Archief - Hulp bij onderwerp paper

Beste filmliefhebbers,

Voor mijn opleiding moet ik een paper schrijven en graag zou ik hiervoor een filmanalyse maken. Ik zit echter met het probleem dat ik niet zo goed zou weten wat ik nu juist zou kunnen doen. Ik heb hier nog niet genoeg filmkennis over, maar aangezien het hier vol zit met cinefielen hoop ik dat iemand mij kan helpen met een onderwerp of alleszins mij opweg kan zetten! Om een voorbeeld te geven van onderwerpen die vorige jaren aanbod zijn gekomen: David Lynch en hoe hij vrouwen in zijn films positioneert (toegepast op Inland Empire), Filmremakes en de vergelijking tussen beide Psycho's (Hitchcock en Van Sant), Het gebruik van postmoderne elementen in het oeuvre van Tarantino, enz.

Heeft er iemand toevallig een ideetje?

Alvast bedankt

Afbeelding van mens en maatschappij in film noir (1941-1958), misschien? Hangt er wel van af wat jouw richting is en hoe belangrijk de paper is. Voor een eindwerk is dat onderwerp bijvoorbeeld veel te voor de hand liggend, maar postmoderne elementen bij Tarantino als voorbeeld wijst er toch op dat je het niet al te ver moet gaan zoeken.

Momenteel ben ik bezig met een paper getiteld 'De (cross-mediale) promotie van filmmuziek doorheen de geschiedenis'. In elk onderzoek kom ik de bevinding tegen dat het een extreem miniem onderzocht terrein is. Ze slagen jammer genoeg de nagel op de kop. ad:

boogje zei:

Afbeelding van mens en maatschappij in film noir (1941-1958), misschien? Hangt er wel van af wat jouw richting is en hoe belangrijk de paper is. Voor een eindwerk is dat onderwerp bijvoorbeeld veel te voor de hand liggend, maar postmoderne elementen bij Tarantino als voorbeeld wijst er toch op dat je het niet al te ver moet gaan zoeken.

Momenteel ben ik bezig met een paper getiteld 'De (cross-mediale) promotie van filmmuziek doorheen de geschiedenis'. In elk onderzoek kom ik de bevinding tegen dat het een extreem miniem onderzocht terrein is. Ze slagen jammer genoeg de nagel op de kop. ad:

Klik om te vergroten...

Wees blij, dan lever je ten minste een origineel onderzoek af. Afbeelding van mens en m'y in film noir daarintegen is niet zo origineel meer dus echt voor een eindwerk zou zoiets af te raden zijn.

Maar kan je idd zeggen welke richting je volgt en war voor waarde deze taak heeft(paper voor een vak, eindwerk, ....)?

FreakyJP zei:

Wees blij, dan lever je ten minste een origineel onderzoek af.

Klik om te vergroten...

Paper voor een vak waar de prof exact 0 mensen heeft op gebuisd vorig jaar en de meesten maken een paper over de opgang en neergang van één of ander lokaal radiostationnetje.
Je begrijpt mijn frustratie nu beter, denk ik.

Voor een eindwerk is mijn voorstel in ieder geval niet goed, neen. (Vandaar dat ik ook de opmerking van richting en vak maakte.) Maar als Tarantino en postmodernisme als een goed voorbeeld werd aangehaald kan dat geen kwaad. Ik kan de bib bij ons niet binnen komen zonder 5246 boeken te zien over Tarantino.

ja 't is eigenlijk een vrij belangrijke paper (da van die postmoderne elementen bij Tarantino was inderdaad van ne kerel die er vorig jaar niet door was ). Ik volg communicatiewetenschappen maar dit jaar de afstudeerrichting film en televisiestudies, maar heb dus nog niet zoveel ervaring met film als jullie... Ik vind de richting wel echt ongelooflijk interessant! En boogje, zou liever iets doen over een ietwat recentere periode. Misschien iets over homoseksuele elementen in de cinema van Gus van Sant? maar eigenlijk interesseert queer cinema mij niet zo

alleszins merci voor de hulp gasten ik apprecieer da!

boogje zei:

Paper voor een vak waar de prof exact 0 mensen heeft op gebuisd vorig jaar en de meesten maken een paper over de opgang en neergang van één of ander lokaal radiostationnetje.
Je begrijpt mijn frustratie nu beter, denk ik.

