Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (19)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Wilcao
Legacy Member
Capote (2005)
8.5/10
Aangezien deze film waargebeurd is, vond ik het enorm interessant. Het is ook nog eens een sterk verhaal en gewoon een sterke film. Het acteerwerk van Philip Seymour Hoffman vond ik ook overtuigend. Nu ben ik eigenlijk ook echt benieuwd naar het boek. Iemand die het boek al gelezen heeft?
8.5/10
Aangezien deze film waargebeurd is, vond ik het enorm interessant. Het is ook nog eens een sterk verhaal en gewoon een sterke film. Het acteerwerk van Philip Seymour Hoffman vond ik ook overtuigend. Nu ben ik eigenlijk ook echt benieuwd naar het boek. Iemand die het boek al gelezen heeft?
Anal_Amoebe
Legacy Member
Langs de ene kant vond ik het één van de slechtste films die ik ooit gezien heb, maar langs de andere kant was het eigenlijk ook wel weer supercool. Ik denk dat een 16-jarige versie van mezelf deze film fantastisch zou vinden, maar de 38-jarige versie kon niet naast al 'voorhoofd-kletsende' onzin en aarsvernauwende dialogen kijken...Conradus zei:
Utred
Legacy Member
Terminator 2
Stond ook al enkele jaren op mijn lijstje
De max van een film, veel beter dan de eerste, vooral door Schwarzenegger die echt geniaal is. Groot minpunt van beide films vind ik wel Sarah Connor, ik weet niet of het de actrice of het personage is maar ik vond die ongelooflijk irritant. Waarschijnlijk is het vooral doordat zij niet constant in beeld was dat ik de tweede film veel beter vond.
Stond ook al enkele jaren op mijn lijstje
De max van een film, veel beter dan de eerste, vooral door Schwarzenegger die echt geniaal is. Groot minpunt van beide films vind ik wel Sarah Connor, ik weet niet of het de actrice of het personage is maar ik vond die ongelooflijk irritant. Waarschijnlijk is het vooral doordat zij niet constant in beeld was dat ik de tweede film veel beter vond.
. 
Fighting Hobbit
Legacy Member
Gisteren (blijkbaar toevallig op de verjaardag van Adolf) hier in Duitsland naar Iron Sky gaan kijken. Ik moet zeggen, we hebben ons goed geamuseerd. Ik verwachtte geen hoogstaande, diepgaande film, maar er zaten bij momenten toch ook wat subtielere grappen in. Het gaat bij momenten ook gewoon prachtig hard over.
Bluto
Legacy Member
Shutter Island op 2be.
Vooral de sfeer, het camerawerk en de montage waren erg sterk. Het verhaal werd erg goed opgebouwd, maar de ontknoping was nogal een antclimax. Ik zag al vrij vroeg waar het naartoe ging, maar ik bleef hopen dat ik het bij het verkeerde eind had en dat de plot iets minder standaard ging zijn. Een zeer genietbare film dus, maar een tweede kijkbeurt hoeft niet meteen.
Vooral de sfeer, het camerawerk en de montage waren erg sterk. Het verhaal werd erg goed opgebouwd, maar de ontknoping was nogal een antclimax. Ik zag al vrij vroeg waar het naartoe ging, maar ik bleef hopen dat ik het bij het verkeerde eind had en dat de plot iets minder standaard ging zijn. Een zeer genietbare film dus, maar een tweede kijkbeurt hoeft niet meteen.
IllumSphere
Legacy Member
Shutter Island
Which would be worse - to live as a monster, or to die as a good man?
Dit is mijn tweede Scorsese film die ik heb bekeken en ik ben vooral benieuwd naar dat hij het nog steeds heeft na twintig jaar na Goodfellas, een film die nog steeds bij mijn persoonlijke top van bekeken films hoort. En ik kan nu al gerust dat hij het nog steeds heeft, al heeft deze film nooit de potentie gehad om Goodfellas van de troon te schoppen. Een meer dan degelijke film die de grootste mindfuck herbergt in de vorm van een enorme plotwending. Dat deze film veel discussies zal en heeft laten doen oplaaien is eigenlijk een presentatie an sich. Maar dat verdient het ook.
