Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven. Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een browser zoals Microsoft Edge of Google Chrome te gebruiken.
Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (23)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Much like Dancer In The Dark (2000) terug een immens depressieve en emotioneel zware film. Terug een kwetsbare jonge vrouw als hoofdpersonage in een situatie die zowel absurd als menselijk aanvoelt. Ik ben grote fan maar dit is een film die ik niet aan mijn vriendin kan laten zien.
Casablanca, Citizen kane, great dictator kan ik wel smaken uit die tijd, idem Mr smith goes to Washington. Grant kan ik echt nog wel aan maar Leigh is echt veel te theatraal
Grant als in Cary Grant die in geen enkele van de genoemde films speelt? Of bedoel je misschien Gable in Gone With the Wind?
Ivm daarmee, vind het acteerwerk van Leigh nu ook niet super, maar de schaal van de film, zijn productieontwerp en cinematografie maken veel goed. De eerste keer dat ik hem zag vond ik er niets aan. Ik was het laatste uur bij elke scène aan het smeken dat het de laatste zou zijn. Maar bij een nieuwe kijkbeurt met meer tijd, meer geduld, meer kennis van de geschiedenis (en de historische context waarin de film is gemaakt*), een groter scherm en een bluray van de gerestoreerde film heb ik wel ontzettend genoten van deze terechte klassieker.
* AreVeeVerbeter me gerust als ik het fout heb, maar ik denk niet dat het debat loopt om de film te censureren of verbieden (zoals bvb wel het geval is bij The Song of the South). Maar er komt wel de vraag om de film niet publiek te vertonen of te streamen zonder dat die gepaard gaat met een (film)historische discussie over hoe de (bevrijde) slaven en de relaties met hun meesters (en later werkgevers) geportretteerd worden.
Dat vind ik dan wel helemaal terecht bij een film als deze, want het een grote zonde zou zijn om niet stil te staan bij de talrijke racistische aspecten van deze productie.
* AreVeeVerbeter me gerust als ik het fout heb, maar ik denk niet dat het debat loopt om de film te censureren of verbieden (zoals bvb wel het geval is bij The Song of the South). Maar er komt wel de vraag om de film niet publiek te vertonen of te streamen zonder dat die gepaard gaat met een (film)historische discussie over hoe de (bevrijde) slaven en de relaties met hun meesters (en later werkgevers) geportretteerd worden.
Dat vind ik dan wel helemaal terecht bij een film als deze, want het een grote zonde zou zijn om niet stil te staan bij de talrijke racistische aspecten van deze productie.
Nee je hebt gelijk, denk ik. Ik was te snel en streng . Of daar een historische discussie moet aan voorafgaan is wat mij betreft ook de vraag (tenzij echt in een schoolse omgeving om te leren over de geschiedenis van toen bv) maar goed daar is het hier niet de plek voor om over te gaan discussiëren.
Fokcast is niet specifiek een filmpodcast, maar de podcast van Fokke van der meulen, uitbater van café The Joker (comedy café in Antwerpen). Zijn podcast gaat voornamelijk over comedy, maar ook over alle vormen van populaire cultuur. Recent heeft hij afleveringen gewijd aan de verjaardag van Clint Eastwood (met Alex Agnew, Sven De Ridder en Erik Van Looy), over de verjaardag van Ferris Bueller's day off en over die van Groundhog Day
De bij mij bekende Vlaamse filmpodcasts zijn: Gremlins strike back (wss de populairste), De Filmbelgen en Ingeblikt
Grant als in Cary Grant die in geen enkele van de genoemde films speelt? Of bedoel je misschien Gable in Gone With the Wind?
Ivm daarmee, vind het acteerwerk van Leigh nu ook niet super, maar de schaal van de film, zijn productieontwerp en cinematografie maken veel goed. De eerste keer dat ik hem zag vond ik er niets aan. Ik was het laatste uur bij elke scène aan het smeken dat het de laatste zou zijn. Maar bij een nieuwe kijkbeurt met meer tijd, meer geduld, meer kennis van de geschiedenis (en de historische context waarin de film is gemaakt*), een groter scherm en een bluray van de gerestoreerde film heb ik wel ontzettend genoten van deze terechte klassieker.
* AreVeeVerbeter me gerust als ik het fout heb, maar ik denk niet dat het debat loopt om de film te censureren of verbieden (zoals bvb wel het geval is bij The Song of the South). Maar er komt wel de vraag om de film niet publiek te vertonen of te streamen zonder dat die gepaard gaat met een (film)historische discussie over hoe de (bevrijde) slaven en de relaties met hun meesters (en later werkgevers) geportretteerd worden.
