Archief - Django Unchained
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
PBR Streetgang
Legacy Member
Begrijpelijk. Ik had dat totaal niet door, ik ken die acteur niet.!nsomn!a zei:
Tof was die zeker, maar ik vond die gewoon niet zo goed. En hoewel ik moet oppassen met Django Unchained niet te veel op te hemelen, vond ik die wel een fun factor hebben die pakken hoger torent dan Django.!nsomn!a zei:
Ik ga uw opvattingen over oorlogsfilms en in bredere zin "historische films" nooit begrijpen denk ik!nsomn!a zei:
. Dat de "fun" en "serieus" zo strikt gescheiden zou moeten zijn vind ik persoonlijk wat nonsens. Iedereen weet toch dat WWII en slavernij bad days waren voor joden en zwarten, waarom moet hij dan volgens jou enkel serieus of enkel voor de fun gaan? Ik snap niet zo goed waarom je hier zo streng tegen optreedt. I guess my question is... why do you care? En trouwens, ik vind dat hij wel degelijk slaagt in het serieus aanhalen van het hele slavernij gedoe hier. Ik vond die film echt enorm confonterend, al is het maar dat dat DU me eraan doet denken dat elke western die ik al heb gezien (en dat zijn er best veel) gewoon volledig het hele idee van slavernij negeert, of eventjes "vergeet" om een goede film te maken. DU deed net het tegenovergestelde. En de entertainment doeleinden van de film stonden niet in de weg van een serieuze brok heavy shit. He had his cake and is eating it too, enkel is het jammer dat hij dit doet bij een film die niet fantastisch is.Hoe je ziet dat hij in IB enkel voor de exploitation-factor gaat, begrijp ik ook echt totaal niet. Die film heeft hier en daar enkele komische en gewelddadige stukjes, maar dit was dan echt enkel wanneer de cheeky Americans in beeld kwamen. Al de rest van die film was toch erg serieus? Serieus, geniaal geacteerd, fantastische personages en gefilmd met bakken stijl. Dat gedoe van die Duitse sharpshooter propagandafilm was misschien een beetje lang uitgerokken, maar ik vond dat wel erg treffend want je ziet daar in die movie-within-a-movie hoe de Nazis reageren op geweld, wat echt exact hetzelfde is als de reactie op een QT film.
En fuck al de Death Proof hate. Die film was super enjoyable. Jammer gewoon dat er veel gepraat werd in die film, want de dialogen daarin zijn niet echt van hoog niveau.
Geen idee dude, ik heb dat boek buitengesmeten na 80blz ofzo. Ik vond dat boek deprimerend zonder dat die een een schrijfstijl hanteerde die mij aansprak, en bovendien vond ik heel dat gedoe met het Beloved-spook een beetje een cop-out, een simpele uitweg om een doorsnee (en uiteraard vreselijk, versta me hier niet verkeerd) verhaal van een slave woman speciaal te maken.!nsomn!a zei:
Slechte herinneringen aan dat boek, al moet ik wel zeggen dat ik het boek heb opzijgelegd uit "life's too short" overtuigingen eerder dan dat ik het boek echt slecht vond. Ik wou me gewoon met andere dingen bezighouden toen.
Uiteraard. What a douche for saying deez tings.!nsomn!a zei:
insomnia
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Mja, die dude speelt een redelijk belangrijk personage in Dexter, waar ik toch 5 seizoenen naar gekeken heb. Onmogelijk om niet op te vallen dan.
Ehh, sommige individuele scenes misschien, en zelfs dan. Maar als een geheel rammelt Unchained te hard.
Ik ga uw opvattingen over oorlogsfilms en in bredere zin "historische films" nooit begrijpen denk ik
Omdat ge zo een irritant inconsistente toon krijgt en ik het gevoel heb dat de film niet weet wat het wil zijn en zo elke kant maar half-hearted doet. Ik vind dan zulke zaken toch net iets te belangrijk om niet volledig uw aandacht aan te besteden. Alhoewel ik moet zeggen, liever deze films dan hot-button drama's..
