FreakyJP
Legacy Member
Let Me In
regisseur: Matt Reeves
duur: 116 min.
trailer: YouTube - Let Me In - Trailer
Hier is hij dan, de Hollywood remake van Låt den rätte komma in. En met een poster als deze en door Reeves/Hammer films omschreven als 'very accessible to a wider audience', bereid je jezelf voor op het ergste natuurlijk. Maar blijkbaar was zelfs dit niet genoeg. Let Me In is een pure vakkundige verkrachting van één van de beste films van afgelopen jaren. Ik weet zelfs niet waar te beginnen om aan te geven hoe erg het is. Praktisch alles zit dan ook fout bij deze film. Weg is elke vorm van subtiliteit en ambiguïteit van de orginele. Zoals het idee dat Eli/Abby een gecastreerde jongen is, de subtiele karakteropbouw van Oskar die hier als een voyeuristische psychopaat weergegeven wordt (de scene met dat masker
), de relatie tussen Abby en haar begeleider, en de toedracht waarom hij zo slordig te werk gaat, ...) waardoor de film een dumbed-down versie is voor de popcorn-vretende cinemaganger. Alles wordt er zo hard ingewreven, dat het wel lijkt alsof de regisseur niet wil dat we teveel nadenken tijdens het kijken van de film.Ook de muziek krijgt éénzelfde behandeling, en een overdreven gebruik van oversentimentele muziek wordt afgewisseld met cliché onheilspellende horrormuziek, met het nodige Gregoriaans gezang. (voorbeeld: check deze rond 4:10) Dit laatste slaat trouwens perfect aan bij al het religieuze gezever waarvan de film doorspekt is, zeker in het begin.
Het ergst van alles, is dat elke scene in vergelijking met het origineel doodleuk omzeep geholpen wordt. Elke verhaalkeuze die afwijkt van het origineel is zo nutteloos en dom, dat het na een half uur al mijn strot uitkwam en ik de drang had om de cinemazaal te verlaten (enige reden waarom ik gebleven ben, was omdat ik te nieuwsgierig was om te zien hoe erg het eindresultaat is en omdat de film uiteindelijk visueel nog degelijk oogde) . Maar zelfs de zwembadscene is omzeep geholpen, ongeloofelijk gewoon! En om één of andere reden was elke nachtscene geel, f*cking GEEL (alsof je naar een kitscherige David Fincher film zit te kijken).Het enige moment van verbetering is dat ze de kattenscene weggelaten hebben. Maar als je dacht dat die cgi-kattenscene dom vond, wacht maar tot je de cgi Abby-versie in deze film haar aanvallen ziet uitvoeren. De twee kinderen zetten bovendien hun rol ook niet geloofwaardig neer, zeker niet in vergelijking met de 2 Zweedse kinderen. Mijn advies, koop de originele Zweedse versie en bespaar je de ervaring om 2u naar dit gedrocht te moeten kijken. Nog maar eens het bewijs dat Hollywood moet ophouden met hun idiote remakes, deze film had gewoon nooit het daglicht mogen zien.
regisseur: Matt Reeves
duur: 116 min.
trailer: YouTube - Let Me In - Trailer
Hier is hij dan, de Hollywood remake van Låt den rätte komma in. En met een poster als deze en door Reeves/Hammer films omschreven als 'very accessible to a wider audience', bereid je jezelf voor op het ergste natuurlijk. Maar blijkbaar was zelfs dit niet genoeg. Let Me In is een pure vakkundige verkrachting van één van de beste films van afgelopen jaren. Ik weet zelfs niet waar te beginnen om aan te geven hoe erg het is. Praktisch alles zit dan ook fout bij deze film. Weg is elke vorm van subtiliteit en ambiguïteit van de orginele. Zoals het idee dat Eli/Abby een gecastreerde jongen is, de subtiele karakteropbouw van Oskar die hier als een voyeuristische psychopaat weergegeven wordt (de scene met dat masker
), de relatie tussen Abby en haar begeleider, en de toedracht waarom hij zo slordig te werk gaat, ...) waardoor de film een dumbed-down versie is voor de popcorn-vretende cinemaganger. Alles wordt er zo hard ingewreven, dat het wel lijkt alsof de regisseur niet wil dat we teveel nadenken tijdens het kijken van de film.Ook de muziek krijgt éénzelfde behandeling, en een overdreven gebruik van oversentimentele muziek wordt afgewisseld met cliché onheilspellende horrormuziek, met het nodige Gregoriaans gezang. (voorbeeld: check deze rond 4:10) Dit laatste slaat trouwens perfect aan bij al het religieuze gezever waarvan de film doorspekt is, zeker in het begin. Het ergst van alles, is dat elke scene in vergelijking met het origineel doodleuk omzeep geholpen wordt. Elke verhaalkeuze die afwijkt van het origineel is zo nutteloos en dom, dat het na een half uur al mijn strot uitkwam en ik de drang had om de cinemazaal te verlaten (enige reden waarom ik gebleven ben, was omdat ik te nieuwsgierig was om te zien hoe erg het eindresultaat is en omdat de film uiteindelijk visueel nog degelijk oogde) . Maar zelfs de zwembadscene is omzeep geholpen, ongeloofelijk gewoon! En om één of andere reden was elke nachtscene geel, f*cking GEEL (alsof je naar een kitscherige David Fincher film zit te kijken).Het enige moment van verbetering is dat ze de kattenscene weggelaten hebben. Maar als je dacht dat die cgi-kattenscene dom vond, wacht maar tot je de cgi Abby-versie in deze film haar aanvallen ziet uitvoeren. De twee kinderen zetten bovendien hun rol ook niet geloofwaardig neer, zeker niet in vergelijking met de 2 Zweedse kinderen. Mijn advies, koop de originele Zweedse versie en bespaar je de ervaring om 2u naar dit gedrocht te moeten kijken. Nog maar eens het bewijs dat Hollywood moet ophouden met hun idiote remakes, deze film had gewoon nooit het daglicht mogen zien.