Dat vind ik dan wel helemaal terecht bij een film als deze, want het een grote zonde zou zijn om niet stil te staan bij de talrijke racistische aspecten van deze productie.
Gable ja, ik smijt die twee al eens door elkaar (vraag mij niet hoe dat komt). Heb em zelf maar 1 keer gzn en ik vond dat toen echt vrij gedateerd.
En in verband met dat tweede: ik denk dat die disclaimer er wel moet komen ja, zou een audiocommentaar met een (film)historicus voor zij die willen zelfs niet nog beter zijn ?
En welke films zijn er zo nog die volgens jullie beter zo een disclaimer zouden krijgen ?
Ik denk meteen aan The Searchers? Fantastische film maar soms toch wat iffy. Maar moet dat daarom disclaimers en context krijgen? Ik vind dat moeilijk. In een ideale wereld hoop je dat mensen slim genoeg zijn om om zelf de context in te zien en de juiste lessen te trekken, maar de realiteit toont keer op keer dat da voor velen niet het geval is. Zelfs bij hedendaagse films die over hedendaagse problemen gaan (zie bv de grote fanbase van Tyler Durden in Fight Club, Rorschach in Watchmen, Jordan Belfort in Wolf of Wall Street). Maar gaat het iets opleveren dat je hen vertelt dat de zwarten in Gone With The Wind helemaal niet zo gelukkig waren als ze er daar uitzien? Voor mij zou het zeer betuttelend aanvoelen om bij een film 'het was niet echt zo btw' te zien staan. Waar trek je de grens ook? Ik zou dat allemaal enkel in een educatieve context doen, of in een context specifiek voor kinderen.
Ik denk meteen aan The Searchers? Fantastische film maar soms toch wat iffy. Maar moet dat daarom disclaimers en context krijgen? Ik vind dat moeilijk. In een ideale wereld hoop je dat mensen slim genoeg zijn om om zelf de context in te zien en de juiste lessen te trekken, maar de realiteit toont keer op keer dat da voor velen niet het geval is. Zelfs bij hedendaagse films die over hedendaagse problemen gaan (zie bv de grote fanbase van Tyler Durden in Fight Club, Rorschach in Watchmen, Jordan Belfort in Wolf of Wall Street). Maar gaat het iets opleveren dat je hen vertelt dat de zwarten in Gone With The Wind helemaal niet zo gelukkig waren als ze er daar uitzien? Voor mij zou het zeer betuttelend aanvoelen om bij een film 'het was niet echt zo btw' te zien staan. Waar trek je de grens ook? Ik zou dat allemaal enkel in een educatieve context doen, of in een context specifiek voor kinderen.
Nu je The Searchers vernoemt, die film heb ik in 2017 gezien als uitzending van Cinema Canvas. In dat programma heb je een inleiding en bespreking van de film, en waarom dat een "klassieker" is.
Ik kan me niet herinneren dat er toen iets gezegd werd over de context van toen (cowboys vs indianen). In zo'n programma is er daar wel ruimte voor, maar zoals je zegt, waar de grens trekken en hoe dat doen? Iedere mens met wat gezond verstand kan toch wel weten dat het niet ok is om dat denkbeeld van toen nu nog in stand te houden?
Nu je The Searchers vernoemt, die film heb ik in 2017 gezien als uitzending van Cinema Canvas. In dat programma heb je een inleiding en bespreking van de film, en waarom dat een "klassieker" is.
Ik kan me niet herinneren dat er toen iets gezegd werd over de context van toen (cowboys vs indianen). In zo'n programma is er daar wel ruimte voor, maar zoals je zegt, waar de grens trekken en hoe dat doen? Iedere mens met wat gezond verstand kan toch wel weten dat het niet ok is om dat denkbeeld van toen nu nog in stand te houden?
One cut of the dead
eigenlijk al ruim een week geleden gezien, maar dat was hier vorig jaar eens ter sprake gekomen dat het een leuke film is, dus had die ook op m'n lijstje gezet.
En nu er eindelijk aan toe gekomen
Was idd een goeie film
Nu je The Searchers vernoemt, die film heb ik in 2017 gezien als uitzending van Cinema Canvas. In dat programma heb je een inleiding en bespreking van de film, en waarom dat een "klassieker" is.