Voor een eindwerk is mijn voorstel in ieder geval niet goed, neen. (Vandaar dat ik ook de opmerking van richting en vak maakte.) Maar als Tarantino en postmodernisme als een goed voorbeeld werd aangehaald kan dat geen kwaad. Ik kan de bib bij ons niet binnen komen zonder 5246 boeken te zien over Tarantino.

Klik om te vergroten...

Hehe, de titel van je paper deed mij eerder denken aan een masterproef, volgens mij is dat echt een gepast onderwerp daarvoor. Dus: Fonz, wat voor films zie je graag.

En ja, op die manier heb je wel gelijk over het film noir onderwerp. De vraag is dan natuurlijk welk soort films de topicstarter graag ziet.

FreakyJP zei:

Hehe, de titel van je paper deed mij eerder denken aan een masterproef, volgens mij is dat echt een gepast onderwerp daarvoor. Dus: Fonz, wat voor films zie je graag.

En ja, op die manier heb je wel gelijk over het film noir onderwerp. De vraag is dan natuurlijk welk soort films de topicstarter graag ziet.

Klik om te vergroten...

Amai, neen, zéker geen masterproef. Ik ben nog maar 19 hé, Freaky. Het onderwerp is moeilijk, maar als de prof toch zo mild is dan neem ik het risico. Ik volg ook communicatiewetenschappen, trouwens. Waar alle échte dommeriken zitten!

De richting die je misschien kan uitgaan, is hoe verschillende genres en tradities binnen de cinema worden gemengd, afgebroken en heruitgevonden in de 21ste eeuw? Of vraag het aan tommo, die schrijft gewoonweg 20 onderwerpen op voor zijn eindwerk tijdens een busritje.

Goh ik heb eigenlijk niet echt een favoriet genre dat ik graag zie, ofwel weet ik gewoon nog niet goed mijn smaak... Nu klinkt het net alsof ik pas ben begonnen met films kijken, en dit is natuurlijk niet het geval, maar vroeger was dit eerder puur entertainment en nu gaat dat toch wat dieper. Taxi Driver is wel een van mijn all-time favourites. Ik hou er ook wel van als verhaallijnen door elkaar lopen à la Lock Stock & tsm en Amores Perros. Sin City vond ik ook echt top. Ik vind het echt moeilijk om te zeggen wat ik juist goed vind, maar dit zal vast nog wel veranderen neem ik aan?

En ja boogje dat klinkt eigenlijk nog wel interessant, maar kan je dit toevallig ook wat meer duiden met evt. een voorbeeld ofzo?

Vonz zei:

En ja boogje dat klinkt eigenlijk nog wel interessant, maar kan je dit toevallig ook wat meer duiden met evt. een voorbeeld ofzo?

Klik om te vergroten...

Niet echt, want ik ken niets van film. FreakyJP of Tommorello kunnen misschien wat betere tips geven.

Een paper schrijven over film noir is natuurlijk altijd zalig, en ik wou dazt ook doen. Maar dan kwam ik tot de bedenking dat teksten over film noir echt ongelooflijk talrijk zijn en er dus haast niks origineels meer te zeggen valt. Wat je wel kan doen, is elementen bestuderen uit die films die niet al te vaak naar de voorgrond worden geschoven. Je kan het bvb hebben over de huisvrouw in film noir, dit dus itt de 'femme fatale' die een meer iconisch beeld heeft binnen het genre, maar toch zijn er evenveel films met de brave vrouwelijke protagonist, waar niks 'fatale' aan is (The Reckless Moment, Mildred Pierce, Night And The City, The Naked Kiss, ...).
Je zou het ook kunnen hebben over buitenlanders in film noir; er zijn bijzonder veel films noir met niet-Amerikaanse zijpersonages, waar je dus eventueel een studie kan doen naar de verhouding tussen Amerikaan en vreemdeling in de film noir context (Touch Of Evil, The Maltese Falcon, Kiss Me Deadly, Gilda, ...)

