Archief - - Special Day -

Ja, thoort hier misschien niet echt thuis, mor heb het gevraagd ent mocht

Tis vandaag ni voor nix 'gedichtendag' en aangezienk der wel van hou zouk zo zeggen laat u dichterlijke vrijheid en kunsten maar gaan !

Ge kunt een gedicht poste da u raakt of dat ge zelf geimproviseerd hebt ^^

let me see the emotional side of the to'ers if they have one

Btw ook niet onbelangrijk, ff de herdenking van het 60 jaar geleden zijn van et zowel grootste concentratiekamp in Polen (Auschwitz) tis toch erg geweest ze... begint juist 'histories op canvas: Auschwitz' even ter informatie aan diegene die interesse hebben

Vriendelijke groetjes, en cmon met die gedichten , keep teh forum alive


alvast een gedicht da hier op de wc-deur hangt en wel vrij bekend is bij diegene die wa dichters kenne en tis niet mis (Leonard Nolens)

'Huiselijke aubade'

Nog
En nog
En nog
Ben jij mijn liefste
Dag en nacht en dag
Ben jij mijn liefste
Tot vervelens toe

Ik hoor je slapen, ik hoor
In de ochtend je slaap
Zijn ogen opendoen.
Licht loopt op kousenvoeten.
Door de kamer, gaat
De trap af, dekt
De tafel met trage ovalen

Gerinkel en koffie beklimmen
Het traphuis en roepen
Ik slaap nog wat na
In je afdruk, zink weg
In je diepdruk, verdwijn
In die vormvaste leegte.
Ik slaap op de wijze van jou.

En het zingt in mijn slaap
En je zingt het mij na, ja
Nog en nog en nog
Bij jij mijn liefste
Tot vervelens toe.
En dag en nacht en dag
Ben jij mij liefste

zelfgemaakte gedichten ofzo post ik later wel..

Mooi Fem
Alsk wa meer inspiratie heb zalk zelf iets posten

vind leuk innitiatief

ben is benieuwd naar wat mooie dingen, ben er zelf niet zo in thuis maar zal toch kleintje zetten


Ik moet onthouden te vergeten
alleen dan verlost van pijn
want wat heb ik aan het weten
dat wat er is nooit kan zijn

mijn kleine bijdrage

ahu ? zwam fzo ? :naughty:

anyway ff is gedicht van vriendin zoeke

edit :

Niet zelf geschreven, maar onlangs tegengekomen en vond het wel heel mooi en passend.

ook wel eens leuk lara...

MISSEN

wat kunnen mensen zich in dat woord vergissen
maar ik weet hoe het voelt, ik weet wat je bedoelt
die dag van jou overlijden zit in mijn geheugen gegrift
iemand heeft jou van mij vandaan gepikt

waarom heeft dat lot ons nou presies uitgepikt.
wij, wij 2 handen op een buik
wij samen praten alles uit.
maar nu is het me eigen stem die ik hoor.

die woorden ik blijf ze horen jou lichaam voor het laatst in mijn armen.
en weetje je blijft me nog steeds verwarmen.

het zijn moeilijke dagen.
en blijf nu ook maar telkens naar je vragen.
maar ik weet jij daar blijft over mij waken.


ik hou van jou en weet dat je bij me bent.
op elk tijdstip en elk moment.


heb een paar dingen weggelaten ad:

vandaag was et wel leuk^^
ons leerkracht van nederlands van vorig jaar moest studie geven bij ons,
en ze had zo ronde holle koekjes mee, met daarin een gedicht
kvon het wel origineel
op et mijne stond er dit:

Ik ben een dichter.
Ook na uren.
Als het even kan, kruip ik dichter tegen je aan.

een mooike wel

Het kortste nederlandstalig gedicht: U nu!

Kort en bondig

leuke replys

zat even in men documente te pluizen en heb er toch eentje uitgevist datk toch al ff geleden heb gemaakt..

'you don’t know why'

Your smile
makes me smile

Your hand
Warms my heart.

Your tears
Make me sad..

Your unknown
Makes me to know.

Your tears
make me cry...

You don’t know why.
But I know, my pain is the only reason to cry...


Een volgend gedichtje volgt later ...

keep on teh poems

Btw; het gedicht van hans teeuwen 'verleid me'? da pwnt

Ook ff op wijze dat 2005 het jaar van Don Quichot is (Welbekend van het literaire werk over Don Quichot vs. de windmolens)

eentje van mij \o/

ik zit mij voor het vensterram stierlijk te vervelen,
ik wou dat ik twee hondjes was dan kon ik samen spelen

-Wicked- zei:

Ook ff op wijze dat 2005 het jaar van Don Quichot is (Welbekend van het literaire werk over Don Quichot vs. de windmolens)

Klik om te vergroten...

