PBR Streetgang zei:
Wat heeft het 4:3 ratio met Mexicaanse landschap te maken? Ook vond ik die beeldvervorming nogal dom en nooit mooi (buiten dan die highway scene waar die brommer mooi geframed werd in die cirkel).
Was zelf geen fan van de film (hoewel het Reygadas' minst ergerlijke film is imo). Hij wil dromerig en vrij van conentionele vorm zijn, maar klampt te veel vast aan een oersaai narratief en speelt wat met intellectuele materie maar weet nooit echt wat ermee te doen. Wanneer die dan expliciete vermelding krijgt moet dat dan ook op een moment waar het op geen enkele manier werkt, of het nu oprecht of ironisch bedoeld is. Ook heeft Reygadas de neiging om de meest idiote transcendente momenten in te lassen in zijn films - Neil Young scene vond ik echt om van in de grond te zakken, so dumb...
Rode Duivel-scenes vond ik wel best leuk en de self-decapitation was ook vrij cool, al had ik het liever gehad moest dit hebben plaatsgevonden in een film die voor mij iets te zeggen had en het dus een betekenisvolle geste had geweest...
dacht dat ik de enige ging zijn de het een zootje ongeregeld vond, niet dus. blijkbaar eigen aan die kerel, zal in het vervolg zijn films wel links laten liggen denk ik. de 4:3 ratio is meer een vierkant, 16:9 rechthoekig. omdat hij gebruikt maakt van dat vierkant komen de steile hellingen en hoge bomen gewoon meer tot zijn recht. ik denk dat 16:9 prachtig is voor een film op zee, woestijn of ander kaal landschap, maar niet optimaal voor een film in een grootstad of dichtbegroeide jungle. is natuurlijk mijn mening en ook afhankelijk van de inhoud van de film, geen punt.
PBR Streetgang zei:
Ook aan te raden is Kyoshi Kurosawa's miniserie Shokuzai.
cheers, zal die zeker eens opzoeken!
minority report (2002) 8.5/10
sja, dat ik deze nog nooit eerder had gezien is een schande. eentje die door de vingers is geglipt. spielberg in al z'n glorie. weinig op aan te merken, enorm van genoten. was ook enorm fan van war of the worlds en de special effects die in minority report gebruikt worden zijn volledig in dezelfde stijl. leuk.
black cat white cat (1998) 9/10
jow, wat was dat. hilariteit allom, van begin tot einde. komedies zoals anchorman 2
puke
: schiet ze recht naar de maan. dit is goud. uniek verhaal, zeer interessante setting en hoewel de prent ongeveer 2 uur duurt blijft ze boeien. zoals het hoort! go Kusturica!
the talented mr ripley (1999) 7.5/10
goede thriller, zonder meer. had het gevoel het allemaal al eens gezien te hebben. toch, prachtige acteerprestatie van matt damon en goede soundtrack. mocht voor mij allemaal wel iets geloofwaardiger, want (zonder teveel te spoilen) wie heeft er nu in godsnaam zoveel geluk. anyway, Italië, Venetië, de typische Italiaanse dorpjes en levensstijl, erg aantrekkelijk.
about schmidth (2002) 8.5/10
enkel een acteur als jack nicholson kon dit concept tot een goed einde brengen. en natuurlijk deed hij dat ook zoals enkel hij dat kan. top! oh en katy bathes, watch those titties please.
somebody up there likes me (2012) 8/10
weinig van verwacht, veel van gekregen. een film met charme, mysterieus en depressief tintje, gewoon zwarte humor. goed van genoten, hoewel ik nog altijd niet snap wat er in de valies zat (?).
funeral kings (2012) 5/10
zeer goed gedaan van die kleine mannen, maar halverwege de film kreeg ik echt het gevoel dat we hier nog eens de echte zuig kant van Amerikaanse cinema te zien gingen krijgen, zat er recht op. zonde, had echt potentieel.
tamala 2010: a punk cat in space (2010) 9/10
what a ride! absurd tot en met, maar gelukkig wisselt men het krankzinnige op de perfecte momenten af met scenes die het verhaal telkens in een stroomversnelling brengen. daarboven op krijg je nog eens top muziek die hand in hand gaat met de Japanse animatie. cool, maar niet voor iedereen, laat dat duidelijk zijn.
resolution (2012) 5/10
had van deze eerlijk gezegd veel meer verwacht. de film begint goed, maar naar het midden toe begin je je toch wel af te vragen om wat het hier nu precies gaat. knappe horror had ik ergens gelezen, vergeet het. zitten een paar leuke momenten in, maar daar blijft het bij.
