Ik ben ook wel schuldig aan sneller verknocht te zijn aan een oudere film dan een nieuwe. Als een oudere film mogelijks minder is, dan ben ik milder omdat ik me dan nog kan vergapen aan de filmtechnieken van die tijd, aan de klederdracht, de omgevingen, etc. Een Spartacus bijvb., ik vind dat zeer charmant hoe er gebruik gemaakt wordt van geschilderde achtergrondpanelen, dat is voor mij magischer dan zo'n CGI oplossing (die er over zovele jaren ook knullig en voor mij dan weer charmant zal uitzien). Nostalgie is dikwijls niet te onderschatten en vind ik zelfs eigenlijk een belangrijk aspect. Ook, het verhaal dat achter de film schuilt vind ik dikwijls zo belangrijk als het verhaal in de film zelf.