Ik zal anders wat voorstellen geven die ik heb gepitched als onderwerp voor mijn bachelorproef, maar bij nader inzien zijn er enkele bij die eigenlijk toch beter dienen als paper dan als thesis. Ik heb de onderwerpen wel in het Engels opgeschreven, omdat ik mijn thesis zelf ook in het Engels ga schrijven, maar het zal wel duidelijk zijn? Stel er anders maar gerust wat vragen over, ben altijd bereid om wat over films ed te klappen

-The English idiom in German-American directors: Billy Wilder, Robert Siodmak & Fritz Lang (idiom: "A speech form or an expression of a given language that is peculiar to itself grammatically or cannot be understood from the individual meanings of its elements")

-Dialogism and inter film relations in sci-fi (van 2001 - A Space Odyssey, Silent Running, Alien, Solyaris, Blade Runner tot Moon)

-Film noir in urban (Sweet Smell Of Success & Side Street), suburban (The Reckless Moment & Pitfall) and rural setting (Moonrise & The Hitch-Hiker) de omgevingen kunnen erg bepalend zijn voor de vorm en stijl van de film zelf, en hier heb je drie duidelijke afbakeningen, elk relevant voor de film

-Western and Eastern decency/empathy/humanism: John Ford (Stagecoach, How Green Was My Valley) & Jean Renoir (La Regle Du Jeu, Les bas-fonds) - Akira Kurosawa (Ikiru, High And Low) & Satyajit Ray (Pather Panchali) de verschillen of gelijkenissen tussen westerse en oosterse opvattingen over wat nu juist 'humaan' is of wat dat zou moeten zijn

-The ensemble and the Individual: Robert Altman (Nashville, Short Cuts, Gosford Park) & Paul Thomas Anderson (Boogie Nights, Magnolia) - Stanley Kubrick (Barry Lyndon, A Clockwork Orange) & Martin Scorsese (Raging Bull, Taxi Driver)
dit zou goed kunnen werken voor je, aangezien je houdt van 'character movies' als Taxi Driver en ook houdt van films met meerdere verhalen en personages die door elkaar lopen en een echte pionier hiervan is Robert Altman, vooral dan zijn Nashville

-Assimilation of form and style in American expatriates: Joseph Losey (van The Prowler naar The Servant) & Jules Dassin (van Night And The City naar Du Rififi Chez Les Hommes) beiden Amerikanen die tijdens de communisten-heksenjacht ten tijde van senator McCarthy naar Europa zijn gevlucht en hun carriere daar hebben verdergezet; je kan hierbij mss ook de Duitse regisseurs incorporeren die naar Amerika zijn gevlucht tijdens de opkomst van de nazi partij (Billy Wilder, Douglas Sirk, Fritz Lang, ...

-The American Work Ethic - Terrence Malick's Days Of Heaven & Paul Thomas Anderson's There Will Be Blood beide films hebben als setting de dagen in het begin van vorige eeuw, in een tijd waar het land gemoderniseerd werd, maar handenarbeid nog steeds de overhand had, en de basis vormde van de ethiek die de meeste Amerikanen deze dagen delen: work for an honest day's pay

er waren er nog een paar anderen, maar die ga ik nu niet vermelden omdat die echt totaal niet geschikt zijn, me dunkt. Moesten deze onderwerpen je niet interesseren, moet ik je toch wel aanraden om de films te zien waar ze over gaan. Ze zijn toch allemaal awesome (anders zou ik er niet over willen schrijven).


Anyway, hou ons op de hoogte, wil graag weten hoe dit vordert voor u!

Amai tommorello, merci voor uw tijd! Het moet ook nog wel een vrij uitgebreide paper zijn hier (+10k woorden) dus ik weet niet of er over elk onderwerp evenveel te schrijven valt? Ik moet eerlijk zijn en zeggen dat ik gewoonweg niet mee ben met sommige onderwerpen

De dingen die mij wel behoorlijk aanspreken zijn die 'ensemble and the individual' , maar weeg je dan af hoe langs de ene kant het collectief in beeld wordt gebracht en langs de andere kant het individu? Zou daar veel literatuur rond bestaan? (moet namelijk ook wel een literatuurstudie maken)
'The American work ethic' lijkt mij ook nog wel interessant, maar hoe zie jij dit juist? Wordt de setting in deze beide films anders weergegeven wanneer het toch over hetzelfde moment gaat? En terug, zou hier veel literatuur rond te vinden zijn?

