Hmm, ik denk dat het mij een beetje stoorde dat er zoveel personages werden geintroduceerd die elk hun eigen film verdienen maar nauwelijks echt ademruimte kregen, zeker in het begin met die tijdsprongen. Bv introductie Basterds en meteen daarna hebben ze al hun reputatie bij de Duitsers. Fragmentarisch is het woord dat ik zoek.
En met een dipje bedoel ik dat de film met die ellenlange(vaak briljante) praatscenes behoorlijk vermoeiend werd, zeker daar in het midden wanneer de plot even stil bleef staan.
Ik ben er nu al van overtuigd dat als ik de film binnenkort een tweede keer bekijk en ik weet wat er me op me af gaat komen, ik het allemaal beter kan plaatsen.