aja tis waar ter ging een simpsons aflevering daarover
kzou zelf 1 posten maar ik heb geen tijd , wacht strax

ff romantische toer opgaan...
Vind ik persoonlijk wel leuk

ik zag net op tv een koppel
ze knuffelden elkaar
op zich heel normaal
maar iets viel me op
hij drukte haar
iets harder tegen hem aan
alsof hij haar nooit
los wou laten
hij haar wou laten merken
dat hij zo gelukkig met haar is
haar nooit kwijt wil raken
hij straalde helemaal
door dat extra tintje aan die knuffel
toe te voegen
gaf het veel meer indruk
een blijk uit liefde

ik herkende het
ik was bij hem
hij hield mij in zijn armen
voelde zijn warmte
al zijn liefde
toonte hij voor mij
op dat moment
door zo'n moment
werd ik zo gelukkig
ik voelde me compleet
wou nooit meer loslaten
mijn hart maakte een extra sprongetje
heel mijn lichaam juichde


ik hou van jou
hij was de eerste
die dat tegen me zei
en aan die blik in zijn ogen te zien
voelde hij hetzelfde
hij straalde
zijn ogen straalden
die blik
is voor eeuwig
in mijn herinneringen gegrift
niemand kan ooit
mij dat laten vergeten
die blik
die knuffel
ik was nog nooit zo in de hemel geweest
ik voelde me gelukkig
wou voor altijd in zijn armen blijven
nooit meer los laten



maar de dingen die erna zijn gebeurd
dat kunnen die blik en die knuffel
niet meer goed maken.....




Booo!

smorgens kan ik niet eten omdat : ik van je hou ...
smiddags kan ik niet eten omdat : ik van je hou ...
savond kan ik niet eten omdat : ik van je hou ...

snachts kan ik niet slapen omdat : ik honger heb....

Loflied op de twijfel

Geloofd zij de twijfel! Ik raad jullie aan mij
opgewekt en met gespitste oren te begroeten, ik,
degene die jullie woord op een goudschaaltje weegt.
ik zou willen, dat jullie wijs waren en niet al te snel
geloof zouden hechten aan je eigen woorden.

Leest de geschiedenis en ziet
de in paniek op de vlucht geslagen
onoverwinnelijke legers.
Overal
storten onverwoestbare vestingen in en
terwijl de uitvarende Armada ontelbaar was
waren de terugkerende schepen telbaar.

Zo stond op een dag een man op een niet te beklimmen berg
en een schip bereikte het einde
van de oneindige zee.

O heerlijk hoofdschudden
over de onbetwistbare waarheid!
O dapper team van doktoren
rond de reddeloos verloren zieke!

De mooiste van alle twijfels echter
als de moedeloos geworden afgestompten de kop opsteken
en niet meer geloven
in de kracht van hun onderdrukkers.

Ach, hoe moeilijk was het, het inzicht te veroveren!
Wat heeft het een offers gekost!
Dat dit zo is, en niet bijvoorbeeld zo,
wat was het toch moeilijk om het in te zien!

En opgelucht schreef iemand het op een dag in het grote boek van de wijsheid.
Hoe lang staat het daar nu al wel niet in en vele generaties
leven ermee en zien het als een eeuwige wijsheid
en de intellectuelen verachten allen, die er niet van weten.
En dan kan het gebeuren, dat er argwaan ontstaat, want nieuwe ervaring
roept achterdocht op over het inzicht. De twijfel verheft zich.
En op een andere dag streept iemand bedachtzaam de regel door
in het grote boek van de wijsheid.

Met bevelen afgeblaft, doorgelicht
op deugdelijkheid door doktoren met lange baarden, geïnspecteerd
door schitterende wezens met gouden onderscheidingen,
de les gelezen door plechtige priesters, die hem met een door God zelf
uitgegeven boek om de oren slaan.

Bertolt Brecht

Gegroet, meisje.
Je hebt geen fijne neus, geen mooie voeten,
geen kleine zwarte ogen, geen lange vingers,
geen droge lippen, en waarlijk geen verfijnde taal.
Zegt men in de provincie dat je mooi bent?
Vergelijkt men jou met mijn Lesbia?
O dwaze en smakeloze tijd!

Catullus, Carmen 43

Aan de meisjes van telenet.to-community

*duikt weg voor de bakstenen*


Jij wil met Priscus trouwen, Paula. Ik ben niet verbaasd: jij hebt een goede smaak. Priscus wil niet met jou trouwen , Paula. Ook hij heeft een goede smaak.

Martialis, epigrammen

hehe, good one, oldy spnnkr

hier ook nog eentje van me;

Ze wil niet voelen wat ze voelt
Maar deze gevoelens
Overweldigen haar
En niemand..
Begrijpt wat ze bedoelt

Het moet NU stoppen
Ze moet het verleden
achter zich laten
En niets meer opkroppen

Alhoewel ze dat weet
Lukt het toch niet
Het doet teveel pijn..
ze wil écht dat hij het vergeet zodat zij het ook kan..

