Gepreviewd voor PS3 door papfles
| 15 maart 2010 10:14 -
De grote vraag die altijd naar boven komt bij een Fifa die een kleine zes maanden na de vorige versie verschijnt, is of het hier niet gewoon om een veredelde downloadable content gaat die verpakt wordt als nieuw product om er nog eens wat centen uit te slaan. De klaagzang bij mappacks, weggelaten content en dergelijke is vaak enorm luid, maar bij deze 2010 Fifa World Cup South Africa lijken vele mensen niet meteen een probleem op te merken. Is dit omdat Electronic Arts inderdaad een waardig spel heeft afgewerkt of valt het minder op door de nieuwe titel?
Het grote verschil tussen deze titel en de jaarlijkse Fifa-exploten lijkt vrij duidelijk. Daar waar je jaar-in, jaar-uit met ploegen aan de slag kan die hun eigen competitie proberen te winnen en vervolgens glorie proberen te vergaren in buitenlandse bekertornooien, moet je in deze telg je enkel bezighouden met die ene illustere beker, de wereldbeker.
Ander sfeertje
Dat het om iets compleets anders draait in deze 2010 Fifa World Cup South Africa is meteen duidelijk bij het beginscherm. De warme rode kleuren en bijpassende vrolijke deuntjes gooien je in één rechte lijn naar een plek in de Afrikaanse brousse. Qua muziek zit het spel dus al zeker snor. Wie zich geen trip kan permitteren naar de wereldbeker, kan misschien gewoon dit als zijn soundtrack beschouwen. Alle schermen baden in dit sfeertje en hiermee zet het spel zich duidelijk af tegenover zijn voorganger. Grafisch schaaft het dus links en rechts aan de bestaande engine.
Ook tijdens de wereldbeker zelf is het duidelijk dat het hier iets anders is van beleving dan de gewone Fifa. Het stadion hangt vol slingers en confetti, vlaggen hangen over de balustrade en supporters gaan uit hun dak. Deze zie je zelfs in close-up, klaar om hun ploeg naar de overwinning te brullen. De coach zie je nagelbijtend aan de zijlijn staan, terwijl de volksliederen voorbij komen. Er zijn dus al kleine aanpassingen gedaan om het WK-gevoel beter over te brengen. Naast deze kleine nieuwigheden krijgen we zelfs nieuwe velden voorgeschoteld. De zon en de supporters hebben hun werk gedaan, want verdorde velden en feestmateriaal aan de zijlijnen zijn schering en inslag ditmaal.
Jammer is wel dat er een paar flauwere zaken uit de vorige Fifa's niet echt zijn aangepakt. Nog steeds zal je mogen turen naar een stadionbeeld met zeventig percent lucht (Frank Deboosere zou trots zijn op zo'n luchtfoto's) wanneer er een wissel aankomt. Wetende dat deze wissels in bepaalde spelmodi vaker voorkomen, kan het best wel lastig zijn om zo regelmatig onderbroken te worden. Ook de nieuwe close-ups van de coaches, spelers en supporters zijn veelal een vertraging van het tempo en ook al tonen ze een kleine nieuwigheid, toch zijn ze na drie minuten ook weer overbodig.
Kapitein van het schip
Qua spelopties zal je niet moeten gaan zoeken naar de Belgische competitie (je mag, stuur maar een pm als je ze gevonden hebt), maar herken je de traditionele spelmodi - zoals quick match, kwalificatierondes en de wereldbeker zelf. Afhankelijk van je geduld en je interesse kan je het dus allemaal opnieuw gaan beleven of gewoon rechtstreeks in een landenwedstrijdje springen. Tot dusver alles nog heel herkenbaar voor de doorwinterde Fifa-liefhebber.
De grootste ‘nieuwe' brokken zijn Captain Your Country en Story of Qualifying. Naast het thema van de wereldbeker zijn deze twee modi eigenlijk de rechtvaardiging van de volle prijs die je moet betalen voor ...hier komt ‘ie weer... 2010 Fifa World Cup South Africa. Captain Your Country komt eigenlijk neer op een spelmodus die je in de vorige Fifa ook al had, met name daar waar je de controle nam over één specifieke speler. Dat is hier niet anders, alleen krijg je een hogere doelstelling voorgeschoteld. Je moet niet alleen je team helpen om de wereldbeker te winnen, maar je moet ook proberen om zelf kapitein van je team te worden. Dat doe je door je aan je taak te houden op het veld en tegelijkertijd zo goed mogelijk te scoren qua punten. Langzaamaan zal je dan door de rangen worstelen om uiteindelijk de nummer één van je team te zijn.
Het leuke aan deze modus is dat je een hele campagne eigenlijk je best doet om niet uit positie te lopen, niet te overdrijven en eigenlijk te spelen zoals je in het echte leven ook zou spelen. Een fantasietje goed en wel, maar als je de bal kwijtspeelt, is dat meteen een domper voor je persoonlijke match-score, dus het eenvoudig houden kan wel eens de beste optie zijn. Nadelig is dan wel dat je je eigen score makkelijk kan opblazen door heel vaak een simpel balletje vooruit te spelen. Als verdediger gewoon de bal afpakken is dan ook weer enorm handig. Dit zijn een aantal zaken die je snel een paar puntjes omhoog zal duwen.
Waarschijnlijk is het zelfs veel aangenamer om met drie kompanen deze modus te doorlopen. Dan kan je niet alleen met vier proberen om je land naar de titel te leiden, maar kan je ook onderling ‘strijden' om kapitein te worden van je eigen team. Een leuke tegenstrijdige gedachte om dan die laatste pass al dan niet te geven als je weet dat je vriend extra punten zal krijgen doordat hij scoort.
