!nsomn!a zei:
Tja het hele verhaal gaat over grootsere dingen ondernemen dan je aankan, ik vind het in dat opzicht ook wel passend dat de film zelf een beetje hetzelfde voor heeft.
this
Neoken zei:
Uiteraard, maar ik probeerde gewoon gevat uit de hoek te komen door te verwijzen naar Donald als de structuurexpert. Ik dacht dat jullie dat wel gingen begrijpen.
Natuurlijk begrijp ik het. Zeer goede grap, maar het is toch niet onmogelijk dat je zou denken dat die effectief een broer had? Donald heeft zelfs Oscarnominatie gehad lol.
Structuur
expert is veel gezegd tho. Oke, iedereen in de wereld van Adaptation is wel zot van zijn scenario. Maar serieus, Neoken, zou jij naar The 3 gaan kijken? Je kan de trailer al voor je ogen zien, gevolgd door een ultieme facepalm, die eigenlijk erg veel trekt op die facepalm die je ongetwijfeld maakte na (of tijdens) het bekijken van Loft.
Neoken zei:
Anyway, ik snap anders wel wat je bedoelt, maar ik bekijk de dingen gewoon anders. Een grote fan van Un Chien Andalou en Eraserhead ben ik alleszins ook niet. In mijn ogen is dat gewoon luie filmmaking. ^^
Luie filmmaking is dat echt niet, hoor. Luie filmwatching more like. Of eigenlijk, eerder overijverige moviewatching. Cuz you're looking for what's not there.
Neoken zei:
Ik heb niets gezegd dat ze meer script-centric moest zijn hé. Ik had het over een duidelijkere structuur, of focus, of intentie, of gelijk wat ge het wil noemen.
Dat is gewoon een gevolg van jouw houding tegenover films. Dit is iets wat jij
wilt of
naar verlangt bij het kijken van een film. Waarom dat op de een of andere manier een noodzaak zou moeten zijn voor een filmmaker om duidelijke structuur in zijn film te brengen begrijp ik niet. Als hij dit aspect van zijn scenario weglaat, moet de filmmakers wel beseffen dat hij meteen al een gigantisch deel van zijn publiek verliest omdat mensen zich zelden interesseren in ongestructureerde (of zelfs weinig gestructureerde) films. Maar in het geval van Synecdoch NY vind ik dat niet alleen een onterechte, maar ook een beetje ongegronde commentaar. Er zit toch vrij veel structuur in de film? Het is dan geen narratieve structuur, maar wel een thematische structuur en de film is op een of andere manier nog voorspelbaar; de gebeurtenissen zijn wat mij betreft een logische progressie van het voorgaande in de unieke filmwereld van Synecdoche NY.
Neoken zei:
Het enige wat ik vraag, als toeschouwer, is een degelijke kans te krijgen om de bedoeling van de kunstenaar te achterhalen. Dat ligt enerzijds aan de toeschouwer en zijn capaciteit/bereidwilligheid te zoeken naar een sleutel, en anderzijds aan de kunstenaar zelf die de moeite moet doen een sleutel te voorzien. Als beiden elkaar tegemoet komen, dan kan je een connectie maken en op een heel ander niveau genieten van de kunst. Lukt dat niet, dan sta je er bij en kijk je ernaar. En dat gevoel had ik redelijk vaak bij Synecdoche.
En in dat opzicht noem ik een kunstenaar die geen moeite doet om zijn publiek tegemoet te komen of er niet in slaagt lui, of gewoon niet goed. Niet dat ik Kaufman lui noem, maar in het geval van Synecdoche gewoon minder goed.
Dit vind ik een ongelooflijk onterechte beschuldiging. Het is echt niet aan filmmakers om hun kunst te gaan wijzigen opdat een groter deel van hun publiek kan volgen of het kan apprecieren. De belangrijkste taak voor een filmmaker die "true to his art" wil zijn, is om exact dat
niet te doen. En Kaufman heeft het nu ook zo aangepakt. Het resltaat is duidelijk: minder succes, geen Oscars, en een lage publieke opinie (niet dat jouw opinie laag is, he. dat besef ik wel). Maar hij heeft tenminste gemaakt
exact wat hij wou maken. En dat is kunst.
Ik prefereer zelf uiteraard ook Adaptation, ik vind het ook een veeel mooiere film op vlak van cinematografie en montage en het feit dat hij in deze film ook een ongelooflijk scherp oog/oor heeft voor zijn dialogen en de pacing van de film. Maar om hierdoor Kaufman te gaan beschuldigen van luiheid in Synecdoche NY is echt volledig het punt missen.
dragjeh zei:
én zoals zo vaak, de vergeten film in het rijtje, Carlito's Way!
Niet vergeten. Wel overgeslagen. Overrated. Brian De Palma.