De hoofdreden dat ik de andere onderwerpen niet echt heb vernoemd is omdat ik ofwel regisseurs niet echt ken ofwel wat hedendaagser wil gaan...

Nog eens merci voor de hulp e!

ps: -Na zelf nog wat denken zou ik misschien ook wel iets willen doen over de vroegere grindhouse cinema en dan een oude grindhouse film vergelijken met een nieuwere (mss die van Tarantino), maar weer mijn angst dat hierover niet zoveel te schrijven valt?
- Toen mensen vroegen welk soort films ik graag zag, bedacht ik mij zelf ook dat ik echt WEG was van Sin City (verschillende verhaallijnen en stijl), zou er te schrijven vallen over graphic novels? Werd dit vroeger ook al gedaan?

Mijn thesis zal ook een filmanalyse zijn. Ik krijg constant goeie tips van mijn promotor daaromtrent

Zoek vooral eens het boek "Film Art: An Introduction" op

Vonz zei:

De dingen die mij wel behoorlijk aanspreken zijn die 'ensemble and the individual' , maar weeg je dan af hoe langs de ene kant het collectief in beeld wordt gebracht en langs de andere kant het individu? Zou daar veel literatuur rond bestaan? (moet namelijk ook wel een literatuurstudie maken)

'The American work ethic' lijkt mij ook nog wel interessant, maar hoe zie jij dit juist? Wordt de setting in deze beide films anders weergegeven wanneer het toch over hetzelfde moment gaat? En terug, zou hier veel literatuur rond te vinden zijn?

De hoofdreden dat ik de andere onderwerpen niet echt heb vernoemd is omdat ik ofwel regisseurs niet echt ken ofwel wat hedendaagser wil gaan...

Klik om te vergroten...

Ben zelf veel meer te vinden voor oudere films, dus mijn voorstellen gaan meer filmhistorisch getint zijn.

Wat de ensemble vs. individual betreft, het gaat hem voor mij dan vooral om het personage. Ik ben een groot fan van de zgn. character study. Dit zijn films waar er steeds wordt gefocust op een personage. Het verhaal is dus eigenlijk meer een verkenning van het personage dan een vertelling. Het gebeurt in deze films dan ook dat het de handelingen en de gedachten van de protagonist dicteren wat er gebeurt met het narratief en de thematiek van de film. Dit staat dus sterk in tegenstelling tot meer conventionele films waar de personages geleid worden door het narratief en handelen naargelang het verhaal dat bepaalt. Denk aan Citizen Kane, waar het zelf in de film nog wordt benadrukt dat Charles Foster Kane een autoriteit is over wat men denkt en wat er kan en zal gebeuren. De jaren '70 vormden een ultiem platform voor deze character movies, met films zoals Taxi Driver, Barry Lyndon, Lenny, A Clockwork Orange, Dog Day Afternoon, Apocalypse Now, etc etc...
Maar parralel met deze films ontstaat er ook een traditie van de ensemble piece, waar het narratief eerder een gevolg is van onderlinge interacties tussen verschillende personages, waarvan ieders een even belangrijke rol heeft. La Regle Du Jeu van Jean Renoirkan als een vroeg voorbeeld hiervan gelden: het is de samenkomst van de personages in de tijd en ruimte die zorgt voor de mogelijkheid van het verhaal om verder te evolueren. Films als All About Eve en Who's Afraid Of Virginia Woolf? tonen ook basisstructuren van de ensemble piece, maar het is echt pas vanaf de komst van Robert Altman dat die naar een ongezien niveau wordt getild. Nashville leidt een gehele traditie in van ambitie qua verhaal- en personagestructuur. De film telt 24 hoofdpersonages, die ieders bijna evenveel screen-time hebben. Onderling zijn deze personages niet veel waard, maar het is de al dan niet bewuste wisselwerking tussen iedereen die ervoor zorgt dat de film samenhang heeft en dus eigenlijk ook een punt maakt. Neem daar dan ook nog de samenkomst tussen muziek en politiek bij, en je hebt een meesterwerk van aanzienlijke proporties.
Ik denk dat je hier zeker veel over zal kunnen zeggen. Zoek naar enkele boeken over narratieve structuur, zowel in literatuur als in film, waar je wat info zal vinden over de conventies betreffende personages etc. Dan kan je in het kader daarvan enkele case studies geven, waar je de films dan maar zelf moet kiezen. Mijn favoriete character studies zijn Taxi Driver, There Will Be Blood en Barry Lyndon, maar er zijn er natuurlijk echt veel andere ook. En wat ensemble films betreft, zou ik zeker gaan voor Nashville, Magnolia en Gosford Park. In beide gevallen zijn dit drie verschillende films waar echt wel veel over gezegd kan worden ivm verhaalstructuur etc etc...


