Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (20)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
PBR Streetgang
Legacy Member
Kid_C zei:
Welja, ik wil dan ook niet zeggen dat ik hem echt slecht vind ofzo, he. Hij is wel knap geschoten, maar mooifilmerij maakt niet noodzakelijk een goede film. Camera guy did his job is all.
De film is bedoeld als epische tragedie, en dat wordt op allegorische wijze uitgespeeld, right? Oké, tot daar toe. Maar als je dan eens gaat kijken naar de technieken die de film hanteert om dat gevoel van allegorie over te brengen: Spielman probeert hier een heleboel thema's te verwerken in zijn film. Stad vs. platteland, religie vs. goddeloze wereld, sin and redemption, en dan nog enkele andere ethische kwesties als prostitutie en overspel etc. Buiten het gegeven dat elk shot in de film wel vrij mooi is, heb ik persoonlijk weinig redenen om de film goed te vinden want al deze thema's vinden hun weg in de film puur door toeval of door ongeloofwaardige handelingen van de personages die zich enkel maar zo gedragen zodat het grote thema in de film kan figureren. Spielman komt af met een groot verhaal over redemption, maar de enige redemption dat deze man kent is niets meer dan blind fucking luck dat niemand in heel die film verstandig genoeg is om alles op een rijtje te zetten en hem effectief te beschuldigen. Bvb, hij is zo oerdom om een foto van zijn ex op te hangen in zijn kamer, wat al aanwijzing nr 1 zou zijn maar het "toeval" wil nu dat niemand deze foto te zien krijgt. Dan komt er die scene waar hij wandelt naar dat huis van die flik voor zijn revanche te plegen - het is daar evenzeer puur geluk dat hij niet aangehouden wordt daar. Wat ik wil zeggen is dat Spielman, als maker van de film, het geluk en het toeval van de gebeurtenissen in zijn film manipuleert met als doel er zo veel mogelijk grote enb zware thema's in te kunnen verwerken. Maar eens ze in zijn film zijn, verwerkt hij ze niet verder en laat hij de film uitspelen alsof de evenementen in zijn film een loodzware betekenis hebben. This is not the case imo
DaFreak
Legacy Member
Gravity - 9/10 | Gaat dat zien, gaat dat zien! Een edge of your seat thriller met enkele grootschalige actie momenten en visuals die je achterover doen vallen. Je kijkt de hele tijd mee over de schouders van astronauten en dankzij het geniale camerawerk heb je echt het gevoel dat je zelf daar boven aan het rondvallen bent. De sfeer is ronduit fantastisch. De dubbele hoofdrol; zwaartekracht/ruimte laat zien wat voor een fenomenaal range aan emoties ze kan opwekken. De ene moment is ze betoverend mooi, het andere onheilspellend en dreigend. De actie maakt duidelijk hoe hard je in de ruimte moet werken om erin te kunnen overleven maar zelfs tijdens de stille momenten voel je de constante druk en besef je dat die dunne wand alles is dat je leven van de dood scheidt. Zonder twijfel de beste en meest accurate spaceflick ooit gemaakt, de machteloosheid van een 2potig land geoptimaliseerd wezen dat zich al spartelend door de ruimte moet verplaatsen om te overleven wordt haarfijn weergegeven en vertaalt zich over de hele lijn in een zeer beklijvend, ongemakkelijk gevoel. De leads, Clooney en Bullock doen dat goed tot zeer goed alhoewel ik denk ik liever minder bekende acteurs in die rollen had gezien. Ook het geluid is gewoon af. Ik denk vooral aan die dreigende, opzwepende score maar ook aan de technische kant; de manier waarop voice comms en geluid dat zich door een romp voortplant wordt weergeven voegt veel toe. Zulke details tesamen met de verbluffende manier van schieten en het uitstekend gebruik van 3D zorgen er voor dat het verder gaat dan observatie en reflectie. Gravity is een ervaring. Wanneer Stone achter zich een luik dicht trekt dat de ruimte buiten sluit, zal zelfs de meest claustrofobe kijker haar opluchting delen. Het 3D effect versterkt het gevoel van schaal, wij kleine mensjes in onze beschermende technologische luchtbelletjes maken geen schijn van kans tegenover de onmetelijke nietsvergevende leegte. Het was al van Avatar en een handvol kleinere films geleden dat 3D nog een echte meerwaarde kon bieden, maar nu hebben we met Gravity dus een nieuwe.
