Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (18)

Gisteren I am number four vond em wel vet. Wel niet te veel bij nadenken best

PBR Streetgang zei:

Nu, ik wil niet doen alsof The New World een meesterwerk van jewelste is, en ik weet ook niet wat het verschil is met de theatrale versie en de Director's Cut (de enige die ik gezien heb), maar er zit toch echt wel veel meer in dan enkel een gerecycleerd liefdesverhaal.

Klik om te vergroten...

De relatie tussen mens en natuur zit er hier inderdaad ook in (net als in al zijn films, daarom had ik dat hier niet vernoemd), maar zelfs dat aspect wordt in TNW naar mijn mening het minst knap uitgewerkt (het eerste half uur van The Thin Red Line is imo Malick op zijn best op dat vlak). Tel de scènes op waarin Malick focust op de primordiale inheemse bevolking, en op de manier waarop de Spanjaarden beschaving willen komen brengen (maar uiteindelijk alles buiten dat), en dan kom je aan een slecht evenwicht met het liefdesverhaal. De scènes die je daar vernoemt, zijn mij ook bijgebleven, maar dat was het dan ook. Ik vind The New World zeker ook niet slecht, maar op alle vlakken is hij redelijk ondermaats aan Malicks ander werk. Los van het feit dat er misschien wel meer inzit dan enkel een liefdesverhaal, werkt de film voor mij ook gewoon minder op andere vlakken (tempo etc.).


De cinematografie van Il Conformista vond ik trouwens ook zeer opmerkelijk. Heel jong en fris, maar tegelijkertijd heel beheerst. Erg eigen stijl.

Dinner for Shmucks

Over het algemeen wel een redelijk komische film, al had ik het ietsje grappiger verwacht. De scene waarin die vrouw met een geserveerde kreeft begint te praten lagk wel plat.

6.5/10

falafel zei:

De cinematografie van Il Conformista vond ik trouwens ook zeer opmerkelijk. Heel jong en fris, maar tegelijkertijd heel beheerst. Erg eigen stijl.

Klik om te vergroten...

Wat ik bovendien zo fantastisch vind aan de beelden uit Il Conformista is hoe perfect die binnen het verhaal passen: de look van elke set, elke inkleuring, elk kostuum, elke handeling heeft echt een perfecte narratieve verantwoording. Bijna alles in die film straalt sober fascisme uit. Alles ziet er knap uit, maar is tegelijkertijd ook bijzonder walgelijk. Ik moet die zeker nog eens zien, maar ik vond dat echt een fenomenale film.


Beat The Devil - 8.5/10 (John Huston, 1953)

Het heeft lang geduurd voordat ik echt kon oordelen wat ik van deze film vond. Maar John Huston triomfeert weer met deze uitzonderlijke film. Wat vooral zo interessant is aan deze film is hoe het mogelijk is dat deze film gemaakt werd. Amerika in de jaren '50, een film met een sterrencast (waaronder Humphrey Bogart en Peter Lorre), regie van John Huston (de classicus verantwoordelijk voor The Maltese Falcon, The Treasure Of The Sierra Madre, The African Queen, The Asphalt Jungle, ...), en een scenario van Truman Capote: dit zou beloven een geweldig strakke Hollywoodproductie te zijn, maar dat is die absoluut niet. De film voelt aanvankelijk heel erg Casablanca aan, maar met aanwijzingen naar een sinister plot dat te maken zou moeten hebben met de Afrikaanse mijnindustrie. Maar naarmate de film vordert, wordt het duidelijk dat de aandacht helemaal niet moet gevestigd worden op de typische Hollywood elementen, dan wel op het ongelooflijke talent dat hieruit schijnt in de acteerprestaties, het dialoog en gewoon hoe'n nonsens de film eigenlijk is. Een volledig onafhankelijke productie, en samen met Little Fugitive een van de belangrijkste films voor de Independent movement die later in de jaren '50 zou beginnen met cineasten als John Cassavetes. Beat The Devil is dus een bijzondere film en moet door meer mensen gezien worden.