srr voor de monster post, maar ben atm zelf een taak aan't maken en ben moeite aan't doen om me daar niet mee bezig te moeten houden

Dennoman zei:

Mijn thesis zal ook een filmanalyse zijn. Ik krijg constant goeie tips van mijn promotor daaromtrent

Zoek vooral eens het boek "Film Art: An Introduction" op

Klik om te vergroten...

Weet je al welke film(s) het zal worden?

Red Cliff (赤壁, Chi bi) uit 2008 van John Woo (吳宇森 Wu Yusen).

Het zal een historische analyse worden voornamelijk, maar ook welke elementen uit de romantisering van dat stuk geschiedenis (overgang van de Han-dynastie naar de Drie Koninkrijken) zijn overgenomen.

Ik heb overigens voor het vak "Film & Literature" hier in Leuven ook een paper geschreven over de film El Espiritu de la Colmena (The Spirit of the Beehive). Ge moogt die voor mijn part lezen als ge mij uw e-mail in PM stuurt.

super tom, ga zeker eens polsen bij promotor hoe hij daarover denkt (daniel biltereyst btw), en denno mercikes! btw, waar ik aan dacht toen ik Little Big Man daarnet keek; zou het mogelijk zijn om iets te schrijven over vroegere (classic) westerns en westerns die nu uitgebracht worden? zijn er veel verschillen op te merken tussen films die over dezelfde periode gaan?

Amai nog nie. Je kan de hele geschiedenis van de western ook beschrijven (een van mijn lievelingsonderwerpen uit de filmgeschiedenis).

De western kroop al in cinema vanaf het prille begin; een van de eerste bekende films was The Great Train Robbery van Edwin S. Porter. Tijdens heel de stille periode was er een geweldige output van westerns en het is daar dat mijn goede vriend John Ford zijn intrede deed in de Amerikaanse filmscene. Films als The Iron Horse en Three Bad Men zijn uittekende stille westerns en samen met een hele resem andere films vormden zij de basis van de look die de western in klassieke Amerikaanse film zou hebben.
Deze klassieke periode begint als je het mij vraagt bij Stagecoach, de eerste film die door Ford gedraaid werd op locatie in Monument Valley, een gebied dat later het meest iconische landschap zou worden voor het genre, waar vele klassiekers gefilmd werden door Ford en andere western regisseurs (als ik me niet vergis My Darling Clementine, The Searchers, Fort Apache, She Wore A Yellow Ribbon en Rio Grande). Naast John Ford waren Anthony Mann en Howard Hawks ook goed bezig met het maken van westerns; Winchester '73 en The Man From Laramie zijn geweldige collaboraties tussen Mann en James Stewart, terwijl Hawks ook wat met Wayne werkte, zoals in Red River en Rio Bravo.
In die tijd begon de western ook wat veranderingen te ondergaan. Er kroop een neiging tot psychologisering in de western, met The Oxbow Incident en Pursued als vroege voorbeelden, maar die drong zelf door tot het werk van Ford, zoals in The Searchers en uiteindelijk was het Amerikaanse publiek niet meer zo wild van die klassieke westerns, en met films als The Man Who Shot Liberty Valance en How The West Was Won was het einde van de klassieke Amerikaanse western in zicht.
Het is rond deze periode dat enkele Italianen doorhadden dat de western als genre echt super awesome was en toen begon een hele rage in Italie van de zgn. spaghetti westerns: Italiaanse producties, meestal opgenomen in Spanje met Amerikaanse en Europese acteurs erin. De alombekende films van Leone zoals A Fistful Of Dollars, The Good The Bad & The Ugly en Once Upon A Time In The West en Death Rides A Horse zijn hier goede voorbeelden van. En dan, eind jaren '60, wanneer het studio systeem in Hollywood volledig verdwenen was, komen er toch hier en daar terug wat westerns opduiken in Amerika. De westerns die nu gemaakt worden, verschilden tus totaal van het oorspronkelijke beeld waarin John Ford, Howard Hawks en Budd Boetticher werkten. Butch Cassidy & The Sundance Kid, The Wild Bunch, McCabe & Mrs. Miller en High Plains Drifter zijn drie duidelijke 'revisionist westerns', zoals men die is komen te noemen. Doorheen de jaren '70 en '80 zijn er nog vele zo'n revisionist westerns gemaakt, gaande van Jim Jarmusch's Dead Man tot The Proposition van John Hillcoat.

