Ja ik ben ziek! ziek van deze maatschappij. Als er een ramp gebeurt en er vallen 200000 doden dan is heel de wereld paraat om tegen elk ander politiek machtsblok zijn goedhartigheid te laten zien. Er worden liefdadigheidsacties gedaan, geld ingezameld, structurele hulp om het land weer op te bouwen enz... Dat is waar de mensen aan denken als ze het woord actie bij een ramp horen.
Waarom we niets horen of zien over de duizenden slachtoffers per dag die vallen onder menselijk toedoen zoals burgeroorlog of doelgerichte terrorisatie van een bevolkingsgroep door een regering, dan komt het even in het nieuws en gaan we daarna meteen door naar de sport. Alsof voetbal dan nog enige nieuwswaarde heeft. Er is ook geen politieke wil bij onbetrokken landen om zich openlijk te mengen in menselijk leed of wanpraktijken. Ik verwijs hierbij naar de terechte, maar niet zo diplomatische, uitspraken van Karel De Gucht over ons dierbeminde Congo. Inmenging wordt niet getolereerd in internationale politiek als er ergens bloed aan de onderhandelingstafel kleeft. En waar zijn die stortingen voor die slachtoffers? Of geven we alleen als we er met onze neus zo opgeduwd worden dat we er niet meer naast willen kijken? Geven we alleen als er bepaalde getallen overschreden worden of als er sociale druk uitgeoefend wordt? Geven we nog omdat we ons effectief betrokken voelen met de slachtoffers van oorlog of rampen? We geven er niets om! Want we hebben geen tijd, of iets beters te doen, of op weg zijn naar ons werk en aan het vloeken zijn op dat rode licht waardoor we een minuut langer in onze met leder beklede Mercedes of BMW gekluisterd zijn. We leven op de rijkdom die we zelf hebben vergaard door onze kolonie leeg te plunderen en door onze politieke en economische oorlogen die we gevoerd hebben. En dat was geen mooi zicht.
En dan zeg ik ook. Wat in Azie is gebeurd is vreselijk. En wat wij met de natuur doen is dat ook. En dat we zo bekommerd zijn om mensen die een ramp overleefd hebben is mooi van ons, maar dat we voor de rest onze handen afhouden van de rampen die we zelf in het verleden hebben veroorzaakt maakt me ziek. Want frontatie met onze eigen fouten en schulden kunnen we niet aan, dus lossen we die ene schuld wel aan een ander in. Dan kunnen we toch slapen vannacht.
Ik slaap niet.
Het spijt me als mijn onverschillige uitspraken in mijn vorige post in ongenade zijn gevallen en dat mensen zich gekwetst of verontwaardigd voelen. Ik had hier niet de intentie toe.
Vraagje nog. Wanneer leveren de Belgen nog eens wapens aan Nepal? En sturen we daar dan achteraf ook hulp naartoe om wezen op te vangen?
), then so be it :applause:
