Bedankt
Wist niet dat die Taekgukgi hier al verkrijgbaar was want had hem gewoon niet zien staan
op Repatriation zal'k dan nog maar ffkes wachten zeker
repatriation gaat over het volgende trouwens(pas gehoord van deze film toen'k het op wikipedia las)
Films i.v.m. de situatie in Korea in die tijd
Repatriation
* Kim Dong-won, South Korea 2003
* 149 minuten
* Awards: Grand Prize, Audience Prize; Seoul Independent 2004; Freedom of Expression Award; Sundance 2004
Samenvatting
Repatriation (Repatriëring) volgt het leven van 12 Noord-Koreaanse spionnen die in Zuid-Korea werden opgepakt in de jaren zestig, gedurende tientallen jaren opgesloten werden en die uiteindelijk de toelating kregen naar huis te keren na de Noord-Zuid Top van juni 2000. Zij werden brutaal gefolterd in de Zuid-Koreaanse gevangenissen sommigen gedurende 45 jaar, en zij worden « niet-bekeerden » genoemd: zij weigerden hun Noord-Koreaanse ideologie af te vallen ondanks de slechte behandelingen. Zonder in details te treden over hun opsluitingperiode, concentreert Kim zich op hun eventuele assimilatie (of het gebrek aan assimilatie) aan de Zuid-Koreaanse cultuur na hun vrijlating uit de gevangenis en in hun strijd om terug te keren naar het Noorden. De uitdagingen liggen in de kapitalistische omgeving voor mensen die enkel met het communisme vertrouwd waren, in de politieke en economische scheiding en het verlies van hun familie, in de vorming van nieuwe families. De scherpe tegenstelling tussen de fierheid en de ellende van diegenen die het bekeringsschema niet hebben aanvaard en diegenen die ervoor gevallen zijn is ook een belangrijk uitgewerkt thema in de film. De manier waarop deze film, gedurende 12 jaar gedraaid, is gerealiseerd maakt hem ongelooflijk krachtig. De aanwezigheid van de kamera is evident. En ook al is Kim Dong-won nooit achter de kamera te zien, zijn aanwezigheid is sterk voelbaar, bijna zichtbaar. De kamera getuig van de verschillende momenten in het leven van de gefilmde personen en provoceert soms gespannen situaties. Deze moeilijke draaimomenten voor Kim zijn zo pakkende dat ze ook de toeschouwer weten te raken. De zachte maar gepassioneerde uiteenzetting van Kim maakt er van begin tot einde een coherent verhaal van, een pijnlijke film zelfs ook voor wie niet vertrouwd is met de politieke geschiedenis van Korea. Zijn onwetende en eerlijke onderzoek - zoals de vraag waarom de gevangenen niet eenvoudigweg een bekeringsdocument hebben ondertekend dat hen van het lijden in de gevangenis zou verlossen - brengt hem op belangrijke vragen die het karakter, de geest en de volhardendheid van deze mannen naar boven brengen. Hun antwoorden tonen dat de film geen verborgen agenda heeft maar gebaseerd is op een open en vriendschappelijke nieuwsgierigheid. Repatriation verplicht ons te voelen, diepmenselijk te voelen. Er zijn sterke en mooie banden gegroeid én gebleven met deze film tussen de 12 gevangenen, tussen Kim Dong-won en de gevangenen en tussen de gevangenen en de Zuid-Koreaanse gemeenschappen die hen hebben ontvangen. Het volk van dit verdeelde land, doordrongen van wantrouwen, toont hier de beste kant van zijn menselijkheid. Ondanks de politiek, het wantrouwen en de sterke ideologische verplichtingen, zijn zij nog altijd in staat om vertrouwen en liefde op te bouwen.
