S.conceiçao7 zei:
Set It Off - 6/10 (F. Gary Gray, 1996) ???
why the low score, bro?
Laag zou ik die score niet noemen, maar wel net onder gemiddeld omdat ik het qua verhaal en stijl nogal braaf en voorspelbaar vond. Voor de rest zeer amusant heist-filmpje.
Lint zei:
Us - 7,5/10 (Jordan Peele, 2018)
=> mijn review staat hier ook ergens
Overlord - 7/10 (Julius Avery, 2018)
=> vond je die zo goed (7/10 is imo al redelijk goed)? Ik vond het een leuke film, maar in het genre wat ze proberen, moeten ze veel meer all out balls to the wall gaan ... en dat kwam niet. En de andere punten (e.g. spanning, camerawerk, ...) waren ook niets speciaals. Resultaat voor mij: bovengemiddeld maar geen enkele interesse ooit nog eens te zien.
Vice - 6/10 (Adam McKay, 2018)
=> deze schat ik dan weer wat hoger in. Ik apprecieer McKay zijn halve docu stijl wel, net zoals The Big Game die stuk beter was.
1 groot probleem met de film: zeeeeer subjectief en (left wing) populistisch.
At Eternity's Gate - 5/10 (Julien Schnabel, 2018)
=> zo slecht? Kon hem echt wel apprecieren, meandert lekker weg.
Serenity - 4,5/10 (Steven Knight, 2018)
=> zelf nog niet, maar tis dus effectief zo ne shitshow huh?
22 Jump Street – 4/10 (Phil Lord & Christopher Miller, 2014)
=> wat vond je van de eerste?
Us: niet de grootste fan van home invasion films, en wist niet dat Us er zo een ging worden, dus dat was al een beetje spijtig toen dat eerste shot van "us" aan de voordeur kwam. Maar die hele episode regisseert Jordan wel super goed, dus vond dat niet zo'n probleem. Hij schenkt voldoende aandacht aan elk afzonderlijk personage en aan de family unit, zodat je echt wel voelt voor de personages, weet wat hun sterktes/zwaktes zijn en hoe zij zich tot elkaar verhouden etc... Ik had het initiëel wat moeilijk met alles te plaatsen omdat er niet zo'n heldere, centrale metafoor is als in Get Out die alles verklaart en dient als een excuus voor de wat dwaze plotelementen. De betekenis van Us ontglipte mij steeds, en vond dat een beetje frustrerend. Ik dacht dat ik echt ets gemist had! Daarom begon ik mij ook lichtjes te ergeren aan enkele onverklaarde plotholes en onwaarschijnlijke praktische details van het hele concept. Ik denk wel dat ik bij een volgende kijkbeurt, wetende wat te verwachten, mij hier minder aan ga storen en het meer over mij ga laten komen.
Overlord was exact wat ik nodig had op dat moment. Als ik hem ooit zou herbekijken (wat onwaarschijnlijk is), dan zal ik hem allicht niet meer zo goed vinden. Misschien wat te hoog gerate I guess, maar heb wel genoten van de film.
Vice, weinig over te zeggen eigenlijk. Ondanks McKays stijlkeuzes, die aanvoelden als een zwakke herhaling van een geslaagde format uit The Big Short, vond ik hem nooit de beperkingen van de biopic overstijgen. Inhoud en acteerprestaties waren zeer formulaisch, enkel Steve Carell deed er nog iets interessant mee als de immature, fratty Rumsfeld.
At Eternity's Gate vond ik echt niet goed, nee. Subjectieve cinema lijkt hier niet veel meer dan zweverig handheld werk, kleur naar geel trekken en lange crossfades. Ik voelde echt de visuele, sensorische poëzie niet die Schnabel volgens mij wou bereiken. Ook heb ik veel last van Van Gogh fatigue in films. Is er een kunstenaar die meer verfilmingen van zijn leven heeft gekregen an Van Gogh? Lust For Life, Yume (sort of), Vincent and Theo, Van Gogh, Loving Vincent, nu dit... Pfff
Serenity, hahaha gewoon gaan zien. slechte film, maar er is wel een kleine kans dat je zal genieten van hoe dwaas deze film is. De score die hij van mij kreeg is enkel daaraan te danken. Good times bad times, je weet zelf.
Ik vond 21 Jump Street erg grappig. 22 Jump Street probeerde beat na beat een grap te halen uit de herneming van structuur en grapjes uit de eerste, maar ik was zelf niet mee met de grap. Tatum was soms grappig, die kerel heeft echt goede komische timing. Maar voor de rest vond ik er echt niets aan. Verschrikkelijk irritante end credits ook.
en Cher.
