Welja..Soviets tegen Nazi's..Het is eens wat anders. Ook het sniperaspect biedt een leuke invalshoek in dit veelal chaotische genre (uitspreken op zijn Engels alsjeblieft, djan-re).
Jude Law sneuvelt net niet op The Red Square. Terwijl hij wat ligt na te genieten van zijn gespaarde leven, stuntelt Fiennes met een auto over datzelfde plein. Law legt een paar Zermans om en wordt verheven tot held door Fiennes. De Zermans krijgen er lucht van en rekruteren de prestigieuze scherpschutter Harris om korte metten te maken met Law. Ondertussen is little beyotch Weisz ten tonele verschenen om verwarring te komen zaaien in een vriendschap. Zal Law Harris kunnen verslaan en zal het lot Law en Weisz een kans geven? Helaas is de vraag stellen ze ook beantwoorden..
Fiennes heeft zo een uniek gezicht dat hij niet echt als Rus overkwam, zelfde geldt voor Law. Nu, ze doen het niet slecht hoor. Harris doet niets eigenlijk, beetje staren, sigaretje roken en rustig grijnzen als hij een communist van zijn aards leven heeft afgeholpen. Weisz zit er dus enkel in omdat er nu éénmaal een lovestory en een blote kont moest inzitten. Het is by far de meest afgebleekte kont die ge ooit in een film zou zien. Hoskins zag er betrekkelijk vreemd uit, enorm dik met precies een andere hoofdvorm. En Perlman..tja, een man met dergelijk cyclopische kinnebak wordt natuurlijk meteen doorzeeft. Die man verdient zijn plaats in American Dad.
Dat de film in het Engels is, was wel een dikke tegenvaller. Boodschappen circuleren zogezegd wel in het Russisch, maar spreken? Oh Noes! Vrij belachelijk dus (in tegenstelling tot het bovenvernoemde Letters From Iwo Jima. Die taal creëert een sfeer, maar is langs de andere kant een zware financiële gok). Het grote gevecht in het begin is zwak in beeld gebracht. Daar ziet ge toch echt een groot verschil met de vakkundigheid van SPR. Dit is wel rauwer neergepoot, maar een ook pak chaotischer. Het begin vliegt voorbij aan een moordend tempo waarbij te weinig relevantie ten opzichte van de rest van de film aanwezig is. De sniperduels zijn leuk, maar niet heel leuk. Major König (komaan, wat een ziekelijk ridicule naamkeuze. Noem hem dan meteen 'Zie beste Schlaufschiesser dass Deutschland hat!') laat zich voor een man van zijn reputatie wel een paar keer belachelijk hard ringeloren door een russisch knaapje van 8 jaar. Om van de finale nog maar te zwijgen. Ook het voltrekken van het liefdesverhaal is misplaatst, het is en blijft de bloederigste oorlog ooit weet ge wel..
Het had qua verhaal en setting meer potentieel dan SPR (beslis zelf maar of Omaha mythischer is dan de Red Square en of het verantwoord is manschappen op te offeren voor een verloren broer of een verdomd goede schutter) maar dat wordt gefnuikt op vele manieren. Een gemiddelde oorlogsfilm, beslist niet meer dan dat.