Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (18)

Gurdt zei:

Ik zie het trouwens als geld dat op de grond ligt. Als ge niet wilt dat iemand dat opraapt, moet ge het maar niet op de grond laten liggen. Er zijn genoeg manieren om films te beveiligen.

Klik om te vergroten...

En ge denkt da da zou helpen?
Binnekort moete we nog ne serial key in onzen dvd steke om nen dvd te zien lol
Of online verifiëren

The Monopoly Guy zei:

En ge denkt da da zou helpen?
Binnekort moete we nog ne serial key in onzen dvd steke om nen dvd te zien lol
Of online verifiëren

Klik om te vergroten...

Ja. Het is voor ons niet meer leuk, maar als ge als auteur nie wilt dat mensen uw dingen kopiëren - iets wat kinderspel is - dan moet ge da doen. En als ge da nie wilt, moet ge incalculeren dat er mensen zijn die liever gratis een filmpje kijken dan er in de cinema 10 euro voor te betalen (ik betaal liefst zo weinig mogelijk natuurlijk, jij niet?).

Nuja, ik koop ook een DVD af en toe natuurlijk, en ik ga nogal vaak naar de cinema. Maar dat heeft dan meer met sfeer te maken dan met het beeld dat ik te zien krijg.

The Mask Of Satan - 9/10 (Mario Bava, 1960)

Schitterend. Dat is wat je moet onthouden. Zoals Calcifer het eerder al zei: The Mask Of Satan is een schoolvoorbeeld van Italiaanse Gotische horror. Dit is toch wel bij de meest stijlvolle, charmante en bovendien ook hilarische horror die ik ooit heb gezien. Of Bava effectief bedoelingen had zijn publiek te doen lachen, maar ik vond het prachtig. Humor is goed, en deze film zat er boordevol van, gaande van de overdreven domme beslissingen van de personages, die altijd naar de creepy noises toe moeten. Ook al even briljant waren de typerende 'statements' van de personages doorheen de film. Waar ze in een rijzende toon luidop vaststellen wat ze zien (en bovendien wat de kijker zelf ook kan zien): "this room is very dark!" of mijn persoonlijke favoriet, "we seem to be in the presence of some unnatural mystery!". Geniaal gewoon. En dan heb ik nog niets gezegd over het uitstekende camerawerk dat vaak deed terugdenken aan expressionistische meesterwerken, vooral die van Murnau en Lang. Prachtige composities doorheen heel de film, en een einde om van te kwijlen.

Lady In The Lake - 5/10 (Robert Montgomery, 1947)

Haha, wat een domme film was me dit. Het enige positieve dat hierover gezegd kan worden, is wat al eerder vermeld werd door Hayrus. Een filmexperiment in de eerste persoon, en omdat het film noir is heeft de film ook wel enkele leuke stukjes dialoog:

Adrienne Fromsett: And he's a very well-known private detective. That's what makes the stuff so authentic. So full of life and vigor and heart. So full of... what would you say it was full of, Mr. Marlowe?
Philip Marlowe: Short sentences.

Klik om te vergroten...

Maar serieus, dit was echt wel een heel saaie film. De camera was volledig ongeloofwaardig. Oké, het was dan wel de bedoeling om alles in eerste persoon te doen lijken, maar zelfs dat had echt pakken beter gekund. Het is vooral tijdens de ontwikkeling van noir als stijl dat de camera van z'n driepikkel is losgekomen en op een relatief elegante manier de ruimte verkende. Tijdens Lady In The Lake waren er echt belachelijk weinig fluide camerabewegingen op te merken, wat ten eerste al vrij oninteressant kan zijn, maar wat bovendien ook heel erg onwaarschijnlijk was. Je zou denken dat de camera juist wel veel beweegt in deze specifieke film. Maar om in het begin van een long take een dolly van vijf meter en twee korte pans of tilts te plaatsen, maakt het geheel niet geloofwaardiger. Voor de rest was er ook heel wat mis; de decors waren somber en saai, de mise-en scene was echt alsof de film in de jaren '10 werd gedraaid. Zelfs in '47 en zelfs met de beperkingen van de 4:3 aspect ratio (dat is btw de reden dat je niet zo'n breed gezichtsveld had, Hayrus; films noir werden echt maar heel zelden in een breder formaat gedraaid) had deze film echt pakken veel beter gekund. Jammer van een gefaald experiment dat met (volgens mij) weinig moeite pakken beter had kunnen zijn.