The Sting - 7,0/10
Synecdoche, New York | 6,5/10
The Internship - 5,0/0
Machette Kils - 6,0/10
The Sting - 7,0/10
Synecdoche, New York | 6,5/10
The Internship - 5,0/0
Machette Kils - 6,0/10
Utred
Legacy Member
OdysSea
Documentaire van Jimmy Kets over de reis die Carl De Keyzer maakte voor zijn nieuwste boek. Prachtige beelden; heel erg mooi. Trage film met niets dan de beelden en af en toe wat mijmeringen van De Keyzer.
Ze draaien hem in november nog een paar keer in Antwerpen en Leuven. Zeker een aanrader aanrader, zeker voor de mensen die ietwat van fotografie houden.
OdysSea - The epic journey of Magnum photographer Carl De Keyzer, moments before the flood.
Documentaire van Jimmy Kets over de reis die Carl De Keyzer maakte voor zijn nieuwste boek. Prachtige beelden; heel erg mooi. Trage film met niets dan de beelden en af en toe wat mijmeringen van De Keyzer.
Ze draaien hem in november nog een paar keer in Antwerpen en Leuven. Zeker een aanrader aanrader, zeker voor de mensen die ietwat van fotografie houden.
OdysSea - The epic journey of Magnum photographer Carl De Keyzer, moments before the flood.
wa was da?FreakyJP
Legacy Member
Gisteren ook Gravity gaan zien en toch ietwat teleurgesteld uit de filmzaal gekomen.
Op visueel vlak is het ongezien wat Lubezki en Cuaron hier klaarspelen, dat is een feit.
Maar eerst en vooral was de muziek vaak veel te opdringerig.
De film had ook heel wat facepalm-scènes zoals die met het geblaf, die womb-scène en die net wel/niet momenten (vb. wanneer Bullock met die sojoez probeert te ontsnappen en die antenne aantikt).
Het dieptepunt voor mij was echter het domme einde, en hier verliest de film veel van zijn waardigheid.Het is gewoon te heroïsch, te Hollywoodiaans en voelt vooral te geforceerd aan.
Op visueel vlak is het ongezien wat Lubezki en Cuaron hier klaarspelen, dat is een feit.
Maar eerst en vooral was de muziek vaak veel te opdringerig.
De film had ook heel wat facepalm-scènes zoals die met het geblaf, die womb-scène en die net wel/niet momenten (vb. wanneer Bullock met die sojoez probeert te ontsnappen en die antenne aantikt).
Het dieptepunt voor mij was echter het domme einde, en hier verliest de film veel van zijn waardigheid.Het is gewoon te heroïsch, te Hollywoodiaans en voelt vooral te geforceerd aan.
PBR Streetgang
Legacy Member
lol... Heroisch? Geforceerd? Hebben wij dezelfde film gezien?FreakyJP zei:
Wat is er in hemelsnaam heroisch aan veilig thuiskomen na een tijdje rond te hebben gezweefd in de ruimte? Het is niet alsof zij heldendaden heeft gepleegd en daarvoor meermaals gedecoreerd zal worden, he... En als je denkt dat dit geforceerd is, is het echt niet duidelijk voor jou wat een enorm helse calvarie deze dame net heeft doorstaan. Wat dacht je, dat ze even een zuchtje zou laten en zeggen "phew, that was close"...
Geblaf vond ik zelf ook wel enorm wtf, maar de womb-scene, wat was daar mis mee? Prachtig shot imo.
Geblaf vond ik zelf ook wel enorm wtf, maar de womb-scene, wat was daar mis mee? Prachtig shot imo.
FreakyJP
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Met haar reactie is niets mis, die is uiteraard begrijpelijk. Ik had gewoon een probleem met heel de eindscène, die "heroïsch" en gefocreed overkwam door de manier waarop het gefilmd was. Doordat het zo'n melig, feelgood Hollywoodeinde was, vond ik ze niet echt passen in de film. Voor mij zou de film beter geëindigd zijn op het moment dat ze 'it's gonna be one hell of a ride' zei of ev. via een shot vanop de aarde van dat debris en haar shuttle die naar beneden stort'.
