Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (14)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
BuffaloKampioen
Legacy Member
Vanilla Sky
Ik had die film in de cinema gezien en snapte er toen geen reet van. Was wel nog vrij jong, een jaar of 14. Eerggisteren eens opnieuw bekeken op dvd. En ik vond hem toch redelijk goed. Op den duur wordt het een zeer klein beetje slaapwekkend, zeker het 2de uur maar het einde maakt toch veel goed, 180graden bocht. En de muziek maakt het ook draaglijker. Zeker die soundtrack op het einde.
Het feit dat ik er 2 dagen later nog aan denk, betekent dat ik het een goede film was. (Voor mij).
Penelope
7.5/10
Ik had die film in de cinema gezien en snapte er toen geen reet van. Was wel nog vrij jong, een jaar of 14. Eerggisteren eens opnieuw bekeken op dvd. En ik vond hem toch redelijk goed. Op den duur wordt het een zeer klein beetje slaapwekkend, zeker het 2de uur maar het einde maakt toch veel goed, 180graden bocht. En de muziek maakt het ook draaglijker. Zeker die soundtrack op het einde.
Het feit dat ik er 2 dagen later nog aan denk, betekent dat ik het een goede film was. (Voor mij).
Penelope
7.5/10
Jayvie
Legacy Member
Hier een overzicht van mijn laatste geziene films:
Pterodactyl
Een film als Raptor... MAAR met Coolio! Hoe geweldig kan het worden? Barslechte CGI, barslechte acteerprestaties, Coolio. Great.
Deze mix was tesamen goed voor een per-fect geslaagd filmavondje
Ik weet dat de meesten het hier dikke brol zouden vinden, awel, ik ook, and that's what makes it so darn good.
The Sight
Van, jawel, Paul WS Anderson. Zijn enige "TV"-filmpje was een soort whodunnit met paranormale elementen à la... The Sixth Sense zullen we dan maar zeggen. Michael Lewis heeft The Sight, waarmee hij dus de overledenen kan zien, die vasthangen tussen de aarde en de hemel. Zij kunnen pas vertrekken als hun moorden zijn opgelost, ofzo. Hij moet dus, met de hulp van de geesten, op zoek naar hun gezamenlijke moordenaar. Spannend!
Anyway, entertainend? Bwa ja. Aan te raden? Bwa nee, of je moest echt niets beter te doen hebben.
Next in line:
Knockaround Guys
De film begon, en damn, wat een cast! Vin Diesel, Seth Green, Barry Pepper, John Malkovich en Dennis Hopper! (Ok, ze zijn niet allemaal goed, maar toch wel bekend)
Hij valt goed mee, al had het iets beter gekund. Het geld-gedeelte was wel nice, de twist op het einde, dat was meer been there, done that. Nuja, al bij al viel hij goed mee dus. Zeker bekijkbaar.
Laatste in de rij:
8 Mile
We hebben Coolio gehad, Vin Diesel, een TV-film, dan kan Eminem er ook nog wel even bij. Ik dacht eigenlijk dat 8 Mile ging over het leven van Eminem, hoe het voor hem allemaal begon. Tot in de helft van de film zat ik nog steeds met die gedachte, daarna begon het iets te verslappen... Op het einde was ik nog steeds aan het wachten wanneer hij eindelijk bekend zou worden...
Eigenlijk, was deze best wel goed, denk ik? Moest ik Pterodactyl niet gezien hebben, dan was het de beste van de 3 geweest! Nee serieus, zeer nice, zelfs Eminem was goe bezig.
Toppie.
Pterodactyl
Een film als Raptor... MAAR met Coolio! Hoe geweldig kan het worden? Barslechte CGI, barslechte acteerprestaties, Coolio. Great.