Winter Light - 8.5/10 (Ingmar Bergman, 1963)

Deel twee uit de God's Silence trilogie van Bergman, en alhoewel ik deze film niet even awesome vond als Through A Glass Darkly, is het wel zo dat deze film de hele godskwestie sterker naar voor brengt. De prestaties zijn weeral geweldig en de fotografie van Sven Nykvyst is ook echt prachtig. Ik vond Winter Light wel echt zeer deprimerend, wat voor mij nooit echt gemakkelijk is om te pruimen, zeker wanneer er geen tegengewicht wordt gegeven, maar enkel de uitzichtloze situatie zoals die er volgens Bergman is. Toch werd al de negatieve energie prachtig ingepakt door uiterst interessante discussies over o.a. religieuze twijfel, en zoals ik eerder al zei, zeer mmoie cinematografie. Ik kijk al zwaar uit naar The Silence, alhoewel ik -kwestie van traditie- er waarschijnlijk eerst nog een ongerelateerde Bergman tussen ga gooien.

PBR Streetgang zei:

Is de TV-cut ooit officieel uitgebracht eigenlijk? Want als dat zo is, wil ik die zeker kopen (heb nu de theatrical cut in een dubbel-release samen met Dead Zone van Cronenberg, die ik overigens nog steeds niet heb gezien...). Vind die echt pakken beter dan de theatrical cut. Raar dat het de TV-cut die onder Alan Smithee is uitgekomen, en niet andersom. Either way, never a drop of rain on Arrakis!

Klik om te vergroten...

In America is er blijkbaar een dvd beschikbaar met beide versies op. En ja, als die TV cut gemaakt is zonder enige input van Lynch zelf, is het toch niet zo raar dat hij zijn naam van deze versie heeft laten verwijderen.

Gurdt zei:

Altijd dat gezeik over dat mensen films downloaden en dat dat niet mag enz :/

Check de website van BAF, daar staat op dat ge niks moogt aanbieden. Downloaden mag zoveel als ge wilt en kunt. Ge zijt enkel in fout als ge het ligt te kopieren of aan te bieden. Maar zelfs daarover is een wazige definitie.

Sommige zeggen dat torrents dus illegaal zijn. Maar ik kan u argumenteren dat dat niet zo is. Ge zijt namelijk geen films aan het verspreiden, maar hoopkes bits. Dat die hoopkes samen met andere hoopkes van andere personen nu toevallig samen een film kunnen vormen, tja.

Ik zie het trouwens als geld dat op de grond ligt. Als ge niet wilt dat iemand dat opraapt, moet ge het maar niet op de grond laten liggen. Er zijn genoeg manieren om films te beveiligen.

Klik om te vergroten...

De wetgeving verbiedt dat je een fysieke kopie (-> reproductie) maakt van een auteursrechtelijk beschermd werk. De enige reden waarom downloaden door sommigen als 'legaal' bestempeld wordt, is omdat je zogezegd geen fysieke kopie maakt. Maar lang gaat dat liedje niet duren, want de EC is al een tijdje bezig om die grijze zone/loophole te overkomen.

Trouwens, uw argument van dat geld op straat slaat ook op niets, want het is niet alsof je toevallig die torrents tegenkomt terwijl je normaal aan het surfen bent. Je gaat hiervoor naar specifieke websites, communities, .... met de intentie een ongeautoriseerde kopie te maken.

