Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (20)

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

PBR Streetgang

Legacy Member
gazmask zei:
Haha ja, ik ben gewoon een groot Cruise fan en moet altijd lachen als ik die gast zie. Plus, het was echt leuk om Herzog te zien acteren in een film als deze; hij had vermoedelijk geld nodig voor zijn eigen (fantastische) films te kunnen financiëren.

Conradus zei:

Skyfall >>>> The Hobbit. The Hobbit vond ik met momenten awesome, maar met momenten afgrijselijk. Tuurlijk is het cool om die in de cinema te zien, maar de ervaring komt niet in de buurt van Skyfall op 't groot scherm.

Utred

Legacy Member
Life of Pi lijkt me ook wel een film waar groot scherm een meerwaarde biedt. Maar of die film goed is weet ik niet.

FreakyJP

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Tetsuo - 9/10 (Shinya Tsukamoto, 1989)

Tetsuo 2: The Body Hammer - 7/10 (Shinya Tsukamoto, 1992)

Tokyo Fist - 7.5/10 (Shinya Tsukamoto, 1995)

A Snake of June - 9/10 (Shinya Tsukamoto, 2002)

Bullet Ballet - 7/10 (Shinya Tsukamoto, 1998)

Vital - 6.5/10 (Shinya Tsukamoto, 2004)

Gemini - 8/10 (Shinya Tsukamoto, 1999)

Ge zijt er precies eens goed ingevlogen :D. Een 'general impression' van Tsukamoto?

insomnia

Legacy Member
Skyfall, Hobbit en Life of Pi zijn allemaal problematisch maar wel visueel cinema-waardig.

PBR Streetgang

Legacy Member
FreakyJP zei:
Ge zijt er precies eens goed ingevlogen :D. Een 'general impression' van Tsukamoto?

Heel erg goed! De man geeft vorm aan zijn films op een manier die ik niet al te vaak ben tegengekomen. Hij doet mij met momenten sterk denken aan de Japanse New Wave filmmakers als Matsumoto, Teshigahara en Imamura die in de jaren 60 gigantisch veel gebruik maakten van flashy upbeat avantgarde technieken om hun films interessant te maken. Deze modernistische impuls is nog erg voelbaar bij Tsukamoto. Tetsuo ligt hier heel dicht bij in de buurt, alleen introduceert Tsukamoto hier ook heel wat postmoderne motieven die de film nog extra fascinerend maken in combinatie met de vorm van de film. In de andere films behoudt hij wel de aparte vorm van zijn films, maar de kwaliteit van de uiteindelijke film lijkt meer en meer af te hangen van de narratieven die hierin worden geintegreerd. In Tetsuo 2, Bullet Ballet en Vital was ik echt niet geinteresseerd in de verhaallijn en de structuur van de film was dezelfde als in zowat al de films die ik tot nu toe gezien heb. Vandaar dat deze films me niet zo boeiden. Tokyo Fist vond ik wel goed omdat die nog lekker brutaal was en omdat de grootstad hier heel goed gebracht werd. A Snake of June had verreweg het beste verhaal en de coolste cinematografie van allemaal en vanaf minuut één was ik aan het scherm geplakt. Gemini was weer erg leuk en anders dan zijn vorige films door de periodegebonden setting en het leuke switcheroo-verhaal hier.

PBR Streetgang

Legacy Member
!nsomn!a zei:
Skyfall, Hobbit en Life of Pi zijn allemaal problematisch maar wel visueel cinema-waardig.

Skyfall is niet echt problematisch. Of toch niet half zo problematisch als The Hobbit. Skyfall is een ultracoole, cinematografisch uitstekende actiefilm die in een klap oplost wat er begon fout te lopen met de Bond-reeks. And then some. Clichépersonages en cheesy dialogen zijn aanwezig, zoals zou moeten in een Bond-film (er zijn zelfs Oeidpale complexen en homo-erotische ondertoontjes te detecteren die voor het eerst goed worden gebracht), maar zijn er nooit te veel of lopen nooit in de weg van de simpelweg verbluffende look en pacing van Skyfall.

insomnia

Legacy Member
Visueel met momenten behoorlijk indrukwekkend maar de duidelijke boek-structuur is irritant en de message die de film probeert mee te geven ligt me echt niet. Komt wat neer op een beetje pseudo-openminded pop-spiritualiteit voor de gedesillusioneerde moderne mens. Ook wat 'roep-acteerwerk met sweeping music' stijl melodramatische toestanden die me enkel doen zuchten. Ang Lee doet het op zich niet slecht, ik heb gewoon het idee dat ik het boek ook niet goed zou vinden. De tijger is awesome though.