In de laatste minuut
De ‘Story of Qualifying' is een ander belangrijk luik van dit spel. Hierin moet je geen volledige wedstrijden spelen, maar krijg je alle doorslaggevende gebeurtenissen voorgeschoteld uit de kwalificatiecampagne. Zo kan er gevraagd worden om in de laatste twee minuten nog een achterstand om te buigen, zodat bijvoorbeeld Ikkanniwinnistan toch naar de wereldbeker kan. Het zijn korte, veelal intense wedstrijden, waarbij je vaak de logo's van je knoppen eraf zult meppen om toch nog die ene goal te maken. Het is namelijk zo dat je dit niet even op de gemakkelijkste moeilijkheidsgraad kan spelen. Het spel bepaalt welke moeilijkheidsgraden aan elke uitdaging gekoppeld zijn. Vaak is het minimum ‘professional', maar echte veteranen kunnen het zelfs op het allerhoogste niveau proberen. Probeer dan maar eens in drie minuten twee goals te maken.
Het is een leuke afwisseling van de typische match-structuur in een Fifa-spel en zal dus zeker zijn fans kennen. Bovendien wordt de levensduur ook gerekt doordat je per wedstrijd nog specifieke uitdagingen krijgt. De match nog omkeren en winnen zal je bijvoorbeeld 200 punten opleveren, maar omkeren en zelfs nog met twee doelpunten verschil winnen, zal je nog eens 200 punten opleveren. Deze punten zijn nodig om andere uitdagingen vrij te spelen, zoals de kantelmomenten van het WK 2006 in Duitsland.
Aanpassingen
Elke Fifa-update krijgt zijn gebruikelijke verbeteringen en vernieuwingen. Eerder hadden we het al over de close-ups en de vernieuwde velden, maar het aspect dat eigenlijk de meeste aanpassingen heeft gekregen, is het trappen van een penalty. Je zal niet meer op ‘rondje' kunnen blijven duwen terwijl je een richting kiest met je stick en deze al-dan-niet volledig opzij duwt om verder naar de kant te trappen.
Zonder enige training zal het in deze 2010 Fifa World Cup South Africa een complete ramp worden om penalties te trappen. Het duurde zo'n vijftig penalties voor ik opgaf en me naar het trainingsveld begaf om daar het trappen onder de knie te krijgen. (Ter verduidelijking: van de vijftig penalties gingen er twee binnen.) Nu zal je immers rekening moeten houden met de stress die gepaard gaat met het trappen van een elfmeter. Als je op training penalties trapt, zal je merken dat - afhankelijk van wanneer je duwt - er een grote cirkel verschijnt of een kleine. Heb je de pech om een grote cirkel te krijgen, dan mag je de penalty al quasi vergeten, want dan trapt je speler ergens buiten die cirkel. Alle correcties die je dan nog probeert door te voeren, zullen dan ook vooral hoongelach teweeg brengen bij vrienden die in de buurt zitten.
Druk je echter op het juiste moment, dan krijg je een kleine cirkel waarin de bal zeker terecht komt. Hiermee kan je dus heel eenvoudig een bal juist plaatsen in het doel. Door je aanloop te onderbreken, kan je zelfs nog aanpassingen doen qua trap en zo nog snel je doelwit te verleggen. Na wat training zal deze aanpak dan ook geen enkel probleem zijn. Het grote nadeel tijdens wedstrijden is dat je deze stressbalk niet altijd te zien krijgt én dat die cirkel om je te oriënteren niet aanwezig is. Het wordt dan terug meer een gevoelskwestie, maar misschien toch best dat je even oefent.
(Blijvende) ergernissen
Eén van de laatste puntjes is - ik heb het zo lang mogelijk proberen uit te stellen - het commentaar. Op zich zullen de eigenaars van Fifa 10 al geleerd hebben om de stommiteiten eruit te filteren, maar toch blijft dit een hekel punt aan deze reeks. Dat je geen duizenden zinnetjes hebt om fases, ploegen en spelers te beschrijven, daar zal niemand een probleem van maken. Dat je echter gewoon foutieve zaken zegt, domme zaken zegt of over spelfasen van drie minuten eerder iets zegt; dat zijn zaken die echt wel stilletjes aan uit de franchise mogen verdwijnen.
Keepers die de bal uit de voeten plukken van hun eigen verdedigers (een fout op zich) leidt geregeld tot "great save"-opmerking of een foutieve doorsteekpass die naar de keeper hobbelt, levert ook bakken hulde op van de commentators voor de geweldige redding. Bovendien hoeft niemand in het stadion nog te weten dat er een gele kaart is gevallen nadat de daaropvolgende vrije trap al is binnengegaan en de commentators nog aan de viering moeten beginnen.
Verder hebben de spelers nog altijd een morbide fascinatie voor de doellijn. Na een goal is het blijkbaar onderling wedstrijdje om als eerste over de doellijn te lopen, alsof de laatste speler zijn winstpremie niet krijgt. Waarom we niet meteen een animatie te zien krijgen in plaats van zelf je speler naar de lijn te moeten sturen, zodat die animatie toch kan beginnen, is me een raadsel.
2010 Fifa World Cup South Africa legt een andere focus dan de gewoonlijke sequels in de franchise. Of het de volle prijs waard is, is maar zeer de vraag omdat de aanpassingen eigenlijk minimaal zijn en dezelfde ergernissen nog steeds aanwezig zijn. Waarschijnlijk zullen de setting en de twee belangrijkste modi wel een heleboel fans overhalen om deze te kopen, maar een goedkope, kleine uitbreiding had even goed kunnen werken.