Archief - De stiekeme datingthread!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
alligate
Legacy Member
Stel u voor.. ge zit op uw werk een ge verveelt u dood. Ge hebt efkens echt geen werk want ge moet op iemand wachten om voort te kunnen.
Op dat moment zat ik mij zo te vervelen dat ik uit gewoonte mijn webbrowser opende. Al mijn fora en mails waren gechecked.
Ik zag hoe dat verticale streepje mij second na second treiterde... Die cursor. Zichtbaar-onzichtbaar-zichtbaar-onzichtbaar-...
De verveling brandde zich dieper en dieper in elk deel van mijn mentale bewustzijn. De browser stond daar maar; en ik had niets om in de ongeduldig wachtende adresbalk te typen. Het was warm. Het was heet. het was een zinderende woestijn. Ik had nog uren en uren eer ik weer van de zoete vrijheid kon proeven....
Toen ik doorhad dat ik daar al een eindeloos durende minuut naar die cursor zat te kijken besliste ik dat er iets moest gebeuren om toch een beetje van mijn gezicht te proberen redden t.o.v. mijn pc.
Met trillende handen en een zwaar zwetend voorhoofd typte ik iets in.. het enige wat nog door mijn hoofd dwaalde, dat woord dat ik wou uitschreeuwen. Ik was op de werkvloer, en elk laatste stukje bewustzijn die ik nog in me had belette me van dat te doen.
Ik was klaar met typen en drukte vliegensvlug Ctrl+Enter.
Mijn bewuszijn had me belet van iets uit te roepen, maar toen de pagina klaar was met laden kon mijn bewustzijn, onderbewustzijn en elk gevoel van logica dit niet meer tegen houden: Ik begon te lachen, ik begon héél luidop te lachen... Ik lachte, ik lachte, ik schaterde en ik rolde... Ik was vrij! Iedereen op de etage van het bedrijf staarde me aan. Het kon me allemaal niets meer schelen. Ik lachte maar door en door, het was een eindeloos geluk.
Toen ik terug bij de mensheid kwam keek ik de dood in de ogen... En de verbaasde maar boze blik van mijn baas keek terug :|
http://www.BORING.com
sommigen onder jullie zullen ook moeten lachen, anderen zullen me plots een hele rare snuiter vinden. I don't care.
Op dat moment zat ik mij zo te vervelen dat ik uit gewoonte mijn webbrowser opende. Al mijn fora en mails waren gechecked.
Ik zag hoe dat verticale streepje mij second na second treiterde... Die cursor. Zichtbaar-onzichtbaar-zichtbaar-onzichtbaar-...
De verveling brandde zich dieper en dieper in elk deel van mijn mentale bewustzijn. De browser stond daar maar; en ik had niets om in de ongeduldig wachtende adresbalk te typen. Het was warm. Het was heet. het was een zinderende woestijn. Ik had nog uren en uren eer ik weer van de zoete vrijheid kon proeven....
Toen ik doorhad dat ik daar al een eindeloos durende minuut naar die cursor zat te kijken besliste ik dat er iets moest gebeuren om toch een beetje van mijn gezicht te proberen redden t.o.v. mijn pc.
Met trillende handen en een zwaar zwetend voorhoofd typte ik iets in.. het enige wat nog door mijn hoofd dwaalde, dat woord dat ik wou uitschreeuwen. Ik was op de werkvloer, en elk laatste stukje bewustzijn die ik nog in me had belette me van dat te doen.
Ik was klaar met typen en drukte vliegensvlug Ctrl+Enter.
Mijn bewuszijn had me belet van iets uit te roepen, maar toen de pagina klaar was met laden kon mijn bewustzijn, onderbewustzijn en elk gevoel van logica dit niet meer tegen houden: Ik begon te lachen, ik begon héél luidop te lachen... Ik lachte, ik lachte, ik schaterde en ik rolde... Ik was vrij! Iedereen op de etage van het bedrijf staarde me aan. Het kon me allemaal niets meer schelen. Ik lachte maar door en door, het was een eindeloos geluk.
Toen ik terug bij de mensheid kwam keek ik de dood in de ogen... En de verbaasde maar boze blik van mijn baas keek terug :|
http://www.BORING.com
sommigen onder jullie zullen ook moeten lachen, anderen zullen me plots een hele rare snuiter vinden. I don't care.
alligate
Legacy Member
Nuja... bij mij is zoiets eerder zeldzaam, ik heb veel werk en weinig tijd om het in te doen; maar het kan wel eens voorvallen dat ik een halfuurtje moet wachten op iets, waarin ik niet voortkan.Epyon zei:Er zijn er nog die hele dagen niets moeten doen op hun werk en dan maar wat fora afsurfen.
m.a.w. jullie zouden zich vereerd moeten voelen dat ik mijn schrale minuutjes vrije tijd met jullie wil doorbrengen!
alli
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.