Voor de eerste keer een film van Lynch bekeken. Aangezien die films altijd worden afgeschilderd als hoogstaande films die een bepaald minimum aan concentratie doorheen hun runtime vragen, heb ik ze nooit eerder opgezet omdat de pracht er misschien van verloren gaat moest ge er niet klaar voor zijn (
).
Verwachtingen waren dus hoog (mede dankzij de aanhangers hier) gespannen en het begint al met die geweldige intro. Er is niets te zien, simpelweg een weg met een leuk muziekje onder. Maar hoe dat gefilmd is, geen idee wat het net zo maakt, maar het geeft een zweverig gevoel. Ge ziet gewoon dat het een ander soort film gaat worden. En dat wordt in het eerste halfuur al duidelijk.
Een paar vreemde scenes (ik had mijn audiotrack eerst nog 5 minuten op Frans staan, schijtdubbers) droppen een sfeer in uw huiskamer (op het psychologische van the shining af zelfs) die niet te versmaden valt. Ik had zelfs spijt dat het gevangenisincident plaatsvond, want dan neemt de sfeer toch een andere wending. Iets minder vind ik persoonlijk, simpel omdat het minder goed is dan het verhaal ervoor. Het mysterie valt wat weg, tot als de personages van deel 1 weer boven water komen. Dan piekt alles weer en wordt het puntje van uw zetel weer bevolkt.
Boeiendste filmfiguur sinds een hele tijd: dat witgeblakerd, dikhoofdig mannetje. Zijn introductie is om van te smullen. Duikt te pas en te onpas op en verpersoonlijkt de sfeer van het hele eerste deel. Voor de rest doet iedereen goed zijn werk, al kan ik Pullmans façade nog steeds niet tot mijn lijstje der favorieten plaatsen. Hij kijkt een paar keer, in exact dezelfde houding (fak, de man heeft er maar ééntje denk ik), alsof hij het moederschip wilt opblazen. Dick Laurent had ik misschien ietwat jonger en virieler gekozen, al kon ik mij neerleggen bij Loggias selectie. De rest viel allemaal goed mee, buiten Pryor. Wat doet die nu daarin?
En dan waarschijnlijk het meest betoverende van de film. De manier van filmen, timing, etc... Alles lijkt zo eenvoudig, maar het werkt allemaal zo fucking fantastisch goed. Simpele dingen zoals een exploderende strandhut backwards tonen scheppen die vreemde sfeer. Het hield mij meer dan 2 uur tegen mijn muur geplakt.
Hoe het verhaal juist in elkaar zit, weet ik niet. Ok, de grote lijnen vallen zonder moeite op zijn plaats , maar de details 100% juist plaatsen is wat anders. Een route kan grotendeels kloppen, maar voor elke denkpiste die je volgt, zitten er wel enkele kleine stukjes in die niet kloppen met die route. Het komt voor mij wat overeen met dit:
http://www.miwian.nl/images/escher.jpg . Wat het beeld wilt zeggen is klaar, maar de deeltjes apart houden geen steek tegenover het geheel, noch tegenover elkaar.
En zoiets kan men als filmkijker enkel toejuichen. Stom dat ik niet wat eerder heb gekeken, want toch iets geweldigs uitgesteld. Schitterend.
, niets op tegen!
Voor de rest super dus 