Humanity And Paper Balloons - 8/10 (Sadao Yamanaka, 1937)

Volgens Akira Kurosawa was Sadao Yamanaka de belangrijkste maker van jidaigeki, en Humanity & Paper Ballons sprak me al meteen aan door de schone titel. Ik kan niet zeggen dat de film me op de een of andere manier heeft omvergeblazen, maar het is wel duidelijk dat Yamanaka een serieuze invloed heeft uitgeoefend op de historische films van Kurosawa. Humanity & Paper Balloons maakt een mooie, rustige en bovendien poëtische schets van een klein dorpje in een Japan van enkele eeuwen geleden. Zeker de moeite voor fans van Japanse cinema.

Gojira - 6.5/10 (Ishiro Honda, 1954)

Haha… Ja, leuk he. Ik kreeg alles wat ik verwachtte en werd zelfs nog verbaasd door de mooie ‘moderne’ twist die de Japanners aan de Gojira-mythe brachten. De atoombom-thematiek en de oxygen-destroyer waren heel erg leuke zijverhaaltjes voor wat anders nog steeds een entertainende rampenfilm was geweest. Het is ook altijd aangenaam om Takashi Shimura te zien spelen, en eens iets anders dan een samurai film of een Kurosawa-gendaigeki is steeds welgekomen. Goede monster movie met een geode soundtrack: I like.

The Sword Of Doom - 7/10 (Kihachi Okamoto, 1966)

Oké, de film was misschien net niet even sterk als ik had gehoopt, maar godverdomme, The Sword Of Doom was wel echt zeer badass. Lekker traag opgebouwde gevechtsscenes en een meer dan tevreden stellend eindgevecht zorgden voor immense kijkplezier tijdens de actiemomenten. Jammer dat er enkele zijverhaaltjes niet afgewerkt warden en dat het plot niet echt op al te veel trok. Zelfs Toshiro Mifune kon de minpunten van de film niet helemaal rechtzetten. Maar toch nog zeker een geslaagde film en een absolute must-see voor de fans van een lekker gewelddadige samurai film.

The American (2010) - IMDb : Eindelijk bekeken! Een koele, sterke film over een huurmoordenaar die zijn laatste opdracht moet uitvoeren. Het scenario, stille scene's en krachtige actie vond ik super. Alsook Clooney, die een sterke prestatie neerzet. 7/10.

PBR Streetgang zei:

Gojira - 6.5/10 (Ishiro Honda, 1954)
Goede monster movie met een geode soundtrack: I like.

Klik om te vergroten...

En toch maar een 6.5 ?

The Sword Of Doom - 7/10 (Kihachi Okamoto, 1966)
Jammer dat er enkele zijverhaaltjes niet afgewerkt warden en dat het plot niet echt op al te veel trok.

Klik om te vergroten...

Mja, het was dan ook bedoeld als eerste deel van een trilogie, jammer genoeg zijn de sequels er nooit gekomen.
Maar ja, SoD is echt badass, qua gevechten hoort die ook zeker tot de betere onder de samurai films die ik gezien heb.


edit: een paar korte reviews

Andrei Rublev

Episch, vermoeiend, erg mooi, de thematiek en Russische geschiedenis zijn voor mij persoonlijk minder interessant dan Tarkovsky's sci-fi, maar toch erg indrukwekkend.

The Searchers

Behoorlijk teleurgesteld gezien de reputatie van deze film. Ik was geen John Wayne fan hiervoor en dat is ook niet veranderd, er is voor mij gewoon iets fundamenteel fake aan Wayne als cowboy, geen idee waarom, dan zie ik hem liever in The Longest Day ofzo. Visueel wel een erg sterke film.

The Third Man

Goeie noir, altijd leuk om Welles bezig te zien, erg knappe shots. Enkel jammer dat het allemaal nogal voorspelbaar was.

Ah ik wist niet dat SoD een trilogie moest worden. That woulda been awesome.

Assassins. best wel "goeie" thriller, ma stallone zie ik toch liever in actiefilms.

antonio banderas stal wel de show vond ik, zowat zijn beste rol.
al bij al een goeie thriller, zonder meer.

