American Psycho
This confession has meant nothing.
Patrick Bateman (Christian Bale) lijkt een gewone man voor de buitenwereld. Hij is knap, heeft een lichaam waar je u kan tegen zeggen, is intelligent en hij werkt als een investment banking executive in Wall Street, een baan die goed wordt betaald. Bateman is geobsedeerd door winnen en wil in alles de beste zijn. Elke ochtend gebruikt hij diverse producten om, vooral zijn gezicht, beter te laten ogen voor de buitenwereld. Wat de buitenwereld niet weet is dat Bateman eigenlijk een psychopaat is die s'nachts zijn ware aard toont. Van zwervers tot modellen, iedereen die in de handen van Bateman komt moet er aan geloven. Omdat hij een winnaarsmentaliteit heeft, komen zijn ware negatieve gevoelens ook naar boven als iemand bijvoorbeeld een mooier uitziend visitekaartje heeft.
De film heeft op het internet een cultstatus gekregen en aan de ene kant snap ik het ook. De dialogen zijn leuk om te volgen, vooral als er soms gebruikt wordt gemaakt van slimme termen. Iets wat normaal is bij de yuppie beweging. Ook maakt de film veel gebruik van verwijzingen naar de popcultuur, zoals wanneer Bateman luistert naar zijn muziek die bekend was in die tijd. In de film probeert men niet het leven van een psychopaat te verbloemen, maar tonen ze het type psychopaat met een winnaarsmentaliteit die amper de strijd met de maatschappij aan kan. Hoe langer de film duurt, hoe meer hij zijn controle over zijn gekheid verliest en dit levert soms ietwat grappige scenes op die zich onder de noemer 'donkere humor' scharen. De humor die ook een andere prachtfilm 'American Beauty' gebruikt. Christian Bale toont dat hij perfect is om deze psychopaat te spelen en zijn rol is geweldig te noemen. Iets waar andere rollen in de film een voorbeeld aan mogen nemen. Voor de rest is dit een hele goede film die ik zeker nog eens zal bekijken, ookal is het maar om de held (een tegenstrijdig iets, aangezien de hoofdrolspeler van de film een badguy is) terug aan het werk te zien.
8/10