Archief - Star Trek Into Darkness

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Bart Religion

Legacy Member
Niet altijd. In de oude serie heeft hij soms ook moeite met z'n menselijke kant te onderdrukkeb

Ludwig Van

Legacy Member
Maar toch niet zo hevig als in de film, vind ik. En hij wordt gradueel menselijker naarmate hij meer omgaat met mensen, in de film is hij jonger, dus ik zou zeggen dat hij dan meer Vulcan trekken zou moeten hebben.

bram4815162342

Legacy Member
Ludwig Van zei:
Maar toch niet zo hevig als in de film, vind ik. En hij wordt gradueel menselijker naarmate hij meer omgaat met mensen, in de film is hij jonger, dus ik zou zeggen dat hij dan meer Vulcan trekken zou moeten hebben.
Maar nu verloor ie wel zijn planeet en moeder, wat de oude Spock niet deed

de hamster

Legacy Member
Sowieso speelt Quinto naar mijn gevoel Spock wel perfect. Het is gewoon zalig om te zien dat Spock af en toe emotionele barstjes in zijn schild heeft en dat hij dat dan even volledig laat vallen. Ik vond die scene eigenlijk wel behoorlijk ontroerend gedaan eigenlijk, en dat is voor een groot deel de verdienste van Zach Quinto's performance

Bart Religion

Legacy Member
Ludwig Van zei:
Maar toch niet zo hevig als in de film, vind ik. En hij wordt gradueel menselijker naarmate hij meer omgaat met mensen, in de film is hij jonger, dus ik zou zeggen dat hij dan meer Vulcan trekken zou moeten hebben.

Nee, juist niet eigenlijk. Jonge vulcans zijn juist emotioneler dan volwassen Vulcans. Vulcans worden niet zo geboren en zijn zijn diep van binnen eigenlijk erg geweldadig (beetje zoals Romulans, een soort halve Vulcans).

Kleine Vulcan kinderen hebben ook emoties (en zijn racistische rotzakjes die kleine Spock pesten omdat hij half-Vulcan is waarop Spock emotioneel & geweldadig reageert)
En vroeger waren alle Vulcans zo. Emotioneel, geweldadig, agressief, oorlogszuchtig, ...
Totdat Vulcan-Buddha met z'n filosofie van emoties ondrukken afkwam en er vrede was op Vulcan. (Ben niet 100%, maar dacht de Romulans niet akkoord waren met die vredevolle filosofie en daardoor verhuisden naar de dubbelplaneet Romulus & Remus. Verklaart ook warom de Remulanen een volledig ander ras zijn en tot slaaf gemaakt wordt door de Vulcan bezetter die zichzelf dan Romulans gaan noemen en gaan verrijken op de rug van de Remulanen)

Star Trek V gaat daar gedeeltelijk over. Over een Vulcan die de emotieloze Vulcan filosofie niet wil volgen en verbannen wordt omdat hij een andere religie aanhangt.


Door zware mentale training leren ze hun emoties te ondrukken. Maar ze hebben er wel.
Spock heeft daar altijd moeite met gehad, zeker in zijn jonge tijd. Iets waar hij zich ook voor schaamt. Later op z'n oude dag wordt hij terug wat emotioneler omdat hij eindelijk zichzelf kan verzoenen met zijn menselijke kant.

Het is idd allemaal véél subtieler. Maar dat geldt bij de meeste dingen uit de nieuwe films. Alle kleine details worden enorm uitvergroot. Chekov zin accent is nog dikker, Scotty is nog veel meer comic relief, etc

(ja, ik ben een Star Trek nerd :scream: )

de hamster zei:
Sowieso speelt Quinto naar mijn gevoel Spock wel perfect. Het is gewoon zalig om te zien dat Spock af en toe emotionele barstjes in zijn schild heeft en dat hij dat dan even volledig laat vallen. Ik vond die scene eigenlijk wel behoorlijk ontroerend gedaan eigenlijk, en dat is voor een groot deel de verdienste van Zach Quinto's performance

Hoewel ik de nieuwe goed vond, is de laatste scene toch wel de Disney variant op de originele uit Star Trek II

Star Trek II (jaren '80 film) EPIC spoiler
In Star Trek II is die scene véél emotioneler omdat Spock écht sterft. Leonard Nimoy wou Star Trek II eerst niet doen, maar dan uiteindelijk wel op voorwaarde dat hij een epic sterfscene kreeg. Dat was niet op voorhand geweten en mensen waren geschokt in de cinema zalen om zowat het populairste personage te zien sterven. Daarna nog die begrafenis scene die best wel een flink klop in de keel veroorzaakt.

Vandaag heeft die scene natuurlijk zijn impact verloren, want in Star Trek III doet hij terug mee. Het wordt zelfs weggeven in de titel 'The Search For Spock'.
Dat kwam omdat Leonard Nimoy de eerste ST film niet goed vond en ermee wou stoppen. Toch nog kunnen overtuigd worden voor nog één keer mee te spelen in ST2 op voorwaarde van een epic sterfscene. ST2 was echter een groot succes zowel financieel als kritisch en dan wou hij toch blijven op voorwaarde dat hij STIII & IV zelf mocht maken. En zo geschiedde. William Shatner was dan wel jaloers en ging opstappen indien hij STV niet mocht maken. Sja, filmsterrren en hun ego's hé

Bart Religion

Legacy Member
Ludwig Van zei:
Neen.

Spock hoort introvert en emotieloos te zijn.Spock is totaal verneukt.

In den 1 toen hij Kirk van het schip verbande om hem dan te laten crashen op een ijsplaneet, dat zou de echte Spock nooit doen.

Dat vond ik ook wel een van de zwakste scenes. Bovendien véél te toevallig dat Old Spock daar toch wel niet rondloopt zeker. Van alle planeten in het universum land Kirk net in de buurt van Old Spock -_- (Zoals in Star Wars, Luke land toch wel niet toevallig in op wandelafstand van Yoda zeker, maarja. Alles wat niet logisch is in Star Wars heeft als uitleg "Ah, The Force hé"

Met die laatste zin ben ik het wel eens. Met die eerste over het algmeen wel, maar soms komt z'n menselijke kant boven. Niet veel dat niet. Maar in de nieuwe JJ Abrams films wordt alles overdreven.

In oude afleveringen zoals Amok Time (als hij z'n "pubertijd" bereikt en z'n hormonen op hol slaan omdat 'm wil van zijn gat geven. De 'Pon Farr' waarbij twee Vulcans vechten tot de dood voor wie het wijfje mag dekken, of in de serie Spock & Kirk) of in The Cage, waar Spock nog erg jong is en hij zijn emoties nog niet volledig onderdrukt heeft, al blijft het in de serie wel erg subtiel. En er zijn nog wel een paar afleveringen waar hij een glimlachje niet kan ondrukken. Doorgaans gevolgd daar een steek van Bones. "So you're a bit human after all" "No need to insult me doctor".

Wel een behoorlijk verschil met Kirk uit het schip gooien. Al is het blijkbaar niet volledig ongebruikelijk in Star Trek want het is nog al gebeurd dat men een dissident achterlaat op een planeet. Vergezocht is het ook niet, want in den tijd van de ontdekkingsreizen op zee gebeurde dat ook en ST haalt véél inspiratie daaruit. Men spreekt iig vaak over "It's an old naval tradition" en hun rangen zijn die van de zeemacht ondanks ze vliegen.

Kandul

Legacy Member
Zapp zei:
Ze werken samen met de vijand (Khan) om een Starfleet officer te verslaan? Staat, zo zonder context, niet goed op uwe CV, wete?
Redelijk vergezocht om dat te zien als het gat op je CV. Ik blijf bij mijn mening dat het slaat op onbekend en vijandig gebied!

Zapp

Legacy Member
Kandul zei:
Redelijk vergezocht om dat te zien als het gat op je CV. Ik blijf bij mijn mening dat het slaat op onbekend en vijandig gebied!

IMO nog altijd niet, want ze zitten max een half uurke op Cronos ofzo, terwijl heel de film draait om wat in de spoiler staat.
En "het onbekende", dan kunt ge quasi elke ST-film "Into Darkness" noemen éh :)

eS

Legacy Member
Als Star Trek-leek vond ik de film zeker genietbaar, niet zo goed als de eerste (origin story's zijn nu eenmaal moeilijk te overtreffen), maar beter dan de meeste sci-fi sequels. Quinto was zalig als Spock (again, ben niet echt vertrouwd met Nimoy), zijn constante conflict tussen ratio en emotie maakt hem by far het interessantste personage van de crew, die verder helaas grotendeels bestaat uit bordkarton.

Over de titel:
Ik zie het ook meer als Dacuba, maar dan in bredere zin: na het met momenten luchtige eerste deel, krijgen we nu een veel donkerder verhaal waar goed en kwaad veel minder afgelijnd zijn (Admiral Marcus die de Starfleet wil militariseren om de aarde te beschermen en daarbij over lijken gaat vs Kahn die zijn volk koste wat het kost wil redden) en de enterprise crew hun eigen weg moet vinden (bijna heel Starfleet Command wordt genadeloos afgemaakt (waaronder Kirk's mentor Pike), ze moeten zelf beslissen of ze Kahn of Marcus vertrouwen. Bottomline: intro darkness = in het onzekere, maar daarom niet letterlijk als in ruimteverkenning.

Btw, wat is het beste startpunt om de rest van het Star Trek universe te ontdekken? ST TMP? (TOS lijkt mij mss iets te lang en te gedateerd om mee te starten)

DaFreak

Legacy Member
Kwa films zijn 1,2,4 & 6 goed tot degelijk maar het is vooral de serie TNG (en in mindere mate Voyager & DS9) die de moeite waard zijn. De films zijn meer action focused terwijl de series zich meer richten op ideeën.

Ik denk dat ik zou beginnen met de 1ste & 2de film en als je die lust kan je daarna ook 4 & 6 eens proberen. De (goeie) films zijn een ietwat serieuzere versie van TOS maar TOS zelf zou ik inderdaad overslaan. TNG is where it's at! ;)

eS

Legacy Member
Zal dan beginnen met film 1&2 en dan TNG. Kan achteraf nog altijd TOS bekijken, net zoals ik eerste de moderne Doctor Who gezien heb en nu de oude versie aant ontdekken ben (eens je de achterliggende lore kent, is het makkelijker om door het ouderwetse heen te kijken en het echt naar waarde te schatten).

Zapp

Legacy Member
Wat ge wel gaat zien (misschien niet als't uw eerste keer is), is dat ze in TNG vooral in het eerste seizoen, nog keihard hun routine aan't zoeken zijn. Tegen seizoen 4 hebben ze die wel volledig gevonden. Persoonlijk vind ik alles van S4 en later, het beste.

Ah en u niet laten afschrikken door film 1. 't Is zeker ne goeie maar hij kon... korter.

DaFreak

Legacy Member
Zapp zei:
You trippin?
TOS is zalig! TNG is maar een klein beetje beter, vooral omdat TOS wat ouderwets aanvoelt.

Maar in elk geval: TNG >= TOS >>>>> al de rest.


En: Star Trek Original Series Intro (HQ) - YouTube
Beste ST intro. Ooit.

Don't get me wrong, ik vind TOS ook leuk maar toch op een helemaal andere manier dan de rest van Star Trek. TOS zet meer in op humor en actie. In elke aflevering probeert Kirk wel één of andere alien te versieren om daarna met iemand op de vuist te gaan. Akkoord in TNG heb je ook Riker die af en toe achter de aliens aanloopt maar Picard zorgt daar altijd voor een sfeer grounded in reality. De nieuwe star treks halen duidelijk de mosterd bij de originele serie terwijl ik ze meer richting het tragere en soms filosofische TNG zou zien gaan maar w/e. Heb van deze ook weer genoten maar vooral het einde en de setup die ze daar in elkaar knutselen lieten mijn hart sneller slaan. :p

Ik vond de eerste Star Trek (2009) persoonlijk niet zo fantastisch. De introductie van Kirk en hoe en waarom hij uiteindelijk bij star trek terecht komt vond ik wel geslaagd maar al de rest ivm de alternate histories en red matter vond ik een stuk minder. Het terugbrengen van Leonard Nemoy voelde meer aan als fan service dan iets wat het verhaal ten goede kwam. In deze film zit ook ongelooflijk veel fan service maar het verhaal is een stuk grijzer wat ik altijd interessanter vind dan gewoon een gevecht tussen goed en kwaad.

Ik heb zowat het gevoel dat ze een hele lange aanloop nodig hadden voor hun reboot verkocht te krijgen maar dat ze zich nu maar eerst in een positie hebben kunnen werken waar star trek echt kan beginnen.
Dat einde; Space, the final frontier. These are the voyages of the starship Enterprise. Her five-year mission: to explore strange new worlds, to seek out new life and new civilizations, to boldly go where no one has gone before. - Eindelijk kan de missie beginnen. Ik hoop dat ze vanaf nu niet meer teveel terug grijpen naar het verleden en met originele avonturen afkomen die je even hard doen nadenken als TNG. :)

Also; TNG intro > Voyager intro > TOS intro ;)

DaFreak

Legacy Member
Nog een leuk weetje; Ik dacht al dat de Enterprise's warp core mij bekend voorkwam en wat blijkt; het is de laser target chamber van de national ingnition facility! :)

The National Ignition Facility is a large, laser-based inertial confinement fusion (ICF) research device located at the Lawrence Livermore National Laboratory in California. NIF uses powerful lasers to heat and compress a small amount of hydrogen fuel to the point where nuclear fusion reactions take place. NIF is the largest and most energetic ICF device built to date, achieving a record 1.875 million joule pulse of ultraviolet laser light to the target chamber on March 15, 2012.

[youtube]DyB7Ho_W9RE[/youtube]

National Ignition Facility - Wikipedia, the free encyclopedia

vloet

Legacy Member
Zeker geen slechte sci-fi film. Het verhaal was al iets beter dan dat van de eerste film. Personages waren ook aangenamer.
Maar ik moest echt constant aan Star Wars denken :p De muziek wanneer er een schip aan 't landen was, de sound effects (sommige schepen klonken hetzelfde als TIE fighters, Phasers klonken als blasters). Soms was het enige dat ontbrak een aantal lightsabers, lol.

De Enterprise zag er natuurlijk weer epic uit en de CGI was dik in orde. Zeker ook nooit verveeld.
Maar als het om Star Trek gaat, heb ik toch een voorkeur voor de TNG stijl.

Bart Religion

Legacy Member
DaFreak zei:
Kwa films zijn 1,2,4 & 6 goed tot degelijk maar het is vooral de serie TNG (en in mindere mate Voyager & DS9) die de moeite waard zijn. De films zijn meer action focused terwijl de series zich meer richten op ideeën.

Ik denk dat ik zou beginnen met de 1ste & 2de film en als je die lust kan je daarna ook 4 & 6 eens proberen. De (goeie) films zijn een ietwat serieuzere versie van TOS maar TOS zelf zou ik inderdaad overslaan. TNG is where it's at! ;)

3 is ook goed en vooral gruwelijk onderschat. Bovendien onmisbaar na Star Trek 2 aangezien het een rechtstreeks vervolg is.

Ik zou trouwens beginnen met Star Trek 2

en Star Trek The Motion Picture vind ik zelf wel goed, maar is echt geen goed startpunt. Beste is beginnen met de originele film trilogie 2,3 & 4. The Motion Picture staat ook los van de andere films omdat die zo slecht was ontvangen dat Star Trek II eigenlijk een reboot was. De "2" in Star Trek 2 is pas later toegevoegd toen ze een derde gingen maken. Verder ook een andere crew, maar zelfde cast. Gene Roddenberry mocht terug naar TV en TNG maken.

TOS > DS9 > TNG wat de series betreft trouwens. Voyager & vooral Enterprise zijn slecht.

Meezors

Legacy Member
Vandaag eindelijk kunnen zien. Heb een beetje hetzelfde probleem als bij de eerste film, waar ik ook met te hoge verwachtingen de zaal binnenstapte. De film is heel vermakelijk maar het doet me allemaal maar weinig. Ik ben wel niet vertrouwd met Star Trek. Beide zijn zeker niet slecht, maar ze zijn imo (helaas) niet meer dan goede blockbusters.

7.5/10
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan