Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (22)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
HelpYouFall
Legacy Member
Over die Venom-opmerking hierover: Ik loop de laatste tijd niet meer zo warm voor dat eindeloze spervuur van comic verfilmingen, maar ik was ontzettend gecharmeerd door het nieuws dat Tom Hardy Eddie Brock/Venom gaat spelen.
In ieder geval een meer logische keuze dan Topher Grace haha
Een film "moet" helemaal niets. Dat is gewoon artistieke vrijheid. Er zijn heel vage films die ik fantastisch vind, en andere die ik niet kan uitstaan. Maar als een regisseur persé een film wil maken waar je bij wijze van spreken een begeleidende handleiding van 100 pagina's voor nodig hebt, omdat dat toevallig nu juist zijn artistieke visie is en hij vindt een producent die gek genoeg is om mee op dat project te springen, more power to him
Uiteindelijk probeer ik films inderdaad altijd te beoordelen puur op het getoonde. Maar hij kan mij gerust behoorlijk verdwaasd achterlaten, maar toch op een manier weten te prikkelen dat ik er meer over wil weten. Dat is juist een van de meest interessante aspecten van het medium imo. Mensen kunnen bijvoorbeeld ook een heel emotionele reactie hebben op een abstract schilderij, zonder de diepere betekenis (als die er al is) te begrijpen. Ik zie niet in waarom dit bij een medium als film ook niet zou kunnen zijn
In ieder geval een meer logische keuze dan Topher Grace haha
Lakigigar zei:
Een film "moet" helemaal niets. Dat is gewoon artistieke vrijheid. Er zijn heel vage films die ik fantastisch vind, en andere die ik niet kan uitstaan. Maar als een regisseur persé een film wil maken waar je bij wijze van spreken een begeleidende handleiding van 100 pagina's voor nodig hebt, omdat dat toevallig nu juist zijn artistieke visie is en hij vindt een producent die gek genoeg is om mee op dat project te springen, more power to him
Uiteindelijk probeer ik films inderdaad altijd te beoordelen puur op het getoonde. Maar hij kan mij gerust behoorlijk verdwaasd achterlaten, maar toch op een manier weten te prikkelen dat ik er meer over wil weten. Dat is juist een van de meest interessante aspecten van het medium imo. Mensen kunnen bijvoorbeeld ook een heel emotionele reactie hebben op een abstract schilderij, zonder de diepere betekenis (als die er al is) te begrijpen. Ik zie niet in waarom dit bij een medium als film ook niet zou kunnen zijn
Ricky Roma
Legacy Member
Lakigigar zei:
Als het zijn eerste Tarkovsky is ga ik er vanuit dat hij in het algemeen nog niet zoveel gezien heeft (could be wrong), dus als je naar de "betere film" gaat kijken, dan ga je inderdaad wat meer beginnen lezen/opzoeken over bepaalde regisseurs hun werk, zeker die met een specifieke approach. Ik heb niet gezegd dat jij een week in de mijnen moet gaan werken vooraleer je een film mag bekijken. Iets opzoeken op het internet over een regisseur zijn werk/stijl/aanpak duurt letterlijk vijf minuten.
"A guide leads two men through an area known as the Zone to find a room that grants wishes."
Als je dat leest en niks over de regisseur weet, dan verwacht je gewoon een straightforward sci-fi thriller zonder al teveel inhoud dat de stijl kan hebben van een Uwe Boll of Michael Bay film. En dan zijn ze verbaasd dat het tegenvalt.
