Vijf minuten geleden wist ik nog niet of ik het een overrated film vond of een meesterwerk.
Ik ga toch volmondig voor meesterwerk. De film in zijn geheel trekt je helemaal uit je stoel, alle gemak van geest valt weg door de manier van filmen, door de geniaal gekozen muziek en door de ongeziene acteerprestaties.
Daniel Day-Lewis levert een van de beste acteerprestaties die ik ooit gezien heb door een onnatuurlijke vertolking neer te zetten van een verwrongen geest.
Zijn strijd met het personage/de personages van Paul Dano, wiens acteerprestaties ook wonderbaarlijk zijn, is waarlijk schitterend.
In het geheel zeker en vast een meesterwerk. Al is het denk ik typerend dat ik twee kameraden meehad die geen filmliefhebbers op zich zijn. De rechtse zuchtte soms wat hard en de linkse was wat te veel aan het lachen met de acties van Plainview? Die emoties had ik niet direct.
Alleszins zeker een 9/10 voor mij, ofte grootste onderscheiding met felicitaties van de jury. En als ik een stoute vergelijking mag maken, zie ik verschillende gelijkenissen met The Assassination of Jesse James. Welke ik de beste vind, is nog onbeslist.
