megrohlsta
Legacy Member
Utred zei:Je bent blij dat er geen happy ending was maar had wel liever een happy ending gezien?![]()
Ja, want het einde dat er nu was vond ik maar slap. Dan heb ik liever een happy ending, dan ben ik tenminste ook blij

Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Utred zei:Je bent blij dat er geen happy ending was maar had wel liever een happy ending gezien?![]()

Utred zei:Een happy ending zou het verhaal volledig verkloten en alles waar het over gaat volkomen tenietdoen.
Kid_C zei:Dit.
En even saai als het boek? Damn, dat boek is een feest om te lezen.
Kid_C zei:Dit.
En even saai als het boek? Damn, dat boek is een feest om te lezen.
Film proberen te bekijken los van het boek, lukte ergens wel. Ik kreeg het schijt van de hyperediting, zelfs de geluidsband liep soms verkeerd door het vele knip en plak werk. De moderne muziek pakte minder, zeker de oude jay-z/beyonce waren een dooddoener.
Wel een ok visueel stuk, ik vind Dicaprio altijd leuk spelen en Tom Buchanan vond ik ook geslaagd. Het verhaal staat als een huis dus dat geluk heeft het wel.
Ik vond al de muziek echt afgrijselijk. Zelfs de pogingen om er muziek uit de twenties in te steken waren gewoon belachelijk. Uiteraard kiezen ze dan ook Rhapsody in Blue om Gatsby te introduceren :ironic: Zelfs in die kleine momentjes waar ze een besef van historiciteit willen tonen aan de kijkers gaat het mis. Stonden ze dan niet stil bij het feit dat dat stuk toen nog niet geschreven was? Ik merkte wel dat ze zich verbeterd hebben in een van de Time Square shots: in de trailer stond een reclamebord voor de foutgespelde "Zeigfeld Follies"die ze in de uiteindelijke film terug veranderd hebben in "Ziegfeld Follies".Utred zei:Als verfilming van het boek is het uiteraard een misbaksel, als film op zich is het soms nog wel deftig. Alle nuance en subtiliteit zijn de deur uit om een film met kant-en-klare boodschappen te krijgen die je veelvuldig in de strot worden geramd. Alles moet letterlijk gezegd of ostentatief getoond worden, Luhrmann acht de mensen blijkbaar niet in staat om ook maar een klein beetje tussen de lijntjes te lezen.
De zelfgeschreven tekst is generisch en plat, tekst uit het boek komt melig over. Fitzgerald balanceert op onnavolgbare wijze op de lijn tussen romantiek en zeemzoeterigheid. Luhrmann heeft veel minder evenwicht. Zinnen die op het scherm verschijnen vond ik redelijk idioot. Het kaderverhaal is nog het verschrikkelijkst van al. Geen flauw idee wat daar de bedoeling van is.
De muziek vond ik niet storend. De jazz agesfeer is volledig afwezig maar dat kon me weinig schelen. De feestjes zijn nog wel leuk vormgegeven, op andere momenten(als er gereden wordt bv) is zijn hyperactieve stijl irritant. Dicaprio speelt goed. De acteur die Buchanan speelt ook. Maguire heeft een domme kop.
Ik heb me wel geamuseerd. Het verhaal blijft geniaal, en Fitzgerald zijn zinnen blijven prachtig, hoezeer er ook geprobeerd wordt om het allemaal te verbasteren.