Als je absoluut de noodzaak hiervoor voelt, fine, so be it. Iedereen heeft waarschijblijk wel zijn redenen, maar ik zie niet in waarom je dit publiekelijk hier moet komen tentoonstellen. En dat is wat je toch wel doet met films die hier nog niet uit zijn (als je niet vermeld dat je ze vb. op een festival ofzo hebt gezien).

Er zijn genoeg economische argumenten tegen een downloadverbod. En evenzeer genoeg redenen waarom het niet gaat werken.

Trouwens elke keer dat er een grijze zone opgelost wordt, komt er wel een nieuwe bij.

PBR Streetgang zei:

[Veel tekst]

Klik om te vergroten...

Ah right, wist niet dat aspect ratio nog zo beperkt was toen. Toch leek het wel sterk in (negatieve) wisselwerking met de pov. Zoals ik zei, jij bent veel meer thuis in 50s films dan ik. Enkel die ene schaduwscène (waarin je Marlowes schaduw op de deur zag, terwijl hij er naartoe wandelde) vond ik echt wel nice.

En wanneer ga je Diving Bell zien?
Daar is het wel helemaal geslaagd.

FreakyJP zei:

Trouwens, uw argument van dat geld op straat slaat ook op niets, want het is niet alsof je toevallig die torrents tegenkomt terwijl je normaal aan het surfen bent. Je gaat hiervoor naar specifieke websites, communities, .... met de intentie een ongeautoriseerde kopie te maken.

Klik om te vergroten...

Niet per se. Iemand kan mij een mailtje sturen met een torrent-file in. Of ik kan me er niet van bewust zijn dat hetgeen ik doe illegaal is. Da kan allemaal. Ik kan zelfs mijn pc automatisch laten zoeken naar films, deze downloaden en netjes in een mapje zetten. Daar heb ik dan niks mee te maken want ik heb dat "per ongeluk" zo ingesteld. Geloof me, in elektronische praktijken zal er altijd een grijze zone blijven

FreakyJP zei:

Als je absoluut de noodzaak hiervoor voelt, fine, so be it. Iedereen heeft waarschijblijk wel zijn redenen, maar ik zie niet in waarom je dit publiekelijk hier moet komen tentoonstellen. En dat is wat je toch wel doet met films die hier nog niet uit zijn (als je niet vermeld dat je ze vb. op een festival ofzo hebt gezien).

Klik om te vergroten...

Als je zegt wat je van een film vindt, hoef je daar niet bij te zeggen hoe/waar je ze gezien hebt. Dat is helemaal niet to the point. Als anderen daar dan onnozel over willen doen is dat hun ding

Ik heb Vanishing on 7th Avenue gezien op het waar-is-iedereen-festival. Ik vond het niet super. Donker filmpke met slechte acteurs (alleen diejen italiaan van the happening enz vond ik nog ok, ma die van star wars, daar krijg ik het schijt van) en weinig diepgang tot de karakters

Ze hadden er veel mee kunnen doen maar doordat ge in het wazige achter blijft, zit ge met een "beetgenomen" gevoel achteraf. Einde deed me ergens ook denken aan The Knowing.

Net 127 Hours gezien, gaat over ne kerel die vast komt te zitten tussen een rots. Hij krijgt een rotsblok op zijn arm en geraakt niemeer weg. Op ne gegeven moment werd de film toch iets te gortig naar mijn mening

voor de rest een goei filmpke

Gurdt zei:

Niet per se. Iemand kan mij een mailtje sturen met een torrent-file in. Of ik kan me er niet van bewust zijn dat hetgeen ik doe illegaal is. Da kan allemaal. Ik kan zelfs mijn pc automatisch laten zoeken naar films, deze downloaden en netjes in een mapje zetten. Daar heb ik dan niks mee te maken want ik heb dat "per ongeluk" zo ingesteld. Geloof me, in elektronische praktijken zal er altijd een grijze zone blijven

Als je zegt wat je van een film vindt, hoef je daar niet bij te zeggen hoe/waar je ze gezien hebt. Dat is helemaal niet to the point. Als anderen daar dan onnozel over willen doen is dat hun ding

Klik om te vergroten...

Kijk ik ga er niet te veel woorden meer vuil aan maken. Open die link in die mail niet he, en niet-bewust zijn/per ongeluk, 'kan gebeuren', maar dit herhaaldelijk doen ...

En ik zeg toch niet dat iedereen er steeds moet bijzetten waar hij hem gezien heeft, natuurlijk is dit grotendeels redundant. Persoonlijk zet ik het er dan weer wel net bij als ik vb. een niet-gereleasede film op een festival ofzo zie.
Mijn mening is gewoon dat ik het vrij respectloos en een beetje 'zand in de wonde wrijven' is voor mensen die ervoor kiezen om te wachten op de officiële release, als tientallen mensen hier doodleuk komen posten over hun gedownloade film die hier pas binnen x weken uitkomt.
That's my 50 cent.

Oei, blijkbaar bestaat er toch een beetje onduidelijkheid tegenwoordig over die bewuste quote uit het jaar 2006 toen dit forum (het filmgedeelte althans) nog vrij jong was en overwoekerd werd door jonge snaken die het internet net hadden ontdekt.

En voor één of andere reden werd het downloaden van een film gezien als een daad waar men extreme computer skills voor moest bezitten en moest dat door sommige mensen toch maar eens duidelijk benadrukt worden. Het hoe, waar en hoe snel downloaden werd meer en meer het onderwerp en de film zelf maar bijzaak.

Anal en ik hebben destijds dan ook die regel in het leven geroepen (ofja, eigenlijk ook onze voorgangers al) omdat we wouden voorkomen dat dit zo'n forum zou worden waar alleen maar werd geluld over codecs, torrents en isos (om maar enkele zaken te noemen). We wouden de focus houden op de film zelf en niet afdwalen naar warez gerelateerde zaken. Uiteindelijk kon het ons niet veel schelen hoe dat je de film had gezien, maar we vonden het wel compleet irrelevant en misplaats om trots te halen uit het feit dat een film gratis van het net gedownload was, vooral ten opzichte van de mensen die het wel nog waard vinden om te betalen voor een film die ze willen zien.

De bedoeling van die regel is dus niet om iedereen met de vinger te wijzen die een film heeft gedownload, maar wel het trachten voorkomen dat het warez gebeuren het inhoudelijke aspect gaat overwoekeren.

Kunnen we dit geweldig forum aub houden over films?
Heb zonet Enter the Void gezien, ik ga hier geen grote intellectuele uitleg aan geven zoals sommige filmverslaafden hier.
Ik kijk films voor entertainment,ik ben geen journalist,reviewer etc..
Ik raad deze film toch iedereen aan,het is iets uniek en met momenten een vrij storende film.
Ik was echt verbaasd over het feit dat sommige ervaringen met drugs,vrij realistisch overkomen.
Ook de hele Tokyo sfeer in het begin vind ik fantastisch.
Een absolute must see...8.5/10

Hayrus zei:

Ah right, wist niet dat aspect ratio nog zo beperkt was toen. Toch leek het wel sterk in (negatieve) wisselwerking met de pov. Zoals ik zei, jij bent veel meer thuis in 50s films dan ik. Enkel die ene schaduwscène (waarin je Marlowes schaduw op de deur zag, terwijl hij er naartoe wandelde) vond ik echt wel nice.

En wanneer ga je Diving Bell zien?
Daar is het wel helemaal geslaagd.

Klik om te vergroten...

Het is jaren '40 zelfs. En ja, het is inderdaad zo dat de Academy ratio (1.37:1) zowat een universeel ratio was voor Amerikaanse films tot 1953, met de intrede van CinemaScope en iets later ook, Cinerama (dat een scope van 145° heeft ofzo) en VistaVision etc etc.
Maar zoals ik al zei, dat is nog steeds geen excuus dat die film zo saai moet zijn en zonder ook maar enig interessante frame.

