PBR Streetgang
Legacy Member
Conradus zei:A Separation, La Strada en The Truman Show aub
A Separation - 8.5/10 (promoted!)
A Separation vond ik heel erg goed om veel redenen. Ten eerste, de film brengt een heel intens drama waarin twee koppels vanalles onder elkaar uitvechten. Bekvechtende koppels onderling vind ik al schitterend om naar te kijken (enkel en alleen als het dialoog van heel hoog niveau is, wat hier zeker het geval is maar later meer daarover), maar als ze met z'n vieren zijn dan kan er wel wat behoorlijk geladen discussie aan de orde zijn. Wat dit des te aangenamer maakt om naar te kijken, is het meesterschap van Farhadi in deze discussies en argumenten op een realistische manier weer te geven. Hij dropt de kijker als het ware in het midden van de ruzie, waardoor de camera bijna niet meer nodig blijkt te zijn. Je voelt de emoties perfect aan, je leeft je meteen in met al de betrokken personages (hoe uiteenlopend deze ook zijn) en je begrijpt perfect ieders standpunt. Sympathieën veranderen scene na scene, bij elk stukje informatie dat aan de dag wordt gebracht. Farhadi heeft een ongelooflijke controle over wanneer de toeschouwer iets te weten mag komen om ons geboeid te houden in dit ongelooflijk diepe drama. Waanzinnig schrijftalent dat die kerel heeft. En daarbij slaagt hij er ook nog eens in om bijzonder veel problematiek tegelijkertijd te behandelen zonder dat de film ook maar een keer neigt naar sociaal realisme "for its own sake".
Hoe meer ik er aan denk, hoe beter ik deze vind. Maar, de film is nog lang niet zo goed als zijn vorige film, About Elly. Daar waar A Separation zich inhoudt qua intensiteit van het drama en zich iets meer focust op de gezinsconstructie, laat About Elly zich volledig gaan. Meer personages, meer geroep, meer discussie, zwaardere problemen, mooier landschap en dat alles gefilmd met uitstekende precisie. Hoe meer ik daar over denk, hoe beter ik die vind.
La Strada
Deze film doet uiteindelijk niets fout, maar als ik hem ergens zou moeten plaatsen in de filmgeschiedenis, dan wordt die toch wel steeds overschaduwd door andere werken. Zowel binnen de Italiaanse neo-realistische traditie van de '40s/'50s is La Strada het kleine broertje van de films van De Sica binnen deze stijl, en als ik La Strada moet plaatsen tegenover de andere Fellini films die ik al heb gezien, dan haalt die het ook niet. Het verhaal is uiteraard bijzonder zwak, maar dat stoort niet echt. De charme van de film zit hem in de problematische relatie tussen Zampano en Gelsomina. Zampano als de gigantische macho en Gelsomina als de simpele schattige. Beide personages (in hoeverre deze worden verkend) zijn verschillend als dag en nacht, maar toch ontwikkelt zich er een band tussen de twee. Jammer genoeg zijn ze niet in staat deze band degelijk te onderhouden en vallen ze uiteen. Mooi en standaard, met een tragisch einde dat ik alleen maar kan goedkeuren. maar veel meer dan goedkeuren kan ik hier niet doen.
moet je verder nog uitleg hebben over The Truman Show, of volstond mijn reply aan Neoken?
), en het feit dat je werkelijk meevoelt met het personage en wilt dat hij iedereen en alles omver maait. Akkoord, soms zwaar over de top, maar het past er allemaal wel bij. En voor de twist, tja daar ben je natuurlijk voor of je vind het maar niets. Ik behoor tot de eerste groep, mede omdat ik het totaal niet had zien aankomen.
.Maar ik ga hem zeker nog eens bekijken, want er zijn toch nog enkele zaken die ik niet snap.