Ik kan me niet herinneren dat er toen iets gezegd werd over de context van toen (cowboys vs indianen). In zo'n programma is er daar wel ruimte voor, maar zoals je zegt, waar de grens trekken en hoe dat doen? Iedere mens met wat gezond verstand kan toch wel weten dat het niet ok is om dat denkbeeld van toen nu nog in stand te houden?
Dat is toch wel een gemis in die inleiding dan
Het interessante aan The Searchers is dat het op de grens lag van wanneer dat allemaal nog normaal was. Het racisme van John Wayne wordt zo neutraal en casual weergegeven dat velen niet doorhadden dat er iets mis mee was en hem gewoon als een typische held beschouwden. Het beeld van indianen als wilden was toen ook nog altijd populair. En dan kan je imo wel kritiek op een film hebben dat hij dat beeld misschien in stand houdt. Maar als je daar dan nu naar kijkt durf ik inderdaad toch hopen dat iedereen wel beseft dat Wayne zijn personage een racistische klootzak is, zonder dat daar een disclaimer bij moet.
Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield zei:
Ne film waar ik zelf aan moet denken is temple of doom, hoe stereotiep die indiers worden afgebeeld
Easy A herbekeken
Blijft een topper in het high scool movie genre: heerlijk Naturelle Emma Stone, geweldige knipogen naar John Hughes 80's flicks, enkele leuke cameo's
En hoe fantastisch zijn Patricia Clarkson en Stanley Tucci als haar (onrealistisch) begripvolle en grappige ouders!?
Dr. T and the Women - 8,5/10 (Robert Altman, 2000)
Als fanatieke Altmanist, werd ik de afgelopen jaren meer en meer wanhopig omdat het einde van 's mans filmografie in zicht was voor mij. Ook hebben de films die ik nog van hem moest zien geen beste reputatie. Maar omdat ik zo van zijn stijl hou en omdat zelfs Altmans misstappen de moeite waard zijn om te bekijken, wist ik dat ze een kans ging geven. Maar van Dr. T verwachtte ik niets meer dan het dieptepunt in zijn gehele oeuvre. En ik kan jullie met vreugde melden dat dat ver van de waarheid blijkt te zijn. Dr. T is een grappige, satirische film over een populaire gynaecoloog in Dallas die in zijn persoonlijke en professionele leven omringd wordt door vrouwen. Maar doorheen de film verliest hij controle over zijn relaties en begint hij stilaan te verdrinken in die zee van vrouwen. Altman presenteert hier een perfect georchestreerde wereld vol chaos waar zelfs de Safdies een tipje aan kunnen zuigen. Denk aan een Uncut Gems maar met een knappe Richard Gere ipv een lelijke Adam Sandler en waar joodse gezinsleden, louche marchanten en onderwereldfiguren, bijgelovige basketballers en The Weeknd allemaal gespeeld worden door mooie Texaanse vrouwen.
Anatomy of a Murder - 8/10 (Otto Preminger, 1959)
Uiterst bekwame juridische thriller waarin een gefaalde advocaat uit het rurale noorden van Michigan de kans grijpt om een moordverdachte te verdedigen. De film pakt uit met glansrollen voor James Stewart en George C. Scott, memorabele titelsequentie van Saul Bass en een script bomvol risquée dialogen (voor die tijd, uiteraard). Een absolute aanrader voor fans van klassiek Hollywood, James Stewart of voor legale drama's/thrillers.
Pride & Prejudice - 8/10 (Joe Wright, 2005)
Na Love & Friendship is dit nog maar mijn tweede Jane Austen experience (tenzij je Clueless meetelt), en ik vond het een heel erg leuke film. Ik vernam dat deze adaptatie zeer bewust koos voor een latere setting dan in het boek, om zich wat af te zonderen van alle andere adaptaties van Austens boek, en dat heeft mij wel goed gedaan. De film voelt wat vrijer en moderner aan dan ik had verwacht, wat je ziet in de vertolkingen en het decor, maar ook het camerawerk is losser en dynamischer. Ondanks de kolossale reputatie van het boek en het feit dat mijn vriendin een complete Austen maniac is, kende ik niets van het verhaal van Pride & Prejudice en ook ik viel helemaal voor zijn scherpe humor en romantische charme. Ik kijk al uit naar de BBC-reeks met Colin Firth!
