FreakyJP
Legacy Member
Hier is hij dan, zoals aangekondigd: de grote 9Lives filmanalyse topic.
Het doel van deze topic is om samen filmfragmenten, en misschien in een later stadium hele films, te analyseren en mensen op deze manier bewuster te maken van formele en inhoudelijke aspecten van films en de betekenissen die hieruit kunnen ontstaan. Dit zal gebeuren door kort en bondig een aantal concepten uit te werken, namelijk geluid, kleur, mise-en-scène, montage, camerastandpunten- en beweging. Daarna analyseren we telkens aantal fragmenten binnen deze concepten, en zo bouwen we steeds verder.
Laten we beginnen met Geluid
Voor dat we aan geluid kunnen beginnen, een paar begrippen:
De verhaalruimte in de film wordt de diëgese genoemd. De diëgese is gewoon de wereld in de film zelf, dus waarin de personages handelen. Deze wereld beperkt zich dus niet tot het beeld zelf, maar ook de geschiedenis, wat er zich simultaan kan afspelen met het getoonde, ... Binnen deze wereld is er sprake van een onscreen ruimte, die zichtbaar gemaakt wordt in het beeld op een bepaald moment en een offscreen ruimte, die niet zichtbaar is. Dit is logisch aangezien de camera niet alles kan laten zien. Geluid kan zich dus in de onscreen of offscreen ruimte bevinden, zo kan via een geluidsbron niet in beeld een ruimte achter de camera gesuggereerd worden.
Diëgese: fictief universum – tijd en plaats – waarin de handeling of het verhaal van de film plaatsvindt. « Alles wat behoort tot het vertelde verhaal en de wereld die ingebeeld en voorgesteld wordt door het fictieve karakter van de film » (E.Souriau).
Als het geluid diëgetisch is, maakt ze deel uit van de verhaalruimte in de film, als het geluid extra-diëgetisch is, maakt ze geen deel uit van de verhaalruimte zelf (bijvoorbeeld de soundtrack is vaak extra-diëgetisch)
Geluid kan ook intern of extern zijn. Bij intern geluid is het alleen hoorbaar voor een bepaald personage, terwijl extern geluid normaal hoorbaar is.
Dan is er natuurlijk ook nog een relatie tussen de ruimte en de tijd: http://i45.tinypic.com/23r0izo.jpg
Door te spelen met de relatie tussen geluid en beeld/ruimte kan je allerlei betekenissen of effecten creëren.
Laten we eens een aantal fragmenten analyseren:
Fragment 1: YouTube - E La Nave Va
Fragment 2&3:
YouTube - Elephant Part 3 (Sub) (rond 8:30)
YouTube - Elephant: Walking Into Focus
En als extra bonus: YouTube - IS (1975) 4/11 eens zien of iemand ontdekt wat hier aan de hand is.
btw, voel je vrij om 'theorie' toe te voegen, ik zal ze dan ook opnemen in de hoofdpost van het gedeelte.
Het doel van deze topic is om samen filmfragmenten, en misschien in een later stadium hele films, te analyseren en mensen op deze manier bewuster te maken van formele en inhoudelijke aspecten van films en de betekenissen die hieruit kunnen ontstaan. Dit zal gebeuren door kort en bondig een aantal concepten uit te werken, namelijk geluid, kleur, mise-en-scène, montage, camerastandpunten- en beweging. Daarna analyseren we telkens aantal fragmenten binnen deze concepten, en zo bouwen we steeds verder.
Laten we beginnen met Geluid
Voor dat we aan geluid kunnen beginnen, een paar begrippen:
De verhaalruimte in de film wordt de diëgese genoemd. De diëgese is gewoon de wereld in de film zelf, dus waarin de personages handelen. Deze wereld beperkt zich dus niet tot het beeld zelf, maar ook de geschiedenis, wat er zich simultaan kan afspelen met het getoonde, ... Binnen deze wereld is er sprake van een onscreen ruimte, die zichtbaar gemaakt wordt in het beeld op een bepaald moment en een offscreen ruimte, die niet zichtbaar is. Dit is logisch aangezien de camera niet alles kan laten zien. Geluid kan zich dus in de onscreen of offscreen ruimte bevinden, zo kan via een geluidsbron niet in beeld een ruimte achter de camera gesuggereerd worden.
Diëgese: fictief universum – tijd en plaats – waarin de handeling of het verhaal van de film plaatsvindt. « Alles wat behoort tot het vertelde verhaal en de wereld die ingebeeld en voorgesteld wordt door het fictieve karakter van de film » (E.Souriau).
Als het geluid diëgetisch is, maakt ze deel uit van de verhaalruimte in de film, als het geluid extra-diëgetisch is, maakt ze geen deel uit van de verhaalruimte zelf (bijvoorbeeld de soundtrack is vaak extra-diëgetisch)
Geluid kan ook intern of extern zijn. Bij intern geluid is het alleen hoorbaar voor een bepaald personage, terwijl extern geluid normaal hoorbaar is.
Dan is er natuurlijk ook nog een relatie tussen de ruimte en de tijd: http://i45.tinypic.com/23r0izo.jpg
Door te spelen met de relatie tussen geluid en beeld/ruimte kan je allerlei betekenissen of effecten creëren.
Laten we eens een aantal fragmenten analyseren:
Fragment 1: YouTube - E La Nave Va
In fragment 1 is de muziek extra-diëgetisch, en simultaan met de beelden. Het tempo van de muziek loopt ook evenredig met de snelheid van de beelden en de handelingen van de personages. De personages handelen als het ware volgens het ritme van de muziek. Wat is hier dan het doel van de regisseur? Een versterking van de beelden op zich om zo ook het contrast tussen het hectische van de arbeiders in de keuken en het onthaastte van de toeristen te vergroten allicht.
Fragment 2&3:
YouTube - Elephant Part 3 (Sub) (rond 8:30)
YouTube - Elephant: Walking Into Focus
En als extra bonus: YouTube - IS (1975) 4/11 eens zien of iemand ontdekt wat hier aan de hand is.

btw, voel je vrij om 'theorie' toe te voegen, ik zal ze dan ook opnemen in de hoofdpost van het gedeelte.
De muziek & beelden benadrukken dat allebei, idd.
)