Gavin
Legacy Member
Iedereen zal wel al eens een missie met onze kale killer gespeeld hebben. Strak in het pak, elke opdracht torsend, altijd met dezelfde apathische mimiek. De game zit ondertussen al aan zijn derde opvolger (de vierde is aangekondigd), een verfilming kon in dit franchisedecennium niet uitblijven. Aan de kassa merkte ik dat ik mijn studentenpas niet bij me had. Zelfs met een voorraad anaestethic (binnenzak jas), fiberwire (rechterbroekzak) en een sniper rifle (integrale linkerbroekspijp) besloot ik de kassierster niet om te leggen en zo mijn wantedlevel laag te houden. Inventief trok ik mijn studentenpasje van twee jaar geleden en genoot ik van de korting. Mission accomplished.
De film start met het einde, een passé narratologisch trucje. Wat zich dan plotsgewijs voltrekt, valt niet te ordenen. Totale chaos, anarchie in de schrijfkamer! Lijnen starten, stoppen en kruisen mekaar op goed geluk. De introductie van Hitman laat ook te wensen over. Uit een grote flashback in het begin en wat retrospecties (drie, denk ik) doorheen het eerste deel van de film moeten we weten wat er in al die jaren gebeurd is met 47. Plots duiken er nog kale broertjes op, zomaar, uit het niets. Na een halfuur wordt dan duidelijk waarom. Toch vrij duidelijk althans, ik weet nog altijd niet precies wat er eigenlijk aan de hand is. Dubbelgangers, verraad, zwijgende computers, .. Wat een flop. Maar wat kan je anders verwachten van een actiefilm met een runtime van 90 minuten?
Olyphant nanometerde zijn beharing en tatoeëerde de immens frappante barcode op de achterkant van zijn hoofd (toch wel de incognitomop van het jaar). Het eerste kwartier zal je je grijns niet kunnen onderdrukken, hij voldoet niet als Hitman. Na die tijd wen je aan zijn silhouet en neem je het er maar bij. Veel meer dan wat grimassen trekken en kaarsrecht lopen, kan hij niet doen. Knepper gaat van dat heerlijke accent uit Prison Break naar een mislukte Russische tongval. Ik had liever Knepper als Hitman gezien, die man zijn jukbeenderen zijn daarvoor geboetseerd. Dougray Scott mag vluchtigjes het kneusje van dienst spelen. De rest acteert oppervlakkig, maar meer wordt ook niet gevraagd. Let zeker op de Hitmanbroertjes in het treinstel, Hilarisch slechte uiterlijke casting van één Hitman.
Gavin the silent assassin vond ik altijd beter klinken, en mijn clandestiene kunstjes demonstreerde ik dus aan de kassa. Hier gaat de film toch wel een paar keer uit de bocht. Hitman vertelt in het openbaar dat hij iemand vermoord heeft, sleept een vrouw uit een hotel en wordt onder vuur genomen door een helikopter. Ook al heerst er op actiegebied al evenveel anarchie in de editkamer als bij het verhaal, sommige moves zijn nog leuk gevonden. Maar ze zijn zo slecht opgebouwd dat ik er niet van kon genieten. Beste voorbeeld het actiegedeelte in het station. Zoveel potentieel, maar zo slecht en futiel uitgewerkt. Qua sfeer en voeling blijven ze wel trouw aan de game (al wordt dat niet episch genoeg in beeld gebracht). De afwisselend steriele en gedetailleerde omgevingen worden goed gebruikt, net zoals occasioneel de third person camera. Ook in de film is Hitman de disguisemaster bij uitstek (er is bijvoorbeeld een winkel in de stad waar smokings met rode dassen in de etalage hangen) en hij gebruikt zijn gekende wapens. Eens de actie losbarst, leek het mij ook alsof de film last had van lag. Pans en shakes verschuiven zich al hakkelend over het doek en het vuur heeft last van hetzelfde fenomeen. Ik scande Olyphant's achterhoofd dezemorgen nog in aan de Speedyscan en deze kwam op een totaal van ongeveer 70 miljoen dollar. Wat een schamele cgi krijgen we in de plaats van dit bedrag.
Hitman is de kroniek van een aangekondigd falen. De T in de naam vervangen door wapens gaf me al de indruk van een verkeerd ingeslagen weg. Het is een matige actiefilm geworden, met één van de rommeligste plots van het jaar. Je bent beter af met de tussenfilmpjes in de games. Die hadden actie én gevoel. Ik hoop dat het hier stopt.
De film start met het einde, een passé narratologisch trucje. Wat zich dan plotsgewijs voltrekt, valt niet te ordenen. Totale chaos, anarchie in de schrijfkamer! Lijnen starten, stoppen en kruisen mekaar op goed geluk. De introductie van Hitman laat ook te wensen over. Uit een grote flashback in het begin en wat retrospecties (drie, denk ik) doorheen het eerste deel van de film moeten we weten wat er in al die jaren gebeurd is met 47. Plots duiken er nog kale broertjes op, zomaar, uit het niets. Na een halfuur wordt dan duidelijk waarom. Toch vrij duidelijk althans, ik weet nog altijd niet precies wat er eigenlijk aan de hand is. Dubbelgangers, verraad, zwijgende computers, .. Wat een flop. Maar wat kan je anders verwachten van een actiefilm met een runtime van 90 minuten?
Olyphant nanometerde zijn beharing en tatoeëerde de immens frappante barcode op de achterkant van zijn hoofd (toch wel de incognitomop van het jaar). Het eerste kwartier zal je je grijns niet kunnen onderdrukken, hij voldoet niet als Hitman. Na die tijd wen je aan zijn silhouet en neem je het er maar bij. Veel meer dan wat grimassen trekken en kaarsrecht lopen, kan hij niet doen. Knepper gaat van dat heerlijke accent uit Prison Break naar een mislukte Russische tongval. Ik had liever Knepper als Hitman gezien, die man zijn jukbeenderen zijn daarvoor geboetseerd. Dougray Scott mag vluchtigjes het kneusje van dienst spelen. De rest acteert oppervlakkig, maar meer wordt ook niet gevraagd. Let zeker op de Hitmanbroertjes in het treinstel, Hilarisch slechte uiterlijke casting van één Hitman.
Gavin the silent assassin vond ik altijd beter klinken, en mijn clandestiene kunstjes demonstreerde ik dus aan de kassa. Hier gaat de film toch wel een paar keer uit de bocht. Hitman vertelt in het openbaar dat hij iemand vermoord heeft, sleept een vrouw uit een hotel en wordt onder vuur genomen door een helikopter. Ook al heerst er op actiegebied al evenveel anarchie in de editkamer als bij het verhaal, sommige moves zijn nog leuk gevonden. Maar ze zijn zo slecht opgebouwd dat ik er niet van kon genieten. Beste voorbeeld het actiegedeelte in het station. Zoveel potentieel, maar zo slecht en futiel uitgewerkt. Qua sfeer en voeling blijven ze wel trouw aan de game (al wordt dat niet episch genoeg in beeld gebracht). De afwisselend steriele en gedetailleerde omgevingen worden goed gebruikt, net zoals occasioneel de third person camera. Ook in de film is Hitman de disguisemaster bij uitstek (er is bijvoorbeeld een winkel in de stad waar smokings met rode dassen in de etalage hangen) en hij gebruikt zijn gekende wapens. Eens de actie losbarst, leek het mij ook alsof de film last had van lag. Pans en shakes verschuiven zich al hakkelend over het doek en het vuur heeft last van hetzelfde fenomeen. Ik scande Olyphant's achterhoofd dezemorgen nog in aan de Speedyscan en deze kwam op een totaal van ongeveer 70 miljoen dollar. Wat een schamele cgi krijgen we in de plaats van dit bedrag.
Hitman is de kroniek van een aangekondigd falen. De T in de naam vervangen door wapens gaf me al de indruk van een verkeerd ingeslagen weg. Het is een matige actiefilm geworden, met één van de rommeligste plots van het jaar. Je bent beter af met de tussenfilmpjes in de games. Die hadden actie én gevoel. Ik hoop dat het hier stopt.




er zijn al 4 delen, 5e is aangekondigd... (hitman: codename 47, hitman 2 : silent assassin, hitman 3 - contracts, hitman 4: blood money)