De indrukken van WoW, "de zoveelste MMO", zoals alle andere die tegenwoordig uitkomen.
Asheron's call vernielt voor mij elke nieuwe MMO, ik kan geen nieuwe MMO spelen zonder dat deze traag, onbeduidend en log aanvoelt.
Asheron's Call wordt soms omschreven als drugs, maar dit is het voor mij ook. Ik heb het een lange tijd intensief gespeeld (enkele jaren geleden), maar kijk er nu nog steeds zéér melancholisch op terug, zo hard zelf dat ik er echt "down" van kan worden. Dat zulk een "glorie" van een spel heeft bestaan, en dat de meeste MMOspelers, dat zichzelf maar al te graag MMOpro noemt, er nog nooit van heeft gehoord.
De "huidige" MMO's zijn van verhaal tegenover het verhaal van AC zoals de cartoon achterin de Flair tegenover het verhaal van "The Lord of the Rings", om het even botweg te schetsen.
MMO's waarin jumping en running bepalend kunnen zijn voor het lukken van een quest, of waarin een 10 level lagere character, mits goed geskilled gemakkelijk zijn hogere in de pan hakt, en waar "gear" en grinden niet het summum is van het spel, die maken ze niet meer.
Daarom, ben ik mij het laatste jaar mijzelf serieus aan het verdiepen in gameontwikkeling (sluit aan bij mijn diploma) en heb ik al een paar mensen bij elkaar kunnen verzamelen om samen iets te creëren, wss grafisch minderwaardig, maar gameplaymatig zou ik het zo dicht mogelijk bij AC 1 willen brengen, het gevoel van vrijheid vanwege de sandboxmap en de nooitaflatende maandelijkse patches met nieuwe storyline inclusief.
Dit is mijn persoonlijke droom, om andere mensen te kunnen laten voelen wat ik heb gevoeld, om andere mensen hun fantasie en socialiteit te kunnen laten gebruiken zoals ik het heb ervaren.
Dit klinkt misschien allemaal wat zielig, maar ik had dit nog nooit eerder echt neergepend, en zag dat jij , Darius , ook al enkele AC-verslaafde posts hebt gemaakt op dit forum waarin ik mij volledig kan vinden.
Omdat ik AC toch wel een echt aparte MMORPG vind ( op vlak van quests en storyline ).