Oh, hij schetst inderdaad een behoorlijk terecht zwartgallig beeld van die slavernij. Ik vind DU veel minder historisch problematisch dan IB. Ik zou zelfs zeggen dat waar in IB de serieuze toon mochten verdwijnen, hier een aantal shootouts totaal out of place voelden. Alles vanaf dat handshake moment klonk zo vals voor mij.
lol, een bende killer jews vermoorden Hitler. Hoe is dat niet qua beginsidee totaal exploitatie? Er zijn zelfs mensen die dat hele concept al immoreel vonden tot het holocaust denial te noemen. Dat vind ik dan weer ridicuul, there's this thing called fiction. Maar wanneer hij dan begint met wel serieuze zaken erin te steken die wel verwijzen naar ernstige gebeurtenissen of tendenzen in de realiteit/geschiedenis vind ik toch dat hij zich op een gevaarlijke slippery slope begeeft. Ik denk dat ik gewoon niet anders kan dan in zo'n geval te denken wat voor een politiek de film nu in feite voert, wat zeer irritant is in het geval van een Tarantino wiens politiek niet meer doordacht lijkt dan cinefilie en rule of cool. Wat mij terug brengt tot dat ik graag zou hebben dat hij kiest voor full on exploitatie waarbij ik zo'n overwegingen niet persé hoef te maken, maar dat zou ik gezien Death Proof toch blijkbaar maar een verspilling van z'n talent vinden, of aan de andere kant dat hij een dialoog aangaat met een serieuzer thema dat niet moet eindigen allerlei bloedballades. Het probleem is dat hij niet terug kan naar z'n early 90's films omdat die net door hun historische context zo goed zijn, de formule is oud en QT moet evolueren.
Er was praktisch niets anders dan dialoog en die werkten serieus op m'n zenuwen. Met het tableflip moment waar die radiopresentatrice Russel uitmaakt voor Zatoichi, toen had ik zo'n groot 'fuck this shit' gevoel dat alle coole carstunts in de wereld die rommel niet meer konden redden.
profound
Legacy Member
Gisteren ook gezien. Ik heb het ook totaal niet voor westerns, en bij deze film had zelfs da gevoel niet da het er ene was (in a good way ). Schitterende film......tot het einde. Hij duurt ten eerste al een half uur te lang. Er zijn tamelijk wat kleien stukjes die echt niets toevoegen.
Gezien ik niet direct een spoiler-tag zie, zal ik het maar laten voor wat het is, maar laat ons zeggen dat het einde gewoon totaal niet geloofwaardig overkomt. Er wordt te hard gezocht naar een happy end....wat zeer spijtig is.
Soundtrack; maar 2 minpuntjes. Voor de rest schitterend!
Zeker geen slechte film, en de eerste 1.45u vliegen echt letterlijk voorbij, daarna begint het te minderen.
8/10
). Schitterende film......tot het einde. Hij duurt ten eerste al een half uur te lang. Er zijn tamelijk wat kleien stukjes die echt niets toevoegen.Gezien ik niet direct een spoiler-tag zie, zal ik het maar laten voor wat het is, maar laat ons zeggen dat het einde gewoon totaal niet geloofwaardig overkomt. Er wordt te hard gezocht naar een happy end....wat zeer spijtig is.
Soundtrack; maar 2 minpuntjes. Voor de rest schitterend!
Zeker geen slechte film, en de eerste 1.45u vliegen echt letterlijk voorbij, daarna begint het te minderen.
8/10
PBR Streetgang
Legacy Member
Behoud gerust je mening daarover, maar ik vind gwn jouw afschrijven van die films als "niet weten wat ze willen en dus maar voor de half half gaan" echt heel vreemd. Wat als dat nu juist is wat ze wel willen? Het is wat jij wilt dat de films zouden moeten zijn dat in de weg ligt van het appreciëren ervan, niet andersom. Does that make sense?!nsomn!a zei:
Zolang de film mij weet te overtuigen op eender welke manier, ben ik blij. Of de film nu een serieuze of een ludieke toon heeft, of fluctueert tussen beide, maakt voor mij geen hol uit. Als er maar genoeg in zit om van te genieten.
Met IB als een serieuze film, bedoel ik dat de meeste scenes er niet zijn for laughs or kicks, niet dat de toon van de hele film, laat staan de message, serieus is. Maar dat een film een boodschap heeft, wil niet zeggen dat een film een politiek heeft imo.!nsomn!a zei:
Weeral haal je een andere "kern" uit de film dan ik (zie discussie over Argo). Voor jou is de kern van de film die ene scene waar een bende cheeky hotheads hun anti-Nazi obsessie botvieren. Zoals ik al zei, een korte burst van actie en komedie die echt maar een miniscuul deel van de film in beslag neemt. Voor mij is de Kino het belangrijkste aspect hier: drie facties hebben toevallig hetzelfde idee om tijdens een cinemavoorstelling een wraakactie van jewelste te plannen, waarvan er maar een klein element de exploitatie-factor met zich mee heeft. Waarom zo veel aandacht wordt geschonken aan de Basterds en hun rol in die film is mij een mysterie. Komt dat gewoon door de titel? Voor mij zijn al de beste scenes uit de film scenes waar zij niet in beeld komen (en dat is de overgrote meerderheid als ik mij niet vergis)
Ook wordt er - niet per se door jou, alhoewel ik opmerk dat je er bijzonder weinig over te zeggen hebt - schandalig weinig aandacht besteed aan Tarantinos imo gigantische talent om met onvergetelijke beelden af te komen. Tarantino als een visual director wordt maar al te veel overschaduwd door zijn dialoog en geweld en het feit dat hij het woord "nigger" veel gebruikt. Waarom dat zo is, weet ik niet. Imo is hij een van de meest getalenteerde beeldenmannen die atm films maken. Number one uiteraard niet, maar weinig mensen maken vandaag de dag nog films waar Hitchcock-gewijs de beelden gewoonweg niet uit mijn geheugen kunnen worden gewist. Inglourious Basterds vond ik op dat vlak dan ook zijn knapste film.
insomnia
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Tja, als films oppervlakkig en oneven willen zijn moeten ze dat zelf maar weten. Ge kunt genoeg zeggen dat Transformers geen intellectuele film wil zijn, dat praat de leeghoofdige aanpak nog niet goed. Mijn punt is wel een beetje anders. Ik denk niet dat de makers uitdrukkelijk voor half half gaan, maar eerder dat het zo uitdraait terwijl ze proberen voor vol vol te gaan, if you get what I mean. Het gaat me over films waarbij ik het gevoel heb dat er twee tegenovergestelde bewegingen aan de gang zijn die niet goed gecombineerd worden. De makers wisten misschien best waar ze er mee heen wilden maar dan hebben ze imo hun eigen capaciteiten niet goed kunnen inschatten. En ja, uiteraard is de receptie van een film een subjectief spel met verwachtingen en smaak, maar die discussie hoeven we nu toch niet nog eens te voeren.
Hmm, tja dat eerste gaat verder op die kern en daar zijn we niet akkoord. Maar over boodschap en politiek weet ik toch niet goed wat ge wilt zeggen. Ik zie politiek wel wat breder dan wat oppervlakkig rechts-links idealisme. Elke film heeft wat mij betreft een politiek, een gedachtegoed dat als uitgangspunt wordt gebruikt. Een film met een duidelijke boodschap zal meestal ook duidelijk z'n politiek willen overbrengen. Voor films die gaan over bepaalde historische gebeurtenissen vind ik het toch behoorlijk belangrijk om te begrijpen wat die politiek is om de film de beoordelen, want de representatie van bepaalde zaken gaat radicaal verschillen. Zie voor obvious example de representatie van de KKK in Unchained en Birth of a Nation. Uiteraard is het niet altijd zo makkelijk in moderne cinema om die politiek eruit te halen als in Birth, zeker aangezien Hollywood for the sake of money zo veel mogelijk hun films politiek ambigu wilt maken. Maar het blijft toch niet minder belangrijk om een film te evalueren of analyseren.
Misschien omdat de film ook gewoon zo aan de man gebracht werd. Voor mij leek het kino aspect dan weer bijkomstig en dat zat ook weeral ver weg voor ge het hier naar boven bracht. De hothead momenten zijn degene die ik me herinner, die scenes waren het meest memorabel. Het lijkt me dan nog niet zo raar dat ik rond hen de kern op hang.
Ik vond Django eigenlijk niet speciaal visueel mooi voor een western dus veel had ik er niet over te zeggen. Er is zeker niet zo'n memorabel beeld als dat brandende scherm uit basterds. Ik ga er gewoon zoals bij Fincher vanuit dat hij weet hoe hij een film visueel in elkaar moet steken, net als de soundtrack waar ik ook niet veel over te zeggen heb.