Deze mix was tesamen goed voor een per-fect geslaagd filmavondje
Ik weet dat de meesten het hier dikke brol zouden vinden, awel, ik ook, and that's what makes it so darn good.The Sight
Van, jawel, Paul WS Anderson. Zijn enige "TV"-filmpje was een soort whodunnit met paranormale elementen à la... The Sixth Sense zullen we dan maar zeggen. Michael Lewis heeft The Sight, waarmee hij dus de overledenen kan zien, die vasthangen tussen de aarde en de hemel. Zij kunnen pas vertrekken als hun moorden zijn opgelost, ofzo. Hij moet dus, met de hulp van de geesten, op zoek naar hun gezamenlijke moordenaar. Spannend!
Anyway, entertainend? Bwa ja. Aan te raden? Bwa nee, of je moest echt niets beter te doen hebben.
Next in line:
Knockaround Guys
De film begon, en damn, wat een cast! Vin Diesel, Seth Green, Barry Pepper, John Malkovich en Dennis Hopper! (Ok, ze zijn niet allemaal goed, maar toch wel bekend)
Hij valt goed mee, al had het iets beter gekund. Het geld-gedeelte was wel nice, de twist op het einde, dat was meer been there, done that. Nuja, al bij al viel hij goed mee dus. Zeker bekijkbaar.
Laatste in de rij:
8 Mile
We hebben Coolio gehad, Vin Diesel, een TV-film, dan kan Eminem er ook nog wel even bij. Ik dacht eigenlijk dat 8 Mile ging over het leven van Eminem, hoe het voor hem allemaal begon. Tot in de helft van de film zat ik nog steeds met die gedachte, daarna begon het iets te verslappen... Op het einde was ik nog steeds aan het wachten wanneer hij eindelijk bekend zou worden...
Eigenlijk, was deze best wel goed, denk ik? Moest ik Pterodactyl niet gezien hebben, dan was het de beste van de 3 geweest! Nee serieus, zeer nice, zelfs Eminem was goe bezig.
Toppie.
V!$u4L
Legacy Member
My Blueberry Nights
Ik wilde een over the top metaforisch reviewtje schrijven over patisserie en culinaire nagerechten, maar Ebert was me voor.
Wat krijg je als je een ware meester als Wong Kar Wai samenbrengt met de grootste A-listers en twee van de zwoelste stemmen op aarde? Ik wou dat ik je kon zeggen dat je dan iets meesterlijks kreeg, maar de waarheid is anders. Het is ongetwijfeld een oogstrelend hoogstandje, maar met een minder kwaliteitsvolle road trip - coming of age - love story die we eigenlijk niet gewoon zijn van de cineast.
Je zou denken dat een casting met Jude Law en Natalie Portman (een stel dat ook in de prikkelende Closer zat) een gegarandeerd succes zou zijn, maar ze zijn wat flets in het kleurrijke werk. Law is als dineruitbater weer z'n zoveelste charmante zelf... die rarara het hart van het hoofdpersonage, Norah Jones, weet te veroveren. Portman komt als gokverslaafde met een slecht kapsel veel minder overtuigend voor. Is het slechte accent de boosdoener of de devil may care rol die ze beter had kunnen vertolken?
Daarnaast klaag ik van Rachel Weisz en David Strathairn niet. Integendeel, zij maakten juist het interessantste deel van de hele film. Een bittere breuk tussen man en vrouw die beiden er een zelfdestructief levensstijl op na houden, terwijl ze eigenlijk heel goede mensen zijn... Het is pijnlijk te zien hoe hun met alcohol gevulde leven een dramatische en totaal nutteloze wending kan maken. Prachtig in beeld gebracht.
Dan is er nog de gelauwerde popjazzster en een kortstondige verschijning van een gevierde indie vocaliste. Twee dames die met hun stembanden je moeiteloos verleiden. Norah Jones bezit naast een snoezige blik ook de meest aangename stem en krijgt dat in deze voluit te benuttigen. Ze zingt jammer genoeg niet, maar de soundtrack maakt veel goed. Ook de korte verschijning van Cat Power - van wie de soundtrack ook domineert - was heel leuk, maar acteren mag ze aan haar collega overlaten. Leuk om te zien, niet meer.
