Allez, ik heb er wat tijd en goesting voor, dus eens een korte opsomming van wat films die ik de afgelopen week/weken gezien heb, in willekeurige volgorde...
Feast 2 & 3: Aangezien het eigenlijk toch 1 lange film die in 2 werd geknipt is, zet ik ze maar samen. Feast is zowat mijn favoriete monsterfilm ooit, deze vervolgen zullen dat niet worden al zijn ze wel uitermate entertainend. Ze hebben er alles voor gedaan om toch maar zo origineel mogelijk uit de hoek te komen, dus worden zowat alle cliché's ontkracht en gaan ze nog net dat beetje verder dan eender welke andere splatterfilm, soms met hilarische resultaten. Het enige waar deze films tekort schieten is vreemd genoeg het verhaal. Net omdat ze alles wat grootser zien, werkt de simpele setup lang niet zo goed als in de eerste film, waar alles draaide om overleven in een kleine ruimte. Nu de ruimte zoveel groter is geworden, moeten ze zich in allerlei bochten wringen om de overlevenden toch maar naar de andere locaties te krijgen, wat soms een beetje te geforceerd aanvoelt. Dit gezegd zijnde, het is voor mij althans allemaal bijzonder plezant want al die vettigheid en grensverleggende kills werken geweldig op mijn lachspieren...
Chanbara Beauty 1 & 2: Niet 1 film die in 2 is geknipt, maar 2 totaal verschillende films met totaal verschillende actrices als dezelfde personages, waarvan de eerste cast duidelijk de knappere is. Eigenlijk is heel de eerste film superieur aan de tweede. Typische Japanse low-budget zombie splatter maar niet zo uitbundig als sommige andere (Tokyo Gore Police bvb) en daardoor blijf je toch een beetje op je honger zitten, vooral tijdens de 2de. De eerste heeft nog een heleboel leuke gevechten met leuke CGI toevoegingetjes, de 2de heeft vooral onnoemelijk veel (CGI) bloedspatten op de lens, maar dan echt overdreven veel. Zeker bekijkbaar (en dan vooral de eerste), maar geen klassiekers in het genre...
Samurai Princess: Zowat hetzelfde genre als bovenstaande films, met een iets groter Tokyo Gore Police gehalte omdat de regisseur van deze de schrijver van die andere was. Dit was wel duidelijk het mindere van de scripts en het duurt allemaal heel lang vooraleer je eindelijk door hebt wie wie eigenlijk is en waarom. Dit ware niet zo erg geweest als de rest uitbundige splatter ware geweest, maar ook hier had er meer mee kunnen gedaan worden. Kortom: verdienstelijke poging, geen topper...
Manhunt: Noorse survivalhorror met een groot '70-ies exploitation gehalte. Verhaalsgewijs stelt het niet veel voor: jeugd in busje pisses off wrong people in boerengehucht: achtervolging in de bossen met een slachtoffer elke 10 minuten. Niks bijzonder en alles nogal by the numbers, maar daardoor ook niet slechter dan de rest. Voor fans van het genre kortom...
Bad Biology: OMG! WTF? LOLOLOL! De 3 beste 'woorden' om deze film te omschrijven

. Uitzinnige sex-horror-komedie die als ondertitel had kunnen krijgen: "mutant vagina vs monster dick". De allereerste zin van deze film is letterlijk: "I was born with 7 clits". Je moet het allemaal zien om te kunnen geloven. Er zal wel ergens een verborgen boodschap zijn die deze film één of andere maatschappelijke context kan geven, maar het is moeilijk om een gast te zien vechten met zijn eigen erectie en tegelijk een diepere boodschap te zoeken. Freakazoid aanrader!
Colin: Uiterst originele low budget zombiefilm waar voor 1 keer niet de overlevenden de hoofdrol spelen maar alles wordt gezien uit het standpunt van een ondode. Er hadden makkelijk 20 minuten uit deze film kunnen sneuvelen want vaak heb je het gevoel dat scenes veel te lang worden gerokken enkel en alleen maar om de speelduur langer te maken, maar er zitten toch ook geniale momenten in, die jammer genoeg soms een beetje verdrinken tussen de lange saaie momenten dat er totaal niks gebeurt. Zal ik zeker nog eens herbekijken na de commentary...
Crows 0: Redelijk recente Miike (ondertussen heeft hij weeral een tiental nieuwere films, die mens is echt niet bij te houden) over een bendestrijd in een school. Niet het meest interessante onderwerp, maar de film is bij momenten zo onwaarschijnlijk grappig (ik heb er vaker en harder luidop mee zitten lachen dan met veel komedies) dat het allemaal bijzonder bekijkbaar is. Het leidt allemaal naar een onvermijdelijke finale die weliswaar een beetje te lang duurt, maar eigenlijk feitelijk was de film een pak beter dan ik had durven hopen...
Ong Bak 2: Kon gerust wat meer Muay Thai gebruiken want de paar gevechten waar het gebruikt wordt, steken kop en schouders boven de rest uit. Ik snap dat Tony Jaa een beetje meer variatie wilde, maar ik mis het heel erg en ik mis ook de moderne setting van de vorige films. Een beetje volwassenere film dan Ong Bak en Tom Yum Goong, maar daarom niet echt beter...