PBR Streetgang

Legacy Member
!nsomn!a zei:
pseudo-openminded pop-spiritualiteit voor de gedesillusioneerde moderne mens.
Film nog niet gezien dus ik weet niet exact wat te verwachten als ik dit lees. Kan je andere voorbeelden geven van films (die ik wel gezien heb) die hier ook aan lijden?

Shakez

Legacy Member
Tyrannosaur:

Een film waar ik zo depressief van werd, dat ik mezelf heb voorgenomen de eerste maanden geen heftig drama meer te bekijken. Het verhaal gaat over een man die kampt met agressie problemen en maar al te graag drinkt. Hij ontmoet een vrouw van rijke afkomst, maar zelf kampt ze met een agressieve echtgenoot. Samen geven ze steun aan elkaar, maar de vrouw heeft een geheim...

Peter Mullan en Olivia Colman spelen zo overtuigend dat ik gewoonweg niet begrijp hoe ze hen hebben genegeerd tijdens de Oscars=s

insomnia

Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Film nog niet gezien dus ik weet niet exact wat te verwachten als ik dit lees. Kan je andere voorbeelden geven van films (die ik wel gezien heb) die hier ook aan lijden?

Goh zonder Life of Pi te veel te spoilen; La Vita e Bella en Forrest Gump hebben gelijkaardige problemen voor mij. In de zin dat ze een soort 'ignorance is bliss'-filosofie verheerlijken.
Het is gewoon een film die een levensles opbouwt waar ik de pest aan heb eerlijk gezegd.

Silver Bullet

Legacy Member
!nsomn!a zei:
Visueel met momenten behoorlijk indrukwekkend maar de duidelijke boek-structuur is irritant en de message die de film probeert mee te geven ligt me echt niet. Komt wat neer op een beetje pseudo-openminded pop-spiritualiteit voor de gedesillusioneerde moderne mens. Ook wat 'roep-acteerwerk met sweeping music' stijl melodramatische toestanden die me enkel doen zuchten. Ang Lee doet het op zich niet slecht, ik heb gewoon het idee dat ik het boek ook niet goed zou vinden. De tijger is awesome though.

Gaat die film gewoon niet over het het kiezen van een leven met, of zonder godsdienst? (boeddhisme (de dieren), Hindoeïsme, en katholicisme)? en wat filosofie hier rond? (iets à la Samsara of Bom yeoreum gaeul gyeoul geurigo bom?)
Ik heb de film zelf ook nog niet gezien, maar dit is wat ik heb afgeleid uit de trailer en een essay van het boek. Ik ben echt eens benieuwd naar de film. Het boek is naar het schijnt epic.

insomnia

Legacy Member
Silver Bullet zei:
Gaat die film gewoon niet over het het kiezen van een leven met, of zonder godsdienst? (boeddhisme (de dieren), Hindoeïsme, en katholicisme)? en wat filosofie hier rond? (iets à la Samsara of Bom yeoreum gaeul gyeoul geurigo bom?)
Ik heb de film zelf ook nog niet gezien, maar dit is wat ik heb afgeleid uit de trailer en een essay van het boek. Ik ben echt eens benieuwd naar de film. Het boek is naar het schijnt epic.

Zo probeert het zich misschien voor te doen maar dat is niet hetgeen ik eruit mee kreeg.
Aan het einde komt het erop neer dat de film zegt dat het beter is om een entertainende leugen te geloven dan de brute realiteit. In storytelling ga ik hier zelfs al niet mee akkoord, laat staan als het over menselijke spiritualiteit gaat. Ik heb geen probleem met spiritualiteit an sich maar wel met (zelf-)deceptie.

Utred

Legacy Member
De ultieme 'les' van het boek is dacht ik (ik zal het maar in spoilers zetten, al denk ik echt niet dat het afbreuk gaat doen aan de film om te weten)
Dat mensen bij 2 opties van een verhaal kiezen voor het mooiste, en dat dit ook de reden is dat mensen in godsdiensten geloven. Maar misschien stel ik het nu wel al te simplistisch voor:p
Ik vond het nogal gezever, en de vergelijking met la Vita e Bella vind ik niet echt eerlijk. Er is toch een groot verschil tussen kiezen voor godsdienst omdat dat leuker/gemakkelijker/mooier is en proberen om een klein kind te beschermen voor gruwelen die het toch onmogelijk kan vatten. Die vader weet dat ze het hoogstwaarschijnlijk niet gaan overleven, en probeert de laatste weken/maanden ietwat draagbaar te maken voor zijn zoon. Hier een algemene ignorance is bliss-filosofie uithalen vind ik een beetje ver gaan.

