La tourneuse de pages (Denis Dercourt, 2006)
tegenvaller. Zeer sterk geacteerd (Déborah François!!) en filmistisch ook erg goed maar het plot was flauw en ongeloofwaardig en bovendien nooit echt verrassend. Bovendien laat de regisseur heel wat aanwezige elementen ongebruikt die de film heel wat extra panache hadden kunnen geven. Voor de spanning is goed gekeken naar Kim Ki Duk en soortgenoten, maw er wordt weinig gesproken en de precieze verhoudingen tussen de personages worden lang in het ongewisse gehouden. Dercourt probeert duidelijk de sfeer van een Griekse Tragedie naar boven te halen en bij momenten slaagt hij daarin, maar hij maakte teveel foute keuzes.
6/10
Lucia y el sexo (Julio Medem, 2001)
Ah, totaal iets anders. Geniaal scenario, dat is wel het minst wat er van gezegd kan worden. Weliswaar niet gemakkelijk, maar dat stoort helemaal niet. De link tussen de personages komt langzaam naar boven en voor je het weet is de spanning te snijden. Alles heeft zijn betekenis en alle elementen beinvloeden het geheel, wat het tot een heerlijk kluwen van percepties maakt. Sterke acteerprestaties die het verhaal perfect weten te dragen. En bovendien op een ongelofelijk goede manier in beeld gebracht, met name de afwisseling tussen het heden en het verleden, het spel met (te veel) licht en met warme kleuren en het contrast tussen de fantasiewereld en de realiteit, de geniale en adembenemende droomscene van het kleine meisje, alles zit goed. En ook de erotische scenes zijn om van te snoepen, prachtig en nergens overbodig of vervelend; noch shockerend.
Gelijk op mijn verlanglijstjes (wegens ook van de voor mij tot voor kort onbekende Julio Medem): Tierra, La ardilla roja en los amantes del circular polar.
9/10