Waking Life
Tjah, deze film is absoluut niet voor iedereen weggelegd denk ik. Dit is dus niet zomaar een breinloos filmpje dat je opzet om je even te ontspannen en dit is ook echt geen pretentieus gezever hoor. Dit is een film om bij na te denken, en die liefst ook met een open geest bekeken wordt. Enig inzicht in de aangereikte thema's kan ook helpen.
De film is eigenlijk een soort Jacob's Ladder meets The Science of Sleeps met een soort Coffee and Sigarettes structuur en thematieken van The Matrix, Last Year at Marienbad, Cube, ... Dit vermengd met een mooie dosis surrealisme, absurdisme, leuke personages, minimalistische muziek die zeer passend is, en een vrij unieke visuele stijl die ervoor zorgt dat de film aanvoelt als een post-modern kunstwerk. De film zelf het Hoofdpersonage die vastzit in een droom en in contact komt met allerhande mensen die een (persoonlijke) interpretatie geven over thema's zoals existentialisme, dromen, illusie vs realiteit, structuralisme, evolutie, (media)sociologie, ... en bied zo een soort reflectie op wijsgerige problemen waarmee de mens bezig is.
Gelukkig zitten er in mijn vriendenkring een aantal filosofen en, historici en communicatiewetenschappers, waardoor de meeste thema's aangereikt in de film reeds gekend waren, en het was dan ook leuk om deze hier zo toegepast te zien. Het grappige is dat sommige gespreken (zeker met 1 bepaalde gast) met mijn vrienden soms uitdraaien zoals dialogen/monologen uit deze film. De films is een must see voor art-house/intellectuele film fans en mensen interesse vertonen in filosofie, sociologie, ...
Enige minpuntjes is het soms schokkerige effect van de stijl en bepaalde passages en personages die iets minder interessant waren, zoals die kerel in de gevangenis of bepaalde concepten waar ik het niet volledig mee eens was (zoals het idee van het volledig passieve publiek)
9/10
.
