Running Scared
Donkere tijden zijn aangebroken des huizes. Imdb begint mij de laatste tijd namelijk meer en meer te bedriegen. Dit maal was het Running Scared die op een of andere manier een 7.6/10 scoorde, wat mij dus volledig het bos instuurde.
Het begint nochtans met een niet zo slechte openingscène volgens een Guy Ritchie type montage: snel, flashy en met ballen. Het begint zelfs aan een zodanig snel tempo dat de inleiding zo goed als overgeslagen wordt. Met als gevolg dat we plots een hysterische man op het scherm te zien krijgen die tegen zijn zoontje staat te schreeuwen over het feit dat hij ten dode opgeschreven is. Wie is deze man en waarom zou het ons iets moeten schelen? Een gebrekkige inleving is uiteraard een groot probleem voor een film die spanning probeert op te bouwen.
Naast het ontbreken van een degelijke inleiding wordt er ook nauwelijks verder geborduurd op hetgeen opgezet werd in de openingscène. Met andere woorden, het verhaal is zo dun als Paul Walker zijn... *ahum* Sorry, bijna zakte ik even diep als deze film. Natuurlijk hoeft een mager verhaal op zich niet altijd slecht te zijn, indien de film tenminste op andere vlakken uitblinkt. Spijtig genoeg is dit hier niet het geval.
Om de tijd dan maar wat te vullen -het duurt maar liefst 2 uur- werden een hele hoop scènes ingevoegd die echter bitter weinig met de plotontwikkeling te maken hebben. Zo zien we een volledig gamma aan louche en andere eigenaardige personen de revue passeren: een flashy pooier, een wraakzuchtig hoertje, corrupte flikken, een dievegge hobo, een gekke Rus, een depressieve mama, enkele psychopaten verkleed in schaapskleren, gangsters, beulen in de vorm van hockeyspelers en een latino. Latino's zijn crazy motherf*ckers moest je het nog niet weten.
Er loopt ook nog eens een 10 jarig jongetje tussen al dit geweld door zonder dan ook de minste krimp te geven. Ik weet niet of het de bedoeling was om dit jongetje als ongeloofwaardig ongevoelig te vertonen, of dat die gast gewoon niet kan acteren. In beide gevallen, goed kan ik het niet noemen.
Doorheen de hele film hoopte ik op beterschap, maar helaas, hoe meer het einde in zicht kwam, hoe belachelijker de situaties die zich voordeden. Uiteindelijk vroeg ik mij af of deze film misschien verkeerd gelabeld werd en eigenlijk gewoon een geslaagde satire was, volgestopt met zwarte humor, want ik begon het op den duur echt hilarisch te vinden. Raar maar waar, ik vond het daarom wel nog wat vermakelijk, allicht niet op de manier die bedoeld was, maar vermakelijk niettemin. Voor diezelfde reden zal ik, desondanks het al even crappy einde, deze toch niet buizen. En over buizen gesproken, heb ik al die van Paul Walker vermeld?
5,5/10
)
? 