Maar de vlijmscherpe scherven
Vastgegroeid en verscholen
Achter de dichtgenaaide littekens
Blijven in haar hart kerven:

"Hij is misschien niet van jou "
Je mag hem niet hebben
Je hebt hem nooit verdiend
Alhoewel je dat zeer graag wilt"

"Hij zal niet eeuwig bij je zijn
Hij vertrekt wel
Vroeg of laat
En laat jou achter in je eigen pijn"

"Je zal er weer alleen voor staan
Hecht je niet aan hem
Hij gaat ooit weg
En dan zal je weer alleen moeten gaan.ja gaan..."

Ze wil niet voelen wat ze voelt
niet horen wat ze hoort
Niet zien wat ze ziet
Maar niemand
Begrijpt wat ze bedoelt...

njah

ps , prae

Acht soorten vrouwen.


De vrouw kreeg van de god in den beginne
Vele gestalten mee. Zij lijkt een borstelig zwijn
Als er bij haar een morsige troep dingen
Over de vloer rondslingert, en zij zelf onrein
Gekleed in vuile jurken van goor linnen
Zich volvreet tussen al die rommel binnen.

De tweede vrouw lijkt door de god geschapen
Naar wat de loze vos is; 't tegendeel van dom
Heeft zij direct elk voordeel in de gaten,
Elk nadeel ook, en dikwijls blijft ze praten
Tot nadeel voordeel wordt, en praat zo om en om.

De derde lijkt een hond: terstond opdringerig
Wil ze van alles weten, alles horen
Spiedend in 't rond en snuffelend, en hinderlijk
Doorjankend, als geen mens haar aan wil horen.
Dan kan geen man, geen dreigement haar storen,
Zelfs niet als hij haar tanden onverbiddelijk
Zou uitslaan met een steen, of - als er gasten zijn -
Iets meer beminnelijk haar stem zou smoren.
Zo wars en eigenzinnig is haar grote mond.

De vierde is door de goden ooit van klei gekneed
En als een kleipop aan de man gegeven.
Niets goeds of kwaads valt met haar te beleven,
Ze voert ook nooit iets uit, behalve als ze eet,
En bij een felle kou trekt ze nooit even
Haar stoel tot bij het vuur, omdat ze dat vergeet.

De vijfde vrouw is wisselend humeurig
Gelijk de zee: eerst lijkt ze fris en fleurig
En elke buitenstaander die haar zo ontmoet
Prijst haar uitvoerig : 'Ah, nooit zag ik eerder
Een vrouw zo mooi, zo goed op heel de wereld!'
Maar daarna doet ze bars en sikkeneurig,
Is ongenietbaar en ook niet om aan te zien,
Meer als een teef, die bij haar nest met jongen
Elkeen die nader komt als vijand of als vriend
Nors afgromt en onhartelijk verwelkomt.

De zesde is als een paard dat met z'n manen pronkt.
Zo'n vrouw verafschuwt slavenwerk en sloven,
Raakt nog geen maalsteen aan, draait nooit een zeef in 't rond,
Bezemt ook nooit eens zelf het huisvuil van de grond
En komt nooit in de buurt van haard of oven
Uit angst voor roet. Ze mint haar man, omdat dat moet
En wast zich elke dat tot twee- of driemaal toe
Het hele lijf van onderen tot boven,
Beoliet zich niet rnirrezalf en draagt het haar
Diep uitgekamd en opgedoft met rozen.
En iedereen mag dan haar schoonheid loven,
Maar voor haar eigen man betekent zij een ramp,
Tenzij hij koning is, of een tiran, omdat
Die graag in dit soort pronkjuweel geloven.

De zevende is een aap, en vast en zeker
Is zij het grootste kwaad dat Zeus de mannen zond.
Zo lelijk is ze om te zien. Ze wordt op straat
Dan ook alom bespot en nagekeken
Zonder dat haar dat deert - zoals 't een aap vergaat.
Ze heeft veel weinig nek en veel te weinig kont
En beent wat traag steeds op dezelfde plek in 't rond.
Wie zoiets moet omarmen, is een zielig man,
Want ondertussen kent ze ook nog streken
Die nooit in iemands voordeel zijn, integendeel,
Zij is er steeds op uit om als 't even kan
Elk medemens de nek te laten breken.

Maar de achtste is een bij. Gelukkig wie haar heeft.
Zij is de enige vrouw aan wie geen nadeel kleeft
En 't leven krijgt met haar meer glans en waarde,
Omdat ze haar man edele zoons zal baren
En tot haar oude dag in liefde naast hem leeft.
Te midden van haar zusters en vriendinnen
Sprak zij alom een soort godinnengratie uit,
Ze voelt zich bij die andere vrouwen binnen
Met al hun minnepraatjes vaak heel weinig thuis.
Een vrouw als zij wel het allerdeugdzaamst
En allerbest geschenk dat men kan winnen.

De hele rest is volgens het bestier van Zeus
Voor elke man een niet meer weg te denken kruis.



Semonides van Amorgos

veel te lang