Les Enfants Du Paradis - 8/10 (Marcel Carné, 1945)

Enfants is een zeer geslaagd melodrama gezet in Parijs in de 19e eeuw, op de Boulevard du Crime (dit is de bijnaam voor een wijk in Parijs waar vele theaters, vaudevilles, pantomimes, etc te vinden waren). Maar het grote probleem dat ik met deze film ervaarde, was het feit dat de film zeer self-referential is. Hiermee bedoel ik dat er binnen de film ook veel pantomime en post-revolutionair melodramatisch theater getoond wordt. En dat zijn soorten theater waar ik echt niet van kan genieten; sommige scenes, die waarschijnlijk best nog goed gemaakt waren, konden mij op geen enkele manier bekoren, net omdat ik een hekel heb aan dat soort opvoeringen. Ook was het camerawerk doorheen de film vrij statisch, en gezien de lange runtime van Les Enfants Du Paradis (3 uur), kwam dat soms wat saai over. Toch was er nog heel wat interessants aan de film; zoals ik al eerder vermeldde waren de verwijzingen naar zijn eigen narratief erg goed geplaatst, en mijn voorkennis van de socio-historische context van het verhaal zorgde ervoor dat ik ook heel wat details heb kunnen ontdekken die het kijkplezier bevorderden. Deze film had voor mij niet zo lang moeten zijn, maar door z'n tijd te nemen met het verhaal te vorderen, liet Carné ook heel wat ruimte voor meer luchtige situaties en een degelijke ontwikkeling van zijpersonages, iets waar ik niet over kan klagen. Jammer van de talrijke pantomime-sequenties die voor mij het kijkplezier wel naar beneden haalden, maar voor de rest was dit zeker en vast een terechte klassieker (alhoewel ik zo m'n twijfel heb over zijn plaatsing in lijsten van They Shoot Pictures en zeker de Top 100 van de Cahiers du Cinema)

Rancho Notorious - 7.5/10 (Fritz Lang, 1952)

Het is altijd aangenaam om een Technicolor western te zien (want Technicolor fucking rules), maar iets zegt mij dat de kwaliteiten van Rancho Notorious pakken meer tot hun recht hadden kunnen komen moest deze film in zwart-wit zijn gedraaid. Rancho is dan ook heel sterk beïnvloed door film noir, en vermits het een Fritz Lang film is (een van de heersers van het film noir genre), worden de noir-invloeden prachtig behandeld. Een jongeman's vrouw wordt vermoordt door een bende dieven en hij beslist om er achter na te gaan, met als enige clue de laatste woorden van een van de bendeleden: "chuck-a-luck". Deels in flashback wordt het verhaal verteld van Altar Keane, het typische Marlene Dietrich personage van de bargirl, of de 'bijna-hoer', en geleidelijk aan wordt het ook duidelijk wat die Chuck-a-luck te betekenen heeft. Een heel leuke film, en net zoals vele andere klassieke westerns is de soundtrack om van te smullen, boordevol leuke liedjes met een rustgevend gitaardeuntje en hilarische lyriek. Rancho Notorious is een western gelijk geen ander, maar hade die iets van zijn uniciteit afgestaan aan een meer dusitere sfeer, had ik er persoonlijk meer van kunnen genieten. Maar toch, de film is zeer leuk en een absolute must voor vans van Lang, en zeker ook voor zij die eens een goeie western willen zien.

speardude zei:

Ik was echt verbaasd over het feit dat sommige ervaringen met drugs,vrij realistisch overkomen.

Klik om te vergroten...

"Implying" he's a drugaddict.

Enter The Void moet ik nog zien. Ik heb medelijden met de kleurenblinden.