De womb-scène dan, op zich was daar niets mis mee. Ware het niet dat ze te lang werd aangehouden en weinig subtiel was. Dit soort symboliek is leuk, maar niet als ze haast in je gezicht wordt uitgesmeerd.
De womb-scène dan, op zich was daar niets mis mee. Ware het niet dat ze te lang werd aangehouden en weinig subtiel was. Dit soort symboliek is leuk, maar niet als ze haast in je gezicht wordt uitgesmeerd.
PBR Streetgang
Legacy Member
Ik vond de lengte van die shot echt perfect. Geen flits, maar ook nog onder de minuut.
Wat dat einde betreft, het zou voor mij echt een letdown zijn geweest als ik niet de afloop van haar ordeal had kunnen zien. Dat grabbelen naar zand en haar reactie op voor het eerst terug onderworpen zijn aan de aardse zwaartekracht vond ik echt fenomenaal.
Wat dat einde betreft, het zou voor mij echt een letdown zijn geweest als ik niet de afloop van haar ordeal had kunnen zien. Dat grabbelen naar zand en haar reactie op voor het eerst terug onderworpen zijn aan de aardse zwaartekracht vond ik echt fenomenaal.
insomnia
Legacy Member
Ik vond vooral dat het hele gegeven dat zij haar kind verloren was precies ergens uit het niks kwam en echt weinig bijbracht aan de film buiten dat visueel erg mooi vormgegeven womb shot. Dat kwam zo weer over om aan het gewone publiek zo iets makkelijks relateable mee te geven wanneer ze zich niet genoeg zouden kunnen inleven in het meer nerdy sci-fi concept. Ik vond die thematische tak van de film ook niet echt fantastisch uitgewerkt en het kwam dus nogal faciel over. Ook schommelde ik wat tussen het contrived vinden van haar constante near-miss situaties waarbij het aan de ene kant irritant is dat het altijd tot het meest extreem genomen uiterste getrokken werd voor spectacle purposes maar ook dat het gewoon bijna te wonderbaarlijk is dat ze constant overleeft. Mijn suspension of disbelief kreeg het met momenten toch een beetje te verduren.
Maar enfin, nu het gezeur achter de rug is, Gravity is een ultieme blockbuster ervaring. Ik zie het punt dus ook niet in van een Hollywood film te gaan afbreken als te Hollywoodiaans. Dit behoort gewoon tot een randgeval van vrij blatantly manipulatieve cinema die goed genoeg is om ermee weg te komen, zoals een Toy Story 3. Dat geblaf en die 0 gravity tranen kunnen wel vergeven worden wat mij betreft. Puur pictoraal is het een meesterwerk, een beetje jammer van het script hier en daar, maar dit staat toch nog ver boven wat er gewoonlijk uit Hollywood komt. Mijn voorliefde voor spaceporn kan natuurlijk ook wel ergens betrekking hebben op mijn vergevingsgezindheid.
DaFreak
Legacy Member
FreakyJP zei:
Ik denk dat de opdringerige muziek speciaal gekozen is om onder je huid te kruipen. Die zware aanvallen in mid en constante dreiging in het laag helpen de spanning hoog te houden en kwamen bijna exact overeen met debris/spacewalk en vormen zo deels de stem van de ruimte. De ruimte dringt zich op, ze kan en zal zich door het kleinste gaatje naar binnen wurmen.
FreakyJP zei:
Gellukkig geen enkele facepalm scene voor mij alhoewel ook ik vond dat die blaf scene wat te lang duurde. Je moet er wel rekening mee houden dat ze op dat moment redelijk groggy was van het gebrek aan zuurstof en de opbouw van CO2. Ze beseft dat ze die dag zal sterven en vangt vervolgens geluiden van de aarde op, een aziaat met op de achtergrond het geblaf van honden. Hier krijgt ze een kleine instorting en begint ze te lachen en te wenen tegelijkertijd. Ze is alleen en mist haar roedel maar met de aziaat kan ze niet communiceren. Vond dat persoonlijk redelijk goed gedaan en die womb scene was imo gewoon perfect. Dat was DE scene die benadrukte hoe een schip dezelfde rol vervult als een baarmoeder en zo'n moment van rust/foetus houding was ook nodig na die rollercoaster opener.