Jane Eyre - 7/10 (Cary Fukanaga, 2011)
Voor onze vierde wettelijke samenwonendverjaardag, keken mijn vriendin en ik naar twee van haar favoriete romantsiche films, dus deze bekeek ik back to back met Pride & Prejudice en wijslijk kwam deze film als eerste in de double bill, omdat er heel wat tragiek verwikkeld zit in het verhaal van Jane Eyre. Vroeger was ik niet zo'n grote fan van Mia Wasikowska, maar na Damsel en nu deze te bekijken, snap ik toch wel waarom zo veel regisseurs met haar wilden samenwerken.
A Private War - 6,5/10 (Matthew Heineman, 2018)
Gekeken omwille van Rosamund Pike en met de hoop om meer te leren over het conflict in Syrië dat als een tikkende tijdsbom figureert in deze film. Mijn verwachtingen waren maar deels ingelost, en ik denk dat Pike een betere actrice is dan Heineman een regisseur. Desondanks toch het bekijken waard voor de mensen die (zoals ik) niet vertrouwd zijn met de teksten van Marie Colvin.
Da 5 Bloods - 6,5/10 (Spike Lee, 2020)
Ik had gehoopt dat Lee na Chi-raq en BlackKklansman in een creatieve stroomversnelling was beland, en toen ik hoorde dat zijn volgende film een Vietnam buddy pic ging worden, begon ik meteen te watertanden. Helaas is het resultaat niet de film waar ik op hoopte. Lee probeert hier enkele genres en stijlen door elkaar te mengen, maar dat lukt hem spijtig genoeg maar half. Het frequente cutten naar foto's en archiefbeelden werkte eerder afleidend, de afwisseling van beeldformaten kwam een beetje amateuristisch over, de liedjes op de soundtrack lagen er vaak te dik op (Ride of the Valkyries, oh come on!) en de score van Terrence Blanchard werkte op m'n zenuwen.
Maar toch zit er ergens wel een goede film verborgen onder dit samenraapsel van ingrediënten. Het acteerwerk was top, het drama van de oude vrienden was boeiend, het getormenterde personage van Delroy Lindo was fascinerend, de focus op de zwarte soldaten in Vietnam, de broadcasts van Hanoi Hannah en het betrekken van ex-koloniale Franse macht in het script... Jammer dat niet alles klikte.
Night Tide - 6/10 (Curtis Harrington, 1961)
Iemand een idee waarom deze film een reputatie heeft als cultklassieker? Ik zie hier niet meer in dan een poor man's Cat People, maar dan zonder het talent van Tourneur en Lewton om echt sfeer in de boel te Het beste aan heel de film is de jazz band die speelt in de bar waar Hopper en die zeemeermin elkaar ontmoeten.
Easy A - 6/10 (Will Gluck, 2010)
Hoewel ik het duo van Clarkson en Tucci geweldig vond, was ik wat teleurgesteld in deze ietwat anachronistische tienerkomedie. Emma Stone acteert goed ("I got a pocketful of sunshine!" ) maar ik was niet mee met haar verhaal en vond de meeste grappen in deze film gewoon niet zo geslaagd.
Wristcutters: A Love Story - 6/10 (Goran Dukic, 2006)
Aangename road movie die een mooi verhaal vindt in een erg uitzichtloze en sombere wereld. Hij vertrekt van een simpel concept, maar dat loopt nogal snel uit de hand imo, wanneer Tom Waits komt opdagen en de boel omleidt naar Kusturica-territorium. Daar ontspoort het wat en verloor ik meer en meer interesse in het verdere verloop van de film. Also, ik ben normaal gezien een grote fan van Shea Whigham, maar hier vond ik hem echt niet goed als een Russische macho. Dat accent, yuck.
Halloween III: Season of the Witch - 6/10 (Tommy Lee Wallace, 1982)
Ik had gehoord dat deze film los staat van de overige films in de serie, en dat is helemaal correct. Zo los zelfs dat ik gewoonweg niet begrijp waarom die zelfs in de franchise werd opgenomen, tenzij het puur een marketing beslissing was. De film zelf was leuk om eens te zien en bevatte hier en daar een coole scène of een leuk idee, maar eindigde helaas net wanneer ik dacht dat echt interessant ging worden. Naar mijn mening een gemiste kans om iets speciaal te doen, nu is het gewoon één van de zovele middelmatige horrorfilms uit die periode die zich op geen enkele manier afzondert van de rest.
