Once Upon a Time in America (S. Leone, 1984) 9/10
Meesterlijk misdaadepos! Die vier uren zijn zo voorbij gevlogen. Ok, het einde is wat warrig en voelt gerushed aan (maak die film ngo een uurtje langer en hij was perfect). Maar de muziek is prachtig, de beelden zijn fantastisch en de personages onvergetelijk.
The Box (R. Kelly, 2009) 6/10
Al eens gezien in de cinema, nu de dvd nog eens opgezet. Ik blijf bij mijn vorige mening: vreselijke miscast van de hoofdpersonages en het verhaal / de dialogen zijn te zwak uitgewerkt. Maar Kelly toont aan dat hij een competent regisseur is en het universum en de sfeer die hij oproept hebben echt wel iets. Geef die man een goed script en ik ben er zeker van dat hij niet zal teleurstellen.
The Lady from Shanghai (O. Welles, 1947) 8/10
Mooie noir van Welles, al vond ik zijn voice-over niet zo overtuigend. De eindscène in dat spiegelpaleis is wel magistraal. Oh, en films die zich op een boot in de zee afspelen zijn precies vaak wel visueel zeer sterk (L'avventura, Knife in the Water, deze, ...)
Knocked Up (J. Apatow, 2007) 3.5/10
Saai, irritant en vooral niet grappig. Het is nogmaals bevestigd dat de films van Apatow echt niets voor mij zijn (en ik had echt zin om die Seth Rogen op zijn muil te slaan!). Weer zo'n typische film die al zijn grappen moet halen uit sex / drugs. Boring!
Modern Times (C. Chaplin, 1936) 9/10
Geef mij dan maar een (romantische) komedie als deze. Intelligent EN grapig. De manier waarop Chaplin kritiek geeft op de moderniteit in deze film wordt enkel geëvenaard door Tati. Ook fantastisch hoe Chaplin speelt met het geluid en dit verwerkt in wat eigenlijk een stille film is.
TRON: Legacy (J. Kosinski, 2010) 5.5/10
Audiovisueel overdonderend, maar het verhaal is een lege doos en de film kan nooit het juiste tempo vinden. Maar dan: Kevin Flynn als Jedi-Dude, dat leger dat precies het leger orcs was dat uit LOTR ontsnapt is, die lame Bowie-imitatie voor Castor, en dan die dialogen. Oh my god, lang geleden dat ik zo gelachen heb met zo'n slecht geschreven dialogen! En zeggen dat hier zoveel potentieel inzit, 'alas.
Le notti di Cabiria (F. Fellini, 1957) 8/10
Hoewel de film geregisseerd is door Fellini, had ik echt het gevoel dat ik naar een vroege film van Pasolini te kijken zat. Het script is dan ook door hem geschreven, en zijn stempel valt echt niet te ontkennen. Het religieuze aspect, het verhaal rond hoertjes en sociale outcasts nabij Ostia (Rome), die dialogen. Allemaal dingen die we ook zien bij de vroegere Pasolini (vb. Accattone en Mamma Roma) Op andere momenten weegt de invloed van Fellinni zwaarder door, zoals de filmstijl en de manier waarop Guillieta Masina in beeld komt (Fellini's muse en vrouw),... Best wel een interessante film dus eigenlijk, al kent het verhaal in het midden een dipje.