Het is heel moeilijk om met astronauten handschoenen iets deftig vast te grijpen dus in de ruimte is elke verplaatsing zonder tether (normaal niet toegelaten) zowiezo een net wel/niet moment.
Het is heel moeilijk om met astronauten handschoenen iets deftig vast te grijpen dus in de ruimte is elke verplaatsing zonder tether (normaal niet toegelaten) zowiezo een net wel/niet moment.
Heroisch? Je kan haar capsule nog niet eens onderscheiden van al het afval dat de dampkring binnenkomt. Ik zou juist zeggen dat het einde ons met onze voetjes terug op de grond zet (pun intended). De ruimte is niet te overwinnen, als je al heelhuids thuiskomt mag je blij zijn. De mens kan weer van vooraf aan beginnen met zijn orbital space program.FreakyJP zei:
FreakyJP
Legacy Member
Pas op, ik zeg niet dat de muziek constant slecht was hé. Maar daarw aar de beelden mij in de film zogen, zorgde de muziek vaak voor het omgekeerde effect omdat ze zichzelf te nadrukkelijk manifesteerde op een negatieve manier. Vb
het moment dat dat lijk in de Voyager in het beeld komt, krijg je zo opeens luide "horrormuziek". Dit zijn van die goedkope trukjes die je zou verwachten in typische cliché horrorfilms, en mij zeker hier stoorden.
Vond dat persoonlijk redelijk goed gedaan en die womb scene was imo gewoon perfect. Dat was DE scene die benadrukte hoe een schip dezelfde rol vervult als een baarmoeder en zo'n moment van rust/foetus houding was ook nodig na die rollercoaster opener.
Hierin volg ik je echt niet, en de betekenis die je eraan geeft is ook vrij subjectief om eerlijk te zijn.
Het is heel moeilijk om met astronauten handschoenen iets deftig vast te grijpen dus in de ruimte is elke verplaatsing zonder tether (normaal niet toegelaten) zowiezo een net wel/niet moment.
Ik heb het niet enkel over zo'n momenten uiteraard, maar vb ook wanneer die Russische raket probeert te ontsnappen en zo nog net die antenne van het ISS aanraakt. Weet je wat ook grappig is, in Pacific Rim was er ook zo'n moment maar daar lachen ze er net mee (en dus ook met films die dit doen zoals Gravity)
En nogmaals, dat heroïsche slaagt niet zozeer op haar landing zelf, wel op de manier waarop deze in beeld gebracht werd.
Je kan haar capsule nog niet eens onderscheiden van al het afval dat de dampkring binnenkomt
Vandaar dat ik ook eerder vermeldde dat een shot vanop aarde van het neerstorten van de capsule samen met het debris voor mij een sterker einde zou geweest zijn.
Hierin volg ik je echt niet, en de betekenis die je eraan geeft is ook vrij subjectief om eerlijk te zijn.
Het is heel moeilijk om met astronauten handschoenen iets deftig vast te grijpen dus in de ruimte is elke verplaatsing zonder tether (normaal niet toegelaten) zowiezo een net wel/niet moment.
Ik heb het niet enkel over zo'n momenten uiteraard, maar vb ook wanneer die Russische raket probeert te ontsnappen en zo nog net die antenne van het ISS aanraakt. Weet je wat ook grappig is, in Pacific Rim was er ook zo'n moment maar daar lachen ze er net mee (en dus ook met films die dit doen zoals Gravity)
En nogmaals, dat heroïsche slaagt niet zozeer op haar landing zelf, wel op de manier waarop deze in beeld gebracht werd.
Je kan haar capsule nog niet eens onderscheiden van al het afval dat de dampkring binnenkomt
Vandaar dat ik ook eerder vermeldde dat een shot vanop aarde van het neerstorten van de capsule samen met het debris voor mij een sterker einde zou geweest zijn.
Geweldige ervaring. Prachtige film! Ik sluit mij aan bij de liefhebbers hier
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.