Lakigigar
Legacy Member
Sangailes Vasara / The Summer of Sangailé
Litouwse film verkozen in het lijstje van Cahiers du Cinéma en onder meer awardwinnaar op het Sundance Film Festival.
The Summer of Sangailé was een heel leuk filmpje waar ik gezien de beschrijving en een korte blik op de trailer eigenlijk al hoge verwachtingen van had. Die hoge verwachtingen zijn volledig ingelost, omdat het verhaaltje niet mierzoet was en met handen en voeten worden uitgelegd, maar het ook niet volledig aan jou is om het te interpreteren en je enkel de beelden krijgt en het daar maar mee moet doen. De sterkste punten van de film zijn met name het audiovisuele aspect van de film en de sfeer die heerst in de film. De beelden zijn een echte lust voor het ogen, en het is ongelooflijk om te zien hoe het landschap van Litouwen en de omgevingen gebruikt worden om de film kleur en een eigen identiteit mee te geven die zich puur op dit vlak alleen al onderscheidt van het gros aan andere films. De cinematografie is van wereldklasse en er wordt heel stijlvol en creatief omgegaan met bepaalde scénes die ook gepast zijn in de context. Een veelal zachte sfeer die gecreëerd wordt door de beelden, maar vergis je niet want de film is allesbehalve mierzoet. De muziek (veelal Litouws ook) was heel mooi en gepast, de geluidseffecten waren ook zeer goed en ook de acteerprestaties waren vrij goed. Al bij al een zeer goede film die de lat meteen al zeer hoog legt voor dit jaar om nog voorbijgestoken te worden, en die in één klap mijn favoriete film is geworden omtrent het thema: holebiseksualiteit. Dat was voorheen La Vie d'Adèle. Een dikke negen!
9,2
Verkrijgbaar via bol.com
Litouwse film verkozen in het lijstje van Cahiers du Cinéma en onder meer awardwinnaar op het Sundance Film Festival.
The Summer of Sangailé was een heel leuk filmpje waar ik gezien de beschrijving en een korte blik op de trailer eigenlijk al hoge verwachtingen van had. Die hoge verwachtingen zijn volledig ingelost, omdat het verhaaltje niet mierzoet was en met handen en voeten worden uitgelegd, maar het ook niet volledig aan jou is om het te interpreteren en je enkel de beelden krijgt en het daar maar mee moet doen. De sterkste punten van de film zijn met name het audiovisuele aspect van de film en de sfeer die heerst in de film. De beelden zijn een echte lust voor het ogen, en het is ongelooflijk om te zien hoe het landschap van Litouwen en de omgevingen gebruikt worden om de film kleur en een eigen identiteit mee te geven die zich puur op dit vlak alleen al onderscheidt van het gros aan andere films. De cinematografie is van wereldklasse en er wordt heel stijlvol en creatief omgegaan met bepaalde scénes die ook gepast zijn in de context. Een veelal zachte sfeer die gecreëerd wordt door de beelden, maar vergis je niet want de film is allesbehalve mierzoet. De muziek (veelal Litouws ook) was heel mooi en gepast, de geluidseffecten waren ook zeer goed en ook de acteerprestaties waren vrij goed. Al bij al een zeer goede film die de lat meteen al zeer hoog legt voor dit jaar om nog voorbijgestoken te worden, en die in één klap mijn favoriete film is geworden omtrent het thema: holebiseksualiteit. Dat was voorheen La Vie d'Adèle. Een dikke negen!
9,2
Verkrijgbaar via bol.com

