfijnt. Bvb door een fatsoenlijker verhaal en dialogen te bezorgen. Dit spel biedt een enorme goede basis voor een sequel die de vele (klein) ergernissen kan wegnemen.


Voor dragon quest of dynasty warriors fans: 8/10
Al de overige gamers: 7/10.

Leuke game, geen topgame. Meer voor de DQ fan dan de dynasty warriors fan. Voor mij als fan van beide reeksen zelfs een kleine teleurstelling, heb er me zeker wel mee geamuseerd, zit nu aan 28+ uur en zal nog wel ff bezig zijn, maar er zat zoveel meer potentieel in.

Okay, thanks Ben best wel een DQ fan, wel nooit echt DW gespeeld. Denk dat ik me hier toch wel wat mee kan amuseren als ik het zo hoor, ookal is het een ruwe diamant `

NoGo zei:

En, iemand die deze heeft en zijn mening kan geven?

Klik om te vergroten...

Heb de vergissing begaan van de collectors editie te kopen.

Is objectief de slechtste musou tot nu toe. (musou is de overkoepelende benaming voor alle "dynasty warrior" achtige games)

Graphics zijn matig, wss weer achtergehouden door de PS3 limitaties
Gameplay is gemaakt voor randdebielen. Ze hebben de combat echt ubersimpel gemaakt, alle characters spelen ongeveer zo: druk 1-3 maal op square en dan 1 keer op triangle. Magie gebruiken is nutteloos omdat in de tijd die de animatie ervan nodig heeft, ge meer damage kunt doen met gewone attacks
Maps zijn lullig klein
Als gevolg is de movement speed traag als een schildpad
Weinig vijanden op het scherm
De interactie met NPC's (shops en dergelijke) is om razend van te worden. Zo fucking traag en omslachtig
Eigenlijk geen replay value, zeker vergeleken met andere musous
Van de al heel beperkte speelbare characters, zijn er 3 niets meer dan klonen van elkaar. Lucius, Aurora en Terry.

Als ge nen musou wilt spelen, koopt dan Pirate warriors 3 ofzo. Een mechanisch veel betere game.

Het beste van al? Dat Square enix ECHTE DQ games als gijzelaar houdt, en deze slechte game is het losgeld.
Dat hoort ge goed, een van de klojos daar maakte een statement dat ze "misschien" de andere DQ games zouden localizeren als heroes genoeg verkocht.

Dat is wel ineens een heel andere visie

Heb hem even gespeeld en als je van Hyrule Warriors komt, dan valt ie voor mij wel wat tegen...

De punten die reborn snake aanhaalt, zijn bij mij grotendeels hetzelfde.

Aantal vijanden is wel teleurstellend, gameplay is blijkbaar wel veel simpeler (of het moet zijn dat er later toch nog iets interessant uit de bus komt) en het gaat nogal traag.

Graphics vond ik nog wel nice.

Maar ik ga het toch nog verder proberen, wie weet, verander ik toch nog van gedacht... Maar vrees sowieso al dat ie Hyrule Warriors niet zal overtreffen...

Gfx op ps4 zijn gewoon goed. En nogal logisch dat Luceus en Aurora klonen zijn want dat zijn 2 personages waar ge int begin van het spel tussen kiest als "hoofdpersonage"