Uiteraard heb ik niets slecht te zeggen over de visuele stijl, omdat die nog steeds grandioos is en jaar na jaar maar beter wordt zonder ooit overboord te gaan. Het kleur- en lichtspel blijft een genot om naar te kijken en vertelde nog nooit zo veel over Wongs natuurlijke beheersing van de scherptediepte alsof het z'n ademhaling was. Ondanks een andere, maar even bekwame cinematograaf (Darius Kondji) blijft zijn visie getrouw en, als ik het zelfs stilletjes mag zeggen, is dit zelfs een tikkeltje knapper dan Doyle. Ik heb ervan genoten, altijd eigenlijk wanneer WKW z'n ding doet. Zijn TV-spotjes en kortfilms doen me trouwens ook saliveren. Eye candy van de bovenste plank, optisch poëtisch, wat een kunstenaar... Lady from Shanghai, where are you?
(Btw, heb morgen examen filmseminarie met een creatie voor Chungking Express en Wong Kar Wai which I'llz own. ^^)
Ik wilde een over the top metaforisch reviewtje schrijven over patisserie en culinaire nagerechten, maar Ebert was me voor.
Wat krijg je als je een ware meester als Wong Kar Wai samenbrengt met de grootste A-listers en twee van de zwoelste stemmen op aarde? Ik wou dat ik je kon zeggen dat je dan iets meesterlijks kreeg, maar de waarheid is anders. Het is ongetwijfeld een oogstrelend hoogstandje, maar met een minder kwaliteitsvolle road trip - coming of age - love story die we eigenlijk niet gewoon zijn van de cineast.
Je zou denken dat een casting met Jude Law en Natalie Portman (een stel dat ook in de prikkelende Closer zat) een gegarandeerd succes zou zijn, maar ze zijn wat flets in het kleurrijke werk. Law is als dineruitbater weer z'n zoveelste charmante zelf... die rarara het hart van het hoofdpersonage, Norah Jones, weet te veroveren. Portman komt als gokverslaafde met een slecht kapsel veel minder overtuigend voor. Is het slechte accent de boosdoener of de devil may care rol die ze beter had kunnen vertolken?
Daarnaast klaag ik van Rachel Weisz en David Strathairn niet. Integendeel, zij maakten juist het interessantste deel van de hele film. Een bittere breuk tussen man en vrouw die beiden er een zelfdestructief levensstijl op na houden, terwijl ze eigenlijk heel goede mensen zijn... Het is pijnlijk te zien hoe hun met alcohol gevulde leven een dramatische en totaal nutteloze wending kan maken. Prachtig in beeld gebracht.
Dan is er nog de gelauwerde popjazzster en een kortstondige verschijning van een gevierde indie vocaliste. Twee dames die met hun stembanden je moeiteloos verleiden. Norah Jones bezit naast een snoezige blik ook de meest aangename stem en krijgt dat in deze voluit te benuttigen. Ze zingt jammer genoeg niet, maar de soundtrack maakt veel goed. Ook de korte verschijning van Cat Power - van wie de soundtrack ook domineert - was heel leuk, maar acteren mag ze aan haar collega overlaten. Leuk om te zien, niet meer.
Uiteraard heb ik niets slecht te zeggen over de visuele stijl, omdat die nog steeds grandioos is en jaar na jaar maar beter wordt zonder ooit overboord te gaan. Het kleur- en lichtspel blijft een genot om naar te kijken en vertelde nog nooit zo veel over Wongs natuurlijke beheersing van de scherptediepte alsof het z'n ademhaling was. Ondanks een andere, maar even bekwame cinematograaf (Darius Kondji) blijft zijn visie getrouw en, als ik het zelfs stilletjes mag zeggen, is dit zelfs een tikkeltje knapper dan Doyle. Ik heb ervan genoten, altijd eigenlijk wanneer WKW z'n ding doet. Zijn TV-spotjes en kortfilms doen me trouwens ook saliveren. Eye candy van de bovenste plank, optisch poëtisch, wat een kunstenaar... Lady from Shanghai, where are you?
(Btw, heb morgen examen filmseminarie met een creatie voor Chungking Express en Wong Kar Wai which I'llz own. ^^)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.