De film volgt twee US Marshals die worden opgeroepen na een mysterieuze verdwijning van een patiënt op Shutter Island. Shutter Island is een eiland waar degene naartoe moeten die door hun waanzin en/of andere psychologische ziektes een criminele daad hebben gedaan waarbij er slachtoffers zijn gevallen. De patiënt die op het eerste zicht 'ontsnapt' is heeft haar drie kinderen vermoord, dus dat zij een gevaar is voor de buitenwereld is een feit. Wanneer Edward Daniels (Leonardo DiCaprio) en Chuck Aule (Mark Ruffalo), de twee US Marshals, het eiland bereiken steekt er een orkaan de kop op die er voor zorgt dat de twee voor een lange tijd het eiland niet kunnen verlaten. De film heeft genoeg mogelijkheden om zich tot een thriller om te vormen die genoeg spanning creëert die er voor zorgt dat men op het puntje van hun stoel zit. En die mogelijkheden neemt de film dan ook om tot een soortgelijkend resultaat te bekomen.
Al van in het begin zorgt de soundtrack er voor dat de spanning van een hoog niveau is. De soundtrack werkt zich naar een qlimax, maar de verwachte qlimax komt er nooit. Plots stopt de muziek en kan er weer rustig gekeken worden. En op de één of andere manier zorgt dit er voor dat deze film iets unieks in handen heeft. Het is totaal niet origineel, want bijna elke thriller heeft zoiets, maar toch is de manier dat deze film dit brengt heel uniek. Dit blijft trouwens heel de film tot aan die enorme plotwending.
Naast de soundtrack zorgt het verhaal er ook voor dat er genoeg spannende momenten de kop op steken. Het thema zorgt er sowieso voor dat het spannend zal worden. Want zeg nu zelf, een eiland die net lijkt als Alcatraz, maar dan enkel voor de mentale zieken ten tijden dat lobotomie nog maar een experimenteel onderzoek was levert genoeg spannende momenten en stof tot nadenken op. Maar ook de keuzes dat de regisseur neemt om tot een geweldig resultaat te bekomen maken ook daar deel van uit.
Op een gegeven moment begon ik toch wel een band te creëren met het hoofdpersonage en werd ik volledig opgezogen in de film. Leuk weetje, toen de film gedaan was had ik toch nog even een gevoel dat ik nog in de film zat. De band die ik had gecreëerd met het hoofdpersonage zorgde er voor dat ik op een gegeven moment zijn gedrag begon te analyseren.
Het is trouwens een hele prestatie om mij op het puntje van mijn stoel te houden, medeleven te laten krijgen voor een fictief hoofdpersonage en me opgezogen te laten worden in een film. Goodfellas deed zoiets soortgelijkends en daarom weet ik dat dit misschien wel eens het handelsmerk is van Martin Scorsese. Al betwijfel ik dat, want er staan ook heel wat biografieën op zijn naam en ik ben eigenlijk nog nooit opgezogen geweest in een biografie van iemand. Sympathie, respect en fascinatie heb ik sowieso al voor dat ik een biografie gezien heb. De beste film van 2010 zal dit waarschijnlijk niet zijn, maar een meer dan goede film is het sowieso. Alles zit goed. Acteerwerk, het verhaal, die enorme mindfuck van een plotwending en het feit dat deze film me heeft opgezogen zorgt er voor dat dit een negen krijgt. Voor mij is dit de beste film die ik tot nu toe heb gezien afkomstig uit 2010. Mijn respect, beste, die heb je zeker!
Which would be worse - to live as a monster, or to die as a good man?
Dit is mijn tweede Scorsese film die ik heb bekeken en ik ben vooral benieuwd naar dat hij het nog steeds heeft na twintig jaar na Goodfellas, een film die nog steeds bij mijn persoonlijke top van bekeken films hoort. En ik kan nu al gerust dat hij het nog steeds heeft, al heeft deze film nooit de potentie gehad om Goodfellas van de troon te schoppen. Een meer dan degelijke film die de grootste mindfuck herbergt in de vorm van een enorme plotwending. Dat deze film veel discussies zal en heeft laten doen oplaaien is eigenlijk een presentatie an sich. Maar dat verdient het ook.