PBR Streetgang
Legacy Member
Heus niet. Er zijn genoeg voorbeelden van films die ik helemaal niet goed vond tijdens het kijken, maar bleven naspoken en ik ze uiteindelijk toch goede films begon te vinden - soms zelfs meesterwerken. Gebeurt ook soms dat mijn schatting van een film totaal niet overeenkomt met diens reputatie, in welk geval ik soms een rewatch inlas. Dat kan zeer positieve gevolgen hebben. Ik denk dan aan Texas Chainsaw Massacre, Il deserto rosso, Belle de jour, Heat, Cat People, Tokyo Story, ... Maar het gebeurt ook wel dat ik een film eerst heel goed vond en erna de film slecht begin te vinden (met of zonder rewatch). Hoe je zelf ontwikkelt als persoon, jouw visie op de wereld of op kunst, blablabla, heeft erg veel te maken met wat jouw mening van een bepaalde film is en dat speelt bij heel wat films even veel mee als de filmtekst zelf.Lakigigar zei:
Ook zijn er heel wat films waarvan ik met overtuiging kan zeggen dat ik die zonder toelichting voor- of achteraf niet zo goed had gevonden. Of misbegrepen, of niet begrepen. Whatever. Maar uiteraard kan het ook dat ik een film kijk en geen bal begrijp van wat de regisseur in kwestie wou zeggen, maar wel genoten heb van wat me voorgeschoteld werd.
Al deze BS om maar te zeggen: het hangt er van af. soms wel, soms niet.
|steven|
Legacy Member
An American Werewolf in London
Vrij trage opbouw en nogal voorspelbaar, maar ook bij momenten geestig. Won een Oscar voor beste make-up, en dat zag er inderdaad wel goed uit. Landis produceerde ook Thriller van Michael Jackson. Enkele toffe scenes
maar van de
was ik geen grote fan.
Vrij trage opbouw en nogal voorspelbaar, maar ook bij momenten geestig. Won een Oscar voor beste make-up, en dat zag er inderdaad wel goed uit. Landis produceerde ook Thriller van Michael Jackson. Enkele toffe scenes
metamorfose, porno in de cinema
hallucinaties
Lakigigar
Legacy Member
Lilja 4-Ever: 9/10 Herzien, wat een droevige film
Ik heb deze ook weer eens herbekeken, en het blijft een mooie en pakkende film. Ik vind het alleen opvallend hoe ik vergeten was hoe deprimerend deze film was, en veel bleef me ook niet echt bij. Zoveel te beter, want dan had ik een tweede eerste kijkbeurt en dat is altijd wel leuk. Het is een film die op je emoties speelt, en ook een film waar ik tranen voel opkomen. Dat was toch al weer een tijd geleden wanneer dat gebeurde met een film. Je maakt je van tijd tot tijd ook wel kwaad of druk. Het is een film die er ook zijn momenten uitkiest en dan verder op een gezapig tempootje doorgaat, maar uiteindelijk zorgen de armoede en de sovjetblokken ook daar voor een schok. Verandering van omgeving doet altijd wel goed, en het is goed dat de film dat ook als troef uitspeelt.
Er wordt goed geacteerd, camerawerk is oké, muziek niet echt op de voorgrond (of aanwezig?) op wat strijkers en oude pop- en elektrosongs na. Het is wel een film die met de inhoud (verhaal, emoties, acteerprestaties) moet overtuigen. De thematiek: armoede / sovjet-unie - rusland /
/ coming-of-age / de familiesituatie /
: ligt me ook goed. De film heeft op dat vlak ook wel wat voorsprong. Ik kwam ook niet direct in de film, en voor mij blijft hij qua ervaring toch achter het trio Kreuzweg / Mustang en Respire. Die doen nog net iets meer, maar daarachter volgen toch wel deze en die andere Moodysson en misschien ook wel Klass, Mean Creek, Después de Lucía en Christiane F. - Wir Kinder vom Bahnhof Zoo (1981) als we het dan over coming-of-age hebben. Lilja 4-Ever lijkt misschien nog het meeste op die laatste.
Al bij al een film die voor mij bevestigt en een uitstekende film, niet meer en niet minder.