Windows - 5,5/10 (Gordon Willis, 1980)
Iedereen leek deze film slecht te vinden, maar ik wou echt zien wat Willis van zijn eerste en enige film als regisseur heeft gemaakt. Ik vond hem niet even slecht als zijn reputatie hem voorstelt, maar toch is Windows ondanks zijn schokkende inciting incident een saaie en oppervlakkige thriller.
Net als William Friedkins Cruising dat jaar, werd deze film onder vuur gezet voor het gebruik van de 'evil queer' trope, en voor deze film vind ik het bijna terecht ook, omdat er niet goed/genoeg wordt gegraven in de psychologie of mentaliteit van de personages.
Belichting en compositie zijn natuurlijk wonderlijk goed, maar veel anders kunen we niet verwachten van onze Prince of Darkness.
Halloween III: Season of the Witch - 6/10 (Tommy Lee Wallace, 1982)
Ik had gehoord dat deze film los staat van de overige films in de serie, en dat is helemaal correct. Zo los zelfs dat ik gewoonweg niet begrijp waarom die zelfs in de franchise werd opgenomen, tenzij het puur een marketing beslissing was. De film zelf was leuk om eens te zien en bevatte hier en daar een coole scène of een leuk idee, maar eindigde helaas net wanneer ik dacht dat echt interessant ging worden. Naar mijn mening een gemiste kans om iets speciaal te doen, nu is het gewoon één van de zovele middelmatige horrorfilms uit die periode die zich op geen enkele manier afzondert van de rest.
Als ik mij niet vergis was het oorspronkelijk de bedoeling om het Myers verhaal te vertellen in de eerste twee films. Toen ze zagen dat dat zo een succes was wouden ze van de Halloween reeks een franchise maken met allemaal losse verhalen. Halloween III is dan genadeloos geflopt en dan is er maar snel terug gegrepen naar de cashkoe die Myers bleek te zijn. Vandaar die hele vreemde ene installment met een compleet andere insteek.
The Invisible Guardian (blijkbaar eerste deel van trilogie) 7/10
Wist het wel niet toen ik er aan begon,had beter gewacht tot ze volledig afgewerkt was.
Derde deel wordt momenteel verfilmd dacht ik als ik het goed begrepen heb.
Rescue Dawn 7/10
Ongelovelijk verhaal eigenlijk dat gebaseerd is op ware feiten
Alleen had ik willen weten hoe het met andere karakters is afgelopen.
The Photographer Of Mauthausen 8/10
Sterk verhaal,de gruwel van de nazi-concentratiekampen wordt sterk in beeld gebracht.
De mensen die dezer dagen schreeuwen om dit regime terug te hebben moeten eens beseffen dat dit nooit meer hoeft terug te komen.
Na Love & Friendship is dit nog maar mijn tweede Jane Austen experience (tenzij je Clueless meetelt), en ik vond het een heel erg leuke film. Ik vernam dat deze adaptatie zeer bewust koos voor een latere setting dan in het boek, om zich wat af te zonderen van alle andere adaptaties van Austens boek, en dat heeft mij wel goed gedaan. De film voelt wat vrijer en moderner aan dan ik had verwacht, wat je ziet in de vertolkingen en het decor, maar ook het camerawerk is losser en dynamischer. Ondanks de kolossale reputatie van het boek en het feit dat mijn vriendin een complete Austen maniac is, kende ik niets van het verhaal van Pride & Prejudice en ook ik viel helemaal voor zijn scherpe humor en romantische charme. Ik kijk al uit naar de BBC-reeks met Colin Firth!
Ftw. 1 van mijn favoriete romcoms. Al is hij wel iets te braaf om een volledig geslaagde Austen adaptatie te zijn. Love & Friendship is de enige film die de bijtend scherpe satire van Austen goed naar het scherm overbrengt imo.
Da 5 Bloods vond ik wel heel goed. Die quasi random archiefbeelden begrijp ik ook niet helemaal, maar het effect van de flashbacks met de aspect ratio en de oude acteurs vond ik zeer geslaagd. En ride of the valkyries was de max, komaan! Of had je subtiliteit van Spike Lee verwacht Redelijk unieke film met wilde ideeen, vol hart en passie. Zo mag hij verder doen van mij.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
. Of daar een historische discussie moet aan voorafgaan is wat mij betreft ook de vraag (tenzij echt in een schoolse omgeving om te leren over de geschiedenis van toen bv) maar goed daar is het hier niet de plek voor om over te gaan discussiëren.