Sin City (2005)

8.0/10

Niet echt mijn genre, maar heb toch genoten van deze film. Op BR zag het er ook prachtig uit. Sterke film.

Johnny Handsome (1989)

Vrij onbekend en rauw filmke met Mickey Rourke en Lance Henriksen.

Een must see als je van beide no-bullshit acteurs houdt.

Dog day afternoon(1975)

8/10

Nu is het me duidelijk waar de recentere heist-films de mosterd halen, zo zag ik een tijd geleden 'the kill-point', en in die serie hebben ze achterafbekeken gewoon alle scenes uit Dog day afternoon uitgerokken.
Hoogst entertainende film! En ja Pacino is geniaal natuurlijk.

Stalker (1979)

Een poging gedaan tot... aangezien ze me al eerder hadden gezegd dat het een trage film is vertikke ik het om deze tezien.
Maar ik vond hem heel goed, heel overtuigend, de decors/beelden,muziek en de gesprekken in de film hebben mij erg geboeid.
Ik weet eigenlijk niet wat ik van het einde moet denken, je kunt er verschillende kijk op hebben.(?)
Nu wil ik heel graag de originele Solaris zien, maar eerst The New World nog zien.

8,5/10

Boltèr zei:

Dog day afternoon(1975)

8/10

Nu is het me duidelijk waar de recentere heist-films de mosterd halen, zo zag ik een tijd geleden 'the kill-point', en in die serie hebben ze achterafbekeken gewoon alle scenes uit Dog day afternoon uitgerokken.
Hoogst entertainende film! En ja Pacino is geniaal natuurlijk.

Klik om te vergroten...

yay for DDA!

Maar als je nog wat serieus geniale heist-films wil zien, kijk dan naar Du Rfifi Chez Les Hommes of Un Flic. The Asphalt Jungle en The Killing zijn ook magnifiek, en als je wat pulp aankan, is Kansas City Confidential ook absoluut aan te raden.

Du rififi chez les hommes.

I know, right? Heb je die al lang gezien, eigenlijk? Ik herinner me niet er met jou over gepraat te hebben...

En serieus, boogje... Kijk eens verder naar films van Jean-Pierre Melville. Je gaat echt Le Doulos en Un Flic meesterlijk vinden.

Uiteraard heb ik die gezien! Ik ga nu Le Doulos en Un Flic bekijken. Ik zal je laten weten wat ik er van vond.

Vampire girl versus Frankenstein girl

Die kon ik niet laten liggen, en bij de titel alleen al weet je dat het een zalige film ga zijn.
Ja, mensen die The Machine Girl en Tokyo gore police kennen, weten aan wat ze zich mogen verwachten:
- bizarre, perverse personages
- liters bloed
- lichaamsdelen en hoofden die in het rond vliegen
- geen verhaal
- innocent schoolgirls die als kanonvoer dienen

Waar blijven die japanners het toch halen?
Toen ik de eerste keer geconfronteerd werd met dit genre, dacht ik echt van WTF? Maar nu begin ik stilaan dat genre te apprecieren en het is soms echt strijk gaan met bepaalde films. Net zoals bij Machine girl val je van de ene bizarre situatie in de andere. Het eindgevecht tussen vampire girl en frankenstein girl bereikt een hoogtepunt op Tokyo Tower. Zo lekker absurd

Blades of glory,

man zoveel gelachen zeg zalige film !! i love it

V3ndetta zei:

Dinner for Shmucks

Over het algemeen wel een redelijk komische film, al had ik het ietsje grappiger verwacht. De scene waarin die vrouw met een geserveerde kreeft begint te praten lagk wel plat.

6.5/10

Klik om te vergroten...

Dat pinguïngedeelte was anders ook best komisch

!nsomn!a zei:

The Searchers

Behoorlijk teleurgesteld gezien de reputatie van deze film. Ik was geen John Wayne fan hiervoor en dat is ook niet veranderd, er is voor mij gewoon iets fundamenteel fake aan Wayne als cowboy, geen idee waarom, dan zie ik hem liever in The Longest Day ofzo. Visueel wel een erg sterke film.