Sexy beast

Toen ik de intro zag, dacht ik van.. dit gaat goed worden.
Dan kwam Ben Kingsley op de proppen die u meer dan half uur zit te irriteren... Pas op, een puike prestatie, want dat was net de bedoeling van zijn personage. Maar... het duuuuuurt mij allemaal zo lang, veel geblaat, maar weinig wol. Na een kwartier had ik al door wat er ging gebeuren...
De hele film straalt wel zo'n een coole Guy Ritchie style uit, zeker wat sound-editing betreft is het een pure kopie van Snatch en Lock Stock & two.... Maar daar houdt de vergelijking wel op, want het scenario is bijlange zo boeiend niet en de dialogen vond ik ook maar flauw. Wel een coole stijl natuurlijk, maar wat mij betreft was het meer een manier om het filterdun scenario wat in te dekken, want na anderhalf uur had ik zoiets van.. Wtf!? That's it?


6/10

Steiner zei:

"Implying" he's a drugaddict.

Enter The Void moet ik nog zien. Ik heb medelijden met de kleurenblinden.

Klik om te vergroten...

Als je de regisseur eens in een interview bezig ziet, weet je al snel dat hijzelf ondertussen al serieus wat heeft uitgeprobeerd. Dat moet ook gewoonweg, want anders maak je zo geen realistische film. Bij momenten is het inderdaad bijzonder treffend hoe gelijkend sommige 'ervaringen' zijn in het echt. Voor mij een serieus nieuwe dimensie in het filmgenre.

The Way Back (P. Weir, 2010) 7/10

Groots en mooi drama over de tocht van 7 mensen die vluchten uit gevangenenkamp en een onmetelijk zware tocht ondernemen van Siberië naar India. Het verhaal kan gezien worden als een soort triomf van de menselijke overlevingskracht, of in Weir's eigen woorden: 'The way back' gaat over volharden zonder je menselijkheid te verliezen'. Hij slaagt er in om dit prachtig weer te geven, zonder te vervallen in een te groot sentiment, dus puur door de kracht van de beelden. De prachtige, uitgestrekte landschappen benadrukken de nietigheid van de mens, maar deze personen volharden kost wat kost. Het einde was dan ook een zeer ontroerend moment. Buiten dit is er niet echt iets noemenswaardig. Het acteerwerk is onderhoudend, de dialogen op het randje van het campgevoel soms en de weinige muziek doet gewoon haar werk. Het is dan ook spijtig dat de film nergens echt in uitblinkt, maar wat overblijft is een zeer degelijke, prachtig geschoten film over mensen die op zoek gaan naar hun vrijheid.

Ga ik zeker eens checken, staat ondertussen ook in de survival movies topic

PBR Streetgang zei:

The Mask Of Satan - 9/10 (Mario Bava, 1960)

Schitterend. Dat is wat je moet onthouden. Zoals Calcifer het eerder al zei: The Mask Of Satan is een schoolvoorbeeld van Italiaanse Gotische horror. Dit is toch wel bij de meest stijlvolle, charmante en bovendien ook hilarische horror die ik ooit heb gezien. Of Bava effectief bedoelingen had zijn publiek te doen lachen, maar ik vond het prachtig. Humor is goed, en deze film zat er boordevol van, gaande van de overdreven domme beslissingen van de personages, die altijd naar de creepy noises toe moeten. Ook al even briljant waren de typerende 'statements' van de personages doorheen de film. Waar ze in een rijzende toon luidop vaststellen wat ze zien (en bovendien wat de kijker zelf ook kan zien): "this room is very dark!" of mijn persoonlijke favoriet, "we seem to be in the presence of some unnatural mystery!". Geniaal gewoon. En dan heb ik nog niets gezegd over het uitstekende camerawerk dat vaak deed terugdenken aan expressionistische meesterwerken, vooral die van Murnau en Lang. Prachtige composities doorheen heel de film, en een einde om van te kwijlen.

Klik om te vergroten...

Haha. Geweldige film. Tof dat je er zo van genoten hebt. Ik denk dat veel van de humor best wel 'onbedoeld' is. Alhoewel. 'Danger!Diabolik' al gezien van Bava? Dat is pas lachen.