De film volgt twee US Marshals die worden opgeroepen na een mysterieuze verdwijning van een patiënt op Shutter Island. Shutter Island is een eiland waar degene naartoe moeten die door hun waanzin en/of andere psychologische ziektes een criminele daad hebben gedaan waarbij er slachtoffers zijn gevallen. De patiënt die op het eerste zicht 'ontsnapt' is heeft haar drie kinderen vermoord, dus dat zij een gevaar is voor de buitenwereld is een feit. Wanneer Edward Daniels (Leonardo DiCaprio) en Chuck Aule (Mark Ruffalo), de twee US Marshals, het eiland bereiken steekt er een orkaan de kop op die er voor zorgt dat de twee voor een lange tijd het eiland niet kunnen verlaten. De film heeft genoeg mogelijkheden om zich tot een thriller om te vormen die genoeg spanning creëert die er voor zorgt dat men op het puntje van hun stoel zit. En die mogelijkheden neemt de film dan ook om tot een soortgelijkend resultaat te bekomen.
Al van in het begin zorgt de soundtrack er voor dat de spanning van een hoog niveau is. De soundtrack werkt zich naar een qlimax, maar de verwachte qlimax komt er nooit. Plots stopt de muziek en kan er weer rustig gekeken worden. En op de één of andere manier zorgt dit er voor dat deze film iets unieks in handen heeft. Het is totaal niet origineel, want bijna elke thriller heeft zoiets, maar toch is de manier dat deze film dit brengt heel uniek. Dit blijft trouwens heel de film tot aan die enorme plotwending.
Naast de soundtrack zorgt het verhaal er ook voor dat er genoeg spannende momenten de kop op steken. Het thema zorgt er sowieso voor dat het spannend zal worden. Want zeg nu zelf, een eiland die net lijkt als Alcatraz, maar dan enkel voor de mentale zieken ten tijden dat lobotomie nog maar een experimenteel onderzoek was levert genoeg spannende momenten en stof tot nadenken op. Maar ook de keuzes dat de regisseur neemt om tot een geweldig resultaat te bekomen maken ook daar deel van uit.
Op een gegeven moment begon ik toch wel een band te creëren met het hoofdpersonage en werd ik volledig opgezogen in de film. Leuk weetje, toen de film gedaan was had ik toch nog even een gevoel dat ik nog in de film zat. De band die ik had gecreëerd met het hoofdpersonage zorgde er voor dat ik op een gegeven moment zijn gedrag begon te analyseren.
Opmerkingen dat hij waarschijnlijk het posttraumatisch stresssyndroom had, omdat hij steeds die doden van dat concentratiekamp bleef herinneren en steeds nachtmerries daar omtrent had. Ook het feit dat zijn overleden vrouw een belangrijke rol speelde in die nachtmerries en dat hij op een gegeven moment hallucinaties kregen versterkte toch dit gevoel dat hij dit syndroom zou hebben. Ook begon ik op een gegeven moment zijn verantwoordelijkheid in twijfel te trekken en vond ik dat hij op een gegeven moment teveel procedurefouten aan het maken was. Maar dat hij eigenlijk zelf een patiënt is had ik nooit durven denken. Vooral het feit dat de film jouw liet denken dat het ziekenhuis er voor iets tussen zat zorgde er voor dat ik nooit zo een einde in gedachten had.
En toen had ik nog een betere band met het hoofdpersonage. Ik begreep al zijn daden op een gegeven moment en ik dacht bij mezelf 'wat als zoiets gebeurt bij mij ?' Zou ik dan rationeel handelen ? Of zou ik ook doen wat hij deed ?
Het is trouwens een hele prestatie om mij op het puntje van mijn stoel te houden, medeleven te laten krijgen voor een fictief hoofdpersonage en me opgezogen te laten worden in een film. Goodfellas deed zoiets soortgelijkends en daarom weet ik dat dit misschien wel eens het handelsmerk is van Martin Scorsese. Al betwijfel ik dat, want er staan ook heel wat biografieën op zijn naam en ik ben eigenlijk nog nooit opgezogen geweest in een biografie van iemand. Sympathie, respect en fascinatie heb ik sowieso al voor dat ik een biografie gezien heb. De beste film van 2010 zal dit waarschijnlijk niet zijn, maar een meer dan goede film is het sowieso. Alles zit goed. Acteerwerk, het verhaal, die enorme mindfuck van een plotwending en het feit dat deze film me heeft opgezogen zorgt er voor dat dit een negen krijgt. Voor mij is dit de beste film die ik tot nu toe heb gezien afkomstig uit 2010. Mijn respect, beste, die heb je zeker!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.