Klik om te vergroten...

epic boooooh. (almost offensive)
John Wayne is serieus de einge echte cowboy. Hoe dicht in de buurt dat Eastwood, Stewart, Scott e.a. ook komen...

[youtube]woahas_W35A[/youtube]

Doet mijn hartje wel serieus kloppen als ik dit zie. Dat ongelooflijk iconische beeld van de western desert valley, John Wayne die er in imperfecte positie staat te kijken naar een gelukkige blije familie, en beseffende dat hij daar niet geschikt voor is, zich treurig omdraait en de open vlakte betreedt. Deur dicht, film gedaan. En dat allemaal ondersteund door een ronduit geniale soundtrack.
Shit... The Searchers blijft toch wel een van filmhistorie's meest magnifieke films. What gives, somny?



The Missouri Breaks - 8/10 (Arthur Penn, 1976)

Aan het oppervlak lijkt dit misschien niet meer dan een leuke doordeweekse western, maar voor de ware liefhebber is dit smullen van jewelste. De film is ongelooflijk zelfreflexief; de dialogen leggen alle clichés van de western doorheen de jaren bloot en zoals een steengoede revisie-western het zou moeten doen, laat Penn de westernkijker met een dikke vette grijns op zijn gezicht doorheen bijna heel de film maar tegelijkertijd laat hij ruimte voor een stevige dosis ontgoocheling in de western mythos. Jack Nicholson en Marlon Brando spelen allebei heel erg goed in deze film, en de supporting cast mag er zeker ook wezen. Missouri Breaks vind ik persoonlijk een ondergewaardeerde western, en hoewel het verre van de beste is, is die misschien een van de slimste revisie-westerns die er zijn. Zeker naar kijken!

Bob Le Flambeur - 8/10 (Jean-Pierre Melville, 1955)

Dit is duidelijk een film die meer filmhistorische waarde heeft dan dat die echt meesterlijk goed is, maar het belang van BobLe Flambeur gepaard met het feit dat die zeker en vast sterk is, maakt er een klein meesterwerkje van. Melville toont met deze film voor het eerst zijn ultieme liefde voor de Amerikaanse cinema, vooral dan film noir, waardoor men kan stellen dat Melville misschien een van de allervroegte noir-critici is. Hij weet meteen een lekker stijlvolle gangsterfilm op te bouwen door een relatief geloofwaardige onderbuik van Parijs te schetsen en door de relaties tussen de gangsters en de flikken goed te tonen. Zo past hij heel goed tussen andere misdaadfilms uit die periode: Du Rififi Chez Les Hommes en Touchez Pas Au Grisbi. Voor mij is het jammer dat Bob Le Flambeur meer aanleunt tegen Grisbi dan Rififi, omdat die minder aandacht besteed aan de echte misdaad, dan wel aan de sfeer die boven de misdadigers zelf hangt. Maar Bob Le Flambeur blijft, samen met de andere twee vermelde films, een van de belangrijkste films uit het misdaadgenre omdat die de voorbije helft van het leven van cinema prachtig bindt aan diegene die toen komen moest. Melville for life.

Our Man In Havana - 6.5/10 (Carol Reed, 1959)

Erg leuke espionage-film van Reed, die hier eigenlijk meer een parodie maakt dan een echte spy-movie. Alec Guiness schittert uiteraard (moest ik van eender wie de spraak en intonatie zou mogen overnemen, zou het wel van hem zijn...), maar dat kan niet meteen gezegd worden van de rest van de cast. Leuke grappen zijn er, maar echt een boeiend verhaal absoluut niet. Moest scenarist Graham Greene er een volwaardige komedie van hebben gemaakt dan zou ik er veel meer van hebben genoten: het waren de geslaagde grappen en de knappe CinemaScope fotografie die mij geboeid hielden. Carol Reed is zo'n meester van de zwart-wit frame, echt niet normaal. Prachtig werk in een film die jammer genoeg niet schitterend bleek te zijn.