Als je deze films op chronologische volgorde bekijkt, kan je echt een duidelijke evolutie zien die de western doorheen de filmgeschiedenis heeft gemaakt. Westerns zijn super awesome, Vonz, en je kan er echt veel over schrijven en lezen. Doen!

En hoe zit het met die bekende "hollywood-westerns" als 3:10 to Yuma en Appaloosa e.d. Zitten die vol fouten of zijn die helemaal on-westerns opgebouwd? Misschien is het wel nice als ik dan een goeie classic western analyseer tegenover zo'n afkooksel?
btw tom, louter uit interesse, wat studeert gij? gij weet echt ongelooflijk veel af van film precies

atm doe ik Engels-TFL (=theater-, film- en literatuurwetenschappen) aan Universiteit Antwerpen, maar ben van plan om na afloop daarvan filmschool te doen in Brussel, op St Lukas. Maar dat zie ik later nog wel.

Het grootste deel van wat ik weet is toch nog afkomstig van mijn steeds maar groeiende obsessie om films te zien, en dan liefst films van voor de jaren '80. Enneuh, je hebt gewoon de chance dat ik on ingaan op onderwerpen die me ongelooflijk boeien (film noir, character/ensemble pieces en westerns). Je raad het al, mijn favoriet land voor film is ongetwijfeld de good ol' US of A. Maar als je begint over Europese of Aziatische cinema, dan ga ik daar niet even veel over kunnen zeggen; dat is meer FreakyJP's domein bvb...

Appaloosa vond ik echt zwak tbh. 3:10 kon er nog door voor mij. Ik zou dus zelf niet willen schrijver over een film die niet goed is imo en ik kan je dat ook niet aanraden. Wat moderne westerns betreft, geef mij maar The Assassination Of Jesse James By The Coward Robert Ford of Open Range. Ik weet dus niet of een studie vroeger-nu wel gepast is, omdat de western deze dagen geen uniforme stijl meer heeft. Maar het is uiteindelijk jouw beslissing, dus je ziet maar wat je ermee doet. Bottom line is; de western als genre is echt veel breder dan meeste mensen tegenwoordig inschatten, omdat tegenwoordig het ideaal dat de western profileert al voorbijgestreefd is (of men geeft er niet langer om). Maar toch is het een ongelooflijk belangrijk genre, en het is er een die iconisch is voor Amerika. Net als film noir is dat echt Amerika's eigen genre. En dat vind ik bangelijk.

het is uiteindelijk open range geworden die ik ga analyseren. komt beetje beter uit qua narratie dan assassination of jesse james. 't is ook bijna tijd om mijne juiste titel binnen te leveren. kennen jullie toevallig geen catchy quotes uit westerns da passen als titels? Ik was aan't denken in de trend van 'Boots, chaps and cowboy hats'