murdoc
Legacy Member
Iron Man 2
Regisseur Jon Favreau
Cast Robert Downey Jr, Gwyneth Paltrow, Don Cheadle, Scarlett Johansson, Sam Rockwell, Mickey Rourke en Samuel L. Jackson
Speelduur 2h08
In de zalen 28/04/2010
Een superheldenfilm is in vele gevallen even goed als de bad guy, en dus kan Iron Man op zijn twee oren slapen. De grote troef van Iron Man 2, het vervolg op het gelijknamige kassucces uit 2008, is de angstaanjagend kalme Ivan Vanko (een nu al legendarische Mickey Rourke), die Iron Man Tony Stark (Robert Downey Jr) het vuur aan de schenen en andere lichaamsdelen legt.
Fans van het eerste deel zullen niet teleurgesteld zijn. Iron Man 2 haalt terug zijn volledige wapenarsenaal naar boven en knalt meer dan ooit tevoren. Grotendeels is dit te danken aan Mickey Rourke, die als Ivan Vanko een waardige tegenspeler blijkt voor Robert Downey Jr, die zijn glansprestatie uit het eerste deel vlotjes overdoet. Het leuke aan deze film is dat de superheld Iron Man niet meer onoverwinnelijk geacht wordt. Hij vecht niet alleen tegen de inventieve wapens van Vanko, maar moet ook afrekenen met zijn interne demonen, zoals de drank, de hoogmoed, en zijn krachtbron die langzaam aan zijn bloed vergiftigt. Om te slagen heeft hij dus een aantal bondgenoten nodig, wat de ruimte laat aan anderen om de one man show van Stark te doorbreken.
De film moet het dus niet alleen hebben van Iron Man, maar heeft met sterren zoals Mickey Rourke, Scarlett Johansson, Don Cheadle, Gwyneth Paltrow en Samuel L Jackson een cast waarvan zesentachtig procent van de regisseurs spontaan begint te kwijlen. De personages bieden bijna allemaal een serieuze meerwaarde, en vooral Scarlett Johansson verdient een pluim, al is het dan vooral voor haar prachtige voorkomen. Anderzijds lijkt haar gezichtsuitdrukking in vooral haar laatste actiescène vastgevroren. Ook regisseur Jon Favreau maakt als Happy Hogan terug zijn opwachting in de cast.
De hoofdmoot van Iron Man 2 is pure actie en knappe special effects en de film begint dan ook met een knaller van formaat. De fantastische introductie van Ivan Vanko tijdens een autorace in het mondaine Monaco is om vingers en duimen van af te likken en zet de toon voor de rest van de film.
Iron Man is met andere woorden een topper in zijn genre, en wat mij betreft nog iets beter dan de eerste. Maar er zijn ook enkele mankementjes. Net zoals in de vorige film gaat de snelle opeenvolging van actie soms ten koste van de geloofwaardigheid van het geheel (als je daar al van kunt spreken in dit genre). Problemen die een essentieel onderdeel zijn van het verhaal worden soms wel heel gemakzuchtig opgelost, en ook de ontknoping van de film moet wat onder doen voor de actie in het eerste deel. Daarnaast valt Gwyneth Paltrow wat uit de toon als betweter Pepper Potts die in het heetst van de strijd wel eens een morele discussie op gang brengt. De prijs voor irritantste personage gaat echter naar de conculega wapenexpert Justin Hammer (Sam Rockwell), die ook met zijn handen in de doos extravagantie gezeten heeft, maar uiteindelijk vooral een mal figuur slaat. De lijn tussen flamboyant en ambetant is in dit soort rollen dan ook flinterdun.
Regisseur Jon Favreau
Cast Robert Downey Jr, Gwyneth Paltrow, Don Cheadle, Scarlett Johansson, Sam Rockwell, Mickey Rourke en Samuel L. Jackson
Speelduur 2h08
In de zalen 28/04/2010
Een superheldenfilm is in vele gevallen even goed als de bad guy, en dus kan Iron Man op zijn twee oren slapen. De grote troef van Iron Man 2, het vervolg op het gelijknamige kassucces uit 2008, is de angstaanjagend kalme Ivan Vanko (een nu al legendarische Mickey Rourke), die Iron Man Tony Stark (Robert Downey Jr) het vuur aan de schenen en andere lichaamsdelen legt.
Fans van het eerste deel zullen niet teleurgesteld zijn. Iron Man 2 haalt terug zijn volledige wapenarsenaal naar boven en knalt meer dan ooit tevoren. Grotendeels is dit te danken aan Mickey Rourke, die als Ivan Vanko een waardige tegenspeler blijkt voor Robert Downey Jr, die zijn glansprestatie uit het eerste deel vlotjes overdoet. Het leuke aan deze film is dat de superheld Iron Man niet meer onoverwinnelijk geacht wordt. Hij vecht niet alleen tegen de inventieve wapens van Vanko, maar moet ook afrekenen met zijn interne demonen, zoals de drank, de hoogmoed, en zijn krachtbron die langzaam aan zijn bloed vergiftigt. Om te slagen heeft hij dus een aantal bondgenoten nodig, wat de ruimte laat aan anderen om de one man show van Stark te doorbreken.
De film moet het dus niet alleen hebben van Iron Man, maar heeft met sterren zoals Mickey Rourke, Scarlett Johansson, Don Cheadle, Gwyneth Paltrow en Samuel L Jackson een cast waarvan zesentachtig procent van de regisseurs spontaan begint te kwijlen. De personages bieden bijna allemaal een serieuze meerwaarde, en vooral Scarlett Johansson verdient een pluim, al is het dan vooral voor haar prachtige voorkomen. Anderzijds lijkt haar gezichtsuitdrukking in vooral haar laatste actiescène vastgevroren. Ook regisseur Jon Favreau maakt als Happy Hogan terug zijn opwachting in de cast.
De hoofdmoot van Iron Man 2 is pure actie en knappe special effects en de film begint dan ook met een knaller van formaat. De fantastische introductie van Ivan Vanko tijdens een autorace in het mondaine Monaco is om vingers en duimen van af te likken en zet de toon voor de rest van de film.
Iron Man is met andere woorden een topper in zijn genre, en wat mij betreft nog iets beter dan de eerste. Maar er zijn ook enkele mankementjes. Net zoals in de vorige film gaat de snelle opeenvolging van actie soms ten koste van de geloofwaardigheid van het geheel (als je daar al van kunt spreken in dit genre). Problemen die een essentieel onderdeel zijn van het verhaal worden soms wel heel gemakzuchtig opgelost, en ook de ontknoping van de film moet wat onder doen voor de actie in het eerste deel. Daarnaast valt Gwyneth Paltrow wat uit de toon als betweter Pepper Potts die in het heetst van de strijd wel eens een morele discussie op gang brengt. De prijs voor irritantste personage gaat echter naar de conculega wapenexpert Justin Hammer (Sam Rockwell), die ook met zijn handen in de doos extravagantie gezeten heeft, maar uiteindelijk vooral een mal figuur slaat. De lijn tussen flamboyant en ambetant is in dit soort rollen dan ook flinterdun.
ad:
Ow yeah, for every Marvel fan out there, stay till after the credits. It will give you a Geek Spasm