Janghwa Hongryeon: 4/10 lastig om te volgen
Ik vond het een zware brok, laatste halfuur niet gezien (afgehaakt), want van het verhaal heb ik weinig opgevangen, als er al een verhaal inzat. Ik heb niets tegen een beetje traagheid, maar dit moet toch wel één van de traagste, zoniet de traagste, films zijn die ik gezien heb dit jaar. En dat was voor mij toch een beetje "te".Veel draait om de sfeer die mede opgewekt wordt door minimalisme en langzaam bewegende camerabeelden, en daar heb ik op zich niets tegen, maar dan dient de inhoud het erg goed te doen, en nu kwamen enkel de schrikmomenten goed uit de verf. Er zit zodanig veel mysterie in deze film dat het een beetje interessantdoenerij wordt met de traditioneel aanwezige overacting waar je vooral moe van wordt op tijdstippen waar je niet moe dient te worden. Het deed me zeer hard denken aan The Invitation (2015), waar ik hetzelfde ervaarde met ook een soortgelijke sfeer. Ik sluit me een beetje aan bij user op moviemeter die aangeeft dat het niet echt een film is die aanmoedigt om met aandacht te kijken door de complexiteit.
Anyway, ik zal het nog wel eens een kans geven, want er zit zeker wel potentie in, alleen heb ik niet het gevoel dat het er voor mij uitkomt helaas. Dit lijkt me toch een film waar je buitengewoon aandachtig en oplettend moet zijn, en dat vraagt een flinke inspanning.
Ik heb deze ook weer eens herbekeken, en het blijft een mooie en pakkende film. Ik vind het alleen opvallend hoe ik vergeten was hoe deprimerend deze film was, en veel bleef me ook niet echt bij. Zoveel te beter, want dan had ik een tweede eerste kijkbeurt en dat is altijd wel leuk. Het is een film die op je emoties speelt, en ook een film waar ik tranen voel opkomen. Dat was toch al weer een tijd geleden wanneer dat gebeurde met een film. Je maakt je van tijd tot tijd ook wel kwaad of druk. Het is een film die er ook zijn momenten uitkiest en dan verder op een gezapig tempootje doorgaat, maar uiteindelijk zorgen de armoede en de sovjetblokken ook daar voor een schok. Verandering van omgeving doet altijd wel goed, en het is goed dat de film dat ook als troef uitspeelt.
Er wordt goed geacteerd, camerawerk is oké, muziek niet echt op de voorgrond (of aanwezig?) op wat strijkers en oude pop- en elektrosongs na. Het is wel een film die met de inhoud (verhaal, emoties, acteerprestaties) moet overtuigen. De thematiek: armoede / sovjet-unie - rusland /
prostitutie - seks
de uiteindelijke zelfmoord
Al bij al een film die voor mij bevestigt en een uitstekende film, niet meer en niet minder.
Janghwa Hongryeon: 4/10 lastig om te volgen
Ik vond het een zware brok, laatste halfuur niet gezien (afgehaakt), want van het verhaal heb ik weinig opgevangen, als er al een verhaal inzat. Ik heb niets tegen een beetje traagheid, maar dit moet toch wel één van de traagste, zoniet de traagste, films zijn die ik gezien heb dit jaar. En dat was voor mij toch een beetje "te".Veel draait om de sfeer die mede opgewekt wordt door minimalisme en langzaam bewegende camerabeelden, en daar heb ik op zich niets tegen, maar dan dient de inhoud het erg goed te doen, en nu kwamen enkel de schrikmomenten goed uit de verf. Er zit zodanig veel mysterie in deze film dat het een beetje interessantdoenerij wordt met de traditioneel aanwezige overacting waar je vooral moe van wordt op tijdstippen waar je niet moe dient te worden. Het deed me zeer hard denken aan The Invitation (2015), waar ik hetzelfde ervaarde met ook een soortgelijke sfeer. Ik sluit me een beetje aan bij user op moviemeter die aangeeft dat het niet echt een film is die aanmoedigt om met aandacht te kijken door de complexiteit.
Anyway, ik zal het nog wel eens een kans geven, want er zit zeker wel potentie in, alleen heb ik niet het gevoel dat het er voor mij uitkomt helaas. Dit lijkt me toch een film waar je buitengewoon aandachtig en oplettend moet zijn, en dat vraagt een flinke inspanning.
PBR Streetgang
Legacy Member
Sieranevada - 9/10 (Cristi Puiu, 2016)
The Other Side of Hope - 8/10 (Aki Kaurismaki, 2017)
Headshot - 7,5/10 (Kimo Stamboel & Timo Tjahjanto, 2016)
Alien: Covenant - 7/10 (Ridley Scott, 2017)
Song to Song - 6,5/10 (Terrence Malick, 2017)
The Wall - 6,5/10 (Doug Liman, 2017)
Ghost in the Shell - 6/10 (Rupert Sanders, 2017)
The Promise - 5,5/10 (Terry George, 2016)
Logan - 3,5/10 (James Mangold, 2017)
The Mummy - 2/10 (Alex Kurtzman, 2017)
Husbands and Wives - 9/10 (Woody Allen, 1992)
The Killing of a Chinese Bookie - 9/10 (John Cassavetes, 1976)
The Emerald Forest - 8,5/10 (John Boorman, 1985)
Le mystère Picasso - 8,5/10 (Henri-Georges Clouzot, 1956)
Missing - 8/10 (Costa-Gavras, 1982)
The Chaser - 8/10 (Na Hong-jin, 2008)
The Incredible Shrinking Man - 8/10 (Jack Arnold, 1957)
Goto, l'île d'amour - 7,5/10 (Walerian Borowczyk, 1969)
Anatahan - 7,5/10 (Jozef von Sternberg, 1953)
Sound of the Mountain - 7,5/10 (Mikio Naruse, 1954)
Masculin féminin - 7,5/10 (Jean-Luc Godard, 1966)
The Curse of the Cat People - 7/10 (Robert Wise & Gunther von Fritsch, 944)
Modern Romance - 7/10 (Albert Brooks, 1981)
Silver City - 7/10 (John Sayles, 2004)
The Immortal Story - 7/10 (Orson Welles, 1968)
What We Do in the Shadows - 7/10 (Taiki Waititi & Jemaine Clement, 2014)
Umimachi Diary (Our Little Sister) - 7/10 (Hirokazu Koreeda, 2015)
She's All That - 7/10 (Robert Iscove, 1999)
Ararat - 5,5/10 (Atom Egoyan, 2002)
Can't Hardly Wait - 5,5/10 (Deborah Kaplan & Harry Elfont, 1998)
Byzantium - 5,5/10 (Neil Jordan, 2012)
L'ambizioso - 5,5/10 (Pasquale Squitieri, 1975)
Cecil B. Dementend - 5,5/10 (John Waters, 2000)
Kalifornia - 5/10 (Dominic Sena, 1993)
The Other Side of Hope - 8/10 (Aki Kaurismaki, 2017)
Headshot - 7,5/10 (Kimo Stamboel & Timo Tjahjanto, 2016)
Alien: Covenant - 7/10 (Ridley Scott, 2017)
Song to Song - 6,5/10 (Terrence Malick, 2017)
The Wall - 6,5/10 (Doug Liman, 2017)
Ghost in the Shell - 6/10 (Rupert Sanders, 2017)
The Promise - 5,5/10 (Terry George, 2016)
Logan - 3,5/10 (James Mangold, 2017)
The Mummy - 2/10 (Alex Kurtzman, 2017)
Husbands and Wives - 9/10 (Woody Allen, 1992)
The Killing of a Chinese Bookie - 9/10 (John Cassavetes, 1976)
The Emerald Forest - 8,5/10 (John Boorman, 1985)
Le mystère Picasso - 8,5/10 (Henri-Georges Clouzot, 1956)
Missing - 8/10 (Costa-Gavras, 1982)
The Chaser - 8/10 (Na Hong-jin, 2008)
The Incredible Shrinking Man - 8/10 (Jack Arnold, 1957)
Goto, l'île d'amour - 7,5/10 (Walerian Borowczyk, 1969)
Anatahan - 7,5/10 (Jozef von Sternberg, 1953)
Sound of the Mountain - 7,5/10 (Mikio Naruse, 1954)
Masculin féminin - 7,5/10 (Jean-Luc Godard, 1966)
The Curse of the Cat People - 7/10 (Robert Wise & Gunther von Fritsch, 944)
Modern Romance - 7/10 (Albert Brooks, 1981)
Silver City - 7/10 (John Sayles, 2004)
The Immortal Story - 7/10 (Orson Welles, 1968)
What We Do in the Shadows - 7/10 (Taiki Waititi & Jemaine Clement, 2014)
Umimachi Diary (Our Little Sister) - 7/10 (Hirokazu Koreeda, 2015)
She's All That - 7/10 (Robert Iscove, 1999)
Ararat - 5,5/10 (Atom Egoyan, 2002)
Can't Hardly Wait - 5,5/10 (Deborah Kaplan & Harry Elfont, 1998)
Byzantium - 5,5/10 (Neil Jordan, 2012)
L'ambizioso - 5,5/10 (Pasquale Squitieri, 1975)
Cecil B. Dementend - 5,5/10 (John Waters, 2000)
Kalifornia - 5/10 (Dominic Sena, 1993)
Lakigigar
Legacy Member
Before Sunset 8/10
Begin opnieuw net iets te veel filosofisch geleuter, maar het tweede deel is meesterlijk goed. Het ligt me wel, dit soort filmpjes. Het doet me een beetje aan ik denken, alleen zou ik een pak meer onzekerheid uitstralen en een pak minder te vertellen hebben (of positief)
Begin opnieuw net iets te veel filosofisch geleuter, maar het tweede deel is meesterlijk goed. Het ligt me wel, dit soort filmpjes. Het doet me een beetje aan ik denken, alleen zou ik een pak meer onzekerheid uitstralen en een pak minder te vertellen hebben (of positief)
Lakigigar
Legacy Member
The Revenant 9/10
Echt van genoten bij tweede kijkbeurt! Dat camerawerk zeg
____
Prachtfilm. De herkijk liet echt lang op zich wachten, onterecht zo blijkt. Hier heb ik echt van genoten, en dat voor een film van 160 minuten lang. Meestal verlies ik wel op een bepaald moment (even) de aandacht, hier niet echt. De beelden zijn werkelijk fantastisch met een prachtige en realistisch weergegeven natuur. De acteerprestaties zijn erg goed. Degenen die aangeven dat DiCaprio een oscar krijgt voor maar wat te grommen, kennen niets van film. Ik vind het de beste rol van Leo, van dehenen die ik zag, hoewel hij altijd meer dan voortreffelijk is. Ook in de films die ik minder graag zie zoals Shutter Island, is hij altijd een lichtpunt en dat met de kracht van een moederster. Het is uiteindelijk een mooie en boeiende ervaring van bijna drie uur lang genaamd cinema!
Echt van genoten bij tweede kijkbeurt! Dat camerawerk zeg
____
Prachtfilm. De herkijk liet echt lang op zich wachten, onterecht zo blijkt. Hier heb ik echt van genoten, en dat voor een film van 160 minuten lang. Meestal verlies ik wel op een bepaald moment (even) de aandacht, hier niet echt. De beelden zijn werkelijk fantastisch met een prachtige en realistisch weergegeven natuur. De acteerprestaties zijn erg goed. Degenen die aangeven dat DiCaprio een oscar krijgt voor maar wat te grommen, kennen niets van film. Ik vind het de beste rol van Leo, van dehenen die ik zag, hoewel hij altijd meer dan voortreffelijk is. Ook in de films die ik minder graag zie zoals Shutter Island, is hij altijd een lichtpunt en dat met de kracht van een moederster. Het is uiteindelijk een mooie en boeiende ervaring van bijna drie uur lang genaamd cinema!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.