Utred

Legacy Member
De ultieme 'les' van het boek is dacht ik (ik zal het maar in spoilers zetten, al denk ik echt niet dat het afbreuk gaat doen aan de film om te weten)
Dat mensen bij 2 opties van een verhaal kiezen voor het mooiste, en dat dit ook de reden is dat mensen in godsdiensten geloven. Maar misschien stel ik het nu wel al te simplistisch voor:p
Ik vond het nogal gezever, en de vergelijking met la Vita e Bella vind ik niet echt eerlijk. Er is toch een groot verschil tussen kiezen voor godsdienst omdat dat leuker/gemakkelijker/mooier is en proberen om een klein kind te beschermen voor gruwelen die het toch onmogelijk kan vatten. Die vader weet dat ze het hoogstwaarschijnlijk niet gaan overleven, en probeert de laatste weken/maanden ietwat draagbaar te maken voor zijn zoon. Hier een algemene ignorance is bliss-filosofie uithalen vind ik een beetje ver gaan.

insomnia

Legacy Member
Utred zei:
proberen om een klein kind te beschermen voor gruwelen die het toch onmogelijk kan vatten.

Hoe is dat géén ignorance is bliss filosofie? Dat is misschien puur in die situatie begrijpelijk maar als ge het breder bekijkt wordt het opnieuw weerzinwekkend. Met z'n onuitstaanbare sappy schmalz behandelt de film z'n kijkers ook als kinderen waar ge best een schoon verhaaltje tegen vertelt ipv ze de realiteit onder ogen te doen zien.

Dit zijn spoilers over Vita e Bella en niet Life of Pi btw.

Utred

Legacy Member
!nsomn!a zei:
Hoe is dat géén ignorance is bliss filosofie? Dat is misschien puur in die situatie begrijpelijk maar als ge het breder bekijkt wordt het opnieuw weerzinwekkend. Met z'n onuitstaanbare sappy schmalz behandelt de film z'n kijkers ook als kinderen waar ge best een schoon verhaaltje tegen vertelt ipv ze de realiteit onder ogen te doen zien.

Ik bekijk dat dan ook niet breder. Het is al een tijd geleden dat ik die film gezien heb, maar ik denk niet dat er geïmpliceerd wordt dat de film op het gewone leven toepasbaar is. Als je het algemeen gaat bekijken vind ik het ook een belachelijke filosofie, maar in die specifieke situatie vond ik het wel mooi. Een film kan toch ook gewoon een mooi verhaaltje zijn, zonder een boodschap of les te willen verkondigen die je in je hele leven kan gebruiken?
Nu, misschien dat de regisseur dit hier wel wou. Dan heb je gelijk natuurlijk:p

insomnia

Legacy Member
Utred zei:
Ik bekijk dat dan ook niet breder. Het is al een tijd geleden dat ik die film gezien heb, maar ik denk niet dat er geïmpliceerd wordt dat de film op het gewone leven toepasbaar is. Als je het algemeen gaat bekijken vind ik het ook een belachelijke filosofie, maar in die specifieke situatie vond ik het wel mooi. Een film kan toch ook gewoon een mooi verhaaltje zijn, zonder een boodschap of les te willen verkondigen die je in je hele leven kan gebruiken?
Nu, misschien dat de regisseur dit hier wel wou. Dan heb je gelijk natuurlijk:p

Och kom, wanneer ge uw film 'het leven is mooi' noemt en het zich in een concentratiekamp afspeelt is er toch al iets grondig mis. Hoe kunt ge dan de inhoud van de film niet beschouwen als een boodschap die verder gaat dan een mooi verhaaltje? Het lijkt me een slechte move om uw 'gewoon mooi verhaaltje' in zo'n setting te plaatsen. En uiteraard is er niks mis met een film die gewoon een mooi verhaaltje is. Zo had ik Life of Pi waarschijnlijk veel beter gevonden als het enkel ging over zijn tocht over de oceaan zonder alle andere zever errond. Want dat was zeker een schoon verhaal.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan