Men heeft geen keuzes durven maken in de plaats van de kijker en geeft een open einde onder de noemer 'cult'. Ik herinner me nog een serie over verstekelingen op een eiland waar veel mensen het toch moeilijker hadden met de losse eindjes, toen was dat geen cult. Dat had natuurlijk ook te maken met het commerciële karakter van die serie en de nood aan extra seizoenen. Zou dit hier ook de drijfveer zijn? Het is uiteindelijk een commerciële zender waarop het uitgezonden wordt... Nu heeft men zeker nog genoeg materiaal om er minstens nog een film van te maken. Is dit de reden voor het vertrek van Tom Van Dyck bij Woestijnvis?
Het is dit, of men heeft geen einde durven kiezen voor de kijker, om iedereen tevreden te stellen. Nu laat iedereen het eindigen zoals hij wil. Een gemiste kan dan volgens mij. Als schrijver moet je keuzes durven maken, ze gaan niet altijd geapprecieerd worden maar dat maakt net een verhaal. Zie de finale van een bepaald seizoen van Dexter. Je was er voor of je was er tegen. Nu heb je mossel nog vis. Een Hercule Poirot zonder groepsonthulling voor de open haard of een superherofilm zonder face off met de slechterik. Dit was een serie over de nakende verkiezingen in een dorpje... zonder verkiezingen. Het ging hem dus puur om de karakterontwikkeling van de personages. Dan kun je evengoed naar Thuis kijken, daar doet de plot er ook niet toe, lichtjes overdreven maar daar komt het wel op neer.
