Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (14)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Spectre
Legacy Member
666-Damarus-666 zei:Donnie Darko
Ik vond hem best goed, maar ik vat het einde niet zo goed. Ik vind het wel raar dat sommigen dit een vd beste films ooit vinden, want zo speciaal vond ik hem nu ook weer niet. Maar ik denk dat ik iets over het hoofd zie
Toch
7,5/10
my god die film is gewoon geniaal ^^
als Mad World speelt op het einde
V!$u4L
Legacy Member
Onlangs dus eens in m'n stapel VCD's en DVD's aus HK gegraaid om te zien of er iets leuks te zien was... Ik had een resem schijnbaar überpopulaire films mee. Tussen (ik bespaar je de Pin Yin titels) Running Out of Time 1 en 2, My Wife is 18, Shaolin Soccer, The God of Cookery, The Conman 2002, Heroic Duo, Running on Karma (omg!), e.d. zat My Sassy Girl er ook bij. ^^
Vreemde, lachwekkende titels die doen vermoeden naar slechte B-films, Infernal Affairs afkooksels, nonsense comedies, etc. Eigenlijk maar half waar, want er zitten daar toch leuke dingen bij, zowel Andy Lau's Karma als de Koreaanse Sassy hebben me wel verrast. Die laatste is uitzonderlijk populair bij de Aziatische diasporajeugd. Begrijpelijk door de herkenbaarheid en de komische frivoliteit, maar dat vind ik ergens afstotelijk…
Running on Karma kwam onder m’n aandacht dankzij Anal. En echt waar, Lau in musclesuit is hilarische shit, eerie twist dat wel, later reviewtje voor diegenen die willen?
My Sassy Girl
Dus het is eigenlijk een typische romcom van Yae-young Kwak, maar met een hoekje af. En dat maakt de film bekijkbaar. Kyun-woo is een doodgewone student die naar een vriendinnetje verlangt. Be careful what you wish for! Want hij komt dan een stomdronken meisje tegen op de trein/metro (dat verschil is in Azië flinterdun). Als dat de drempel al niet verlaagt, de naam van dat vrouwmens blijft de hele film onbekend.
De hele tijd zorgt de jongen ongewild voor de schijnbaar hulpeloze meid, die toch wel net iets té enthousiast en agressief uit de hoek kan komen. Wildvreemden durft ze al eens slaan, luidop commentaar geven op iemands kledingstijl, zonder schroom kritiek uiten en haar eigen willetje opdringen aan iedereen… Ze is sassy, een volwaardig Nederlands equivalent blijkt problematisch. En zowaar wordt de knul verliefd op haar intrigerende karakter, naast het feit dat ze helemaal zijn type is…ondanks haar zatte buien.
Eigenlijk is niets wat het lijkt, er schuilt een verleden, een achtergrond, een verhaal achter die brutale schijn die vreemd genoeg een relatie heeft met zijn eigen tragedie. En daarom lijkt het einde een uitgekiend, maar te hard geprobeerde, twist. Een verhaal, opgedeeld in 2 delen, een soort uitgerokken proloog en epiloog. Meest irritante onderdeel blijft, voor mij althans, de Koreaanse neiging om melige pianomuziek als soundtrack te gebruiken. Iets wat ze toch echt niet kunnen laten… al bij al een ontspannende en “originelere” romcom dan wat we gewoon zijn van de Britse en Amerikaanse chick flick tearjerker kleenex scene.
De eclectische Amerikanen kunnen het dan op hun beurt natuurlijk niet laten om alles weer op te kopen en aan te passen naar hun normen. Er is dus een net afgewerkte remake met Jesse Bradford en Elisha Cuthbert. For someone’s sake, lay of the original stuff!
Vreemde, lachwekkende titels die doen vermoeden naar slechte B-films, Infernal Affairs afkooksels, nonsense comedies, etc. Eigenlijk maar half waar, want er zitten daar toch leuke dingen bij, zowel Andy Lau's Karma als de Koreaanse Sassy hebben me wel verrast. Die laatste is uitzonderlijk populair bij de Aziatische diasporajeugd. Begrijpelijk door de herkenbaarheid en de komische frivoliteit, maar dat vind ik ergens afstotelijk…
Running on Karma kwam onder m’n aandacht dankzij Anal. En echt waar, Lau in musclesuit is hilarische shit, eerie twist dat wel, later reviewtje voor diegenen die willen?
My Sassy Girl
Dus het is eigenlijk een typische romcom van Yae-young Kwak, maar met een hoekje af. En dat maakt de film bekijkbaar. Kyun-woo is een doodgewone student die naar een vriendinnetje verlangt. Be careful what you wish for! Want hij komt dan een stomdronken meisje tegen op de trein/metro (dat verschil is in Azië flinterdun). Als dat de drempel al niet verlaagt, de naam van dat vrouwmens blijft de hele film onbekend.
De hele tijd zorgt de jongen ongewild voor de schijnbaar hulpeloze meid, die toch wel net iets té enthousiast en agressief uit de hoek kan komen. Wildvreemden durft ze al eens slaan, luidop commentaar geven op iemands kledingstijl, zonder schroom kritiek uiten en haar eigen willetje opdringen aan iedereen… Ze is sassy, een volwaardig Nederlands equivalent blijkt problematisch. En zowaar wordt de knul verliefd op haar intrigerende karakter, naast het feit dat ze helemaal zijn type is…ondanks haar zatte buien.
Eigenlijk is niets wat het lijkt, er schuilt een verleden, een achtergrond, een verhaal achter die brutale schijn die vreemd genoeg een relatie heeft met zijn eigen tragedie. En daarom lijkt het einde een uitgekiend, maar te hard geprobeerde, twist. Een verhaal, opgedeeld in 2 delen, een soort uitgerokken proloog en epiloog. Meest irritante onderdeel blijft, voor mij althans, de Koreaanse neiging om melige pianomuziek als soundtrack te gebruiken. Iets wat ze toch echt niet kunnen laten… al bij al een ontspannende en “originelere” romcom dan wat we gewoon zijn van de Britse en Amerikaanse chick flick tearjerker kleenex scene.
De eclectische Amerikanen kunnen het dan op hun beurt natuurlijk niet laten om alles weer op te kopen en aan te passen naar hun normen. Er is dus een net afgewerkte remake met Jesse Bradford en Elisha Cuthbert.
For someone’s sake, lay of the original stuff!Anal_Amoebe
Legacy Member
Wordt beschouwd als één van Johnny To's betere. Ik vond hem eigenlijk niet zo heel goed, wegens nogal vergezocht en teveel ongeloofwaardige toevalligheden.V!$u4L zei:
Stephen Chow FTW! Dat zijn toch wel 2 van zijn beste... Alleen Kung Fu Hustle beschouw ik als nog beter...
V!$u4L
Legacy Member
Ja, ik weet het, de tweede is nog teleurstellender eigenlijk. Karma daarentegen was... euh... bijzonder.Anal_Amoebe zei:
Totally. Echt optimale Chow nonsense, ik weet niet hoe de vertaling het doet, maar blijkbaar werkt het wel. ^^ Benieuwd hoe CJ7 uitdraait.Anal_Amoebe zei:
Anal_Amoebe
Legacy Member
Ja, het duurt dan nog langer vooraleer die film eindelijk gedaan is. Nee, het is eigenlijk allemaal added gore in de FPS sequentie enzo. Trouwens het enige bekijkbare aan die film. Serieus, die verhaalslijn was zelfs zwakker dan die van de spelletjes (Doom 1 en 2), en die deden al amper moeite. Domme personages, domme strategie, cliché tot en met, geen hel maar genetica, waarom in hemelsnaam Mars gebruiken als je er nooit iets van ziet? Nanowalls? Enz, enz...LegacyLowRider zei:a ja was ook de extended versie van Doom, als dat ook iets uitmaakt
Bollocks!
Riddick was tenminste plezant en fantasievol. En daarvan is de director's cut zelfs nog beter.
Newboy
Legacy Member
A battle of Wits
Na Gladiator en Kingdom of Heaven is het precies de mode om films te maken met grote veldslagen met zwaard, pijl en boog. Dan was er Troy met Brad Pitt en Warlords met Jet Li en dit jaar komt komt nog An Empress and the Warriors uit met Donnie Yen.
Deze Battle of Wits is nog zo eentje. Het is een chinese film met Andy Lau gebaseerd op een populaire chinese manga. Hoewel de film een grote productiewaarde kent en zeer goed gemaakt is, is er toch een soort gevoel van déja vu. Er is werkelijk niets vernieuwend aan. Verhaal zelf is ook klassiek. Andy Lau word ter hulp geroepen door een stad dat op het punt staat te worden aangevallen door een groot leger. Hij moet dan strategieëen bedenken om de aanvallen af te slaan.
Gewoon een leuk tussendoortje maar ook niet meer dan dat.
6,5/10
Na Gladiator en Kingdom of Heaven is het precies de mode om films te maken met grote veldslagen met zwaard, pijl en boog. Dan was er Troy met Brad Pitt en Warlords met Jet Li en dit jaar komt komt nog An Empress and the Warriors uit met Donnie Yen.
Deze Battle of Wits is nog zo eentje. Het is een chinese film met Andy Lau gebaseerd op een populaire chinese manga. Hoewel de film een grote productiewaarde kent en zeer goed gemaakt is, is er toch een soort gevoel van déja vu. Er is werkelijk niets vernieuwend aan. Verhaal zelf is ook klassiek. Andy Lau word ter hulp geroepen door een stad dat op het punt staat te worden aangevallen door een groot leger. Hij moet dan strategieëen bedenken om de aanvallen af te slaan.
Gewoon een leuk tussendoortje maar ook niet meer dan dat.
6,5/10
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.