PBR Streetgang
Legacy Member
Ja, I get what you mean, maar je neemt toch wel een quantum leap door te zeggen dat een film met een bewust afwisselende toon oppervlakkig en oneven is. Dan zou je ook kunnen stellen dat The Royal Tenenbaums en Adam's Apples oppervlakkig zijn omdat die zweven tussen komedie en tragiek. Waar ligt in hemelsnaam de lijn die jij ziet tussen films waar de filmmakers slagen in hun opzet om beide extremen weer te geven en waar ze falen?!nsomn!a zei:
Over wat politiek in film betreft, I obviously agree met je "brede definitie", maar wat ik niet begrijp is waarom je dat aspect zo belangrijk acht in een film waar toch wel erg duidelijk je aandacht zoveel andere richtingen uitstuurt? Ik vind het persoonlijk vreemd dat los van de problematische politiek van IB jij, the seasoned cinephile met een ontwikkeld oog voor stijl en techniek, er voor de rest zo weinig aan overhoudt of dat allemaal niet waardig vindt om aan vast te klampen (zo lijkt het althans, correct me if I'm wrong). Dit komt dan weer neer op mijn algemene ergernis voor het fixeren op één bepaald aspect dat een film niet goed zou doen om dan alle andere dingen te gaan negeren die wel degelijk goed behandeld werden. Dergelijke kritieken kan ik wel accepteren als de filmmaker duidelijk liegt bij het presenteren van zijn of haar films (saying one thing and doing another) of wanneer een film door en door immoreel is.!nsomn!a zei:
lol Birth of a Nation... Een van de vreemdste gevallen in de filmgeschiedenis, fucking hell.!nsomn!a zei:
Nee, als die scenes zo memorabel waren voor jou, dan zeker niet. Bij mij zijn die de meest forgettable uit de film. Wat ik mij herinner uit IB (het eerste dat in mijn hoofd schiet als ik aan die film denk) zijn de beelden van die bijl in de voorgrond tegen het einde van de openingsscene, de awkward "courting" scene in dat café, de Britse officier die zo geweldig wordt neergezet door Fassbender, Melanie Laurent en die zwarte Fransman die zich klaarmaken voor de boel in de fik te steken. De basterds zelf waren uiteraard belangrijk, ik ga dat niet ontkennen, maar dat is niet de reden dat ik de film zo goed vond. Dit alles hier maar puur voor de duidelijk dat ik niet kick op de Nazi-killing en de fuck-yeah dimensie (die de film wel degelijk bevat, maar imo niet in se wil zijn).!nsomn!a zei:
Django is inderdaad niet even hoogstaand als IB, maar ik vond dat die wel enkele erg coole shots bevatte. Wat Fincher betreft, ik vind dat hij ook een van die regisseurs is waar de look van zijn films geweldig onderschat wordt imo. Onlangs Fight Club nog eens gezien en fucking hell, wat een visuele parel is me dat. In Dragon Tattoo kunnen we wel spreken van "strak en goed verzorgd" eerder dan echt interessant, maar Fight Club, Zodiac en The Social Network mogen voor mij alvast tellen als visueel extreem hoogstaande films met shots die mij erg close to the heart zijn.!nsomn!a zei:
Soundtrack van Django was wel cool en werkte best goed, maar idd niet om over naar huis te schrijven.
insomnia
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Gut feeling? Ik wil zeker geen absolute regel stellen hier, tragikomedie is inderdaad een goed voorbeeld. Maar in sommige gevallen vind ik het blijkbaar gewoon erg ambetant, zie: men on a missions films die zichzelf te serieus nemen zoals The Big Red One of The Hobbit.
Ik denk dat ge u een beetje vergist in hoe negatief ik wel of niet ben over die films, ik schrijf ze zeker niet volledig af op de commentaren die ik maak (buiten Death Proof dan). Het is nu gewoon dat Tarantino opgehemeld wordt tot op zo'n niveau dat ik de nood niet voel om nog eens telkens z'n kwaliteiten te hoeven benadrukken aangezien ik hem probeer naar een terug menselijk niveau te trekken. De problemen zijn ook gewoon veel plezanter om over te discussiëren dan hetgeen dat werkt.
Dat klaarmaken was ik zelfs al vergeten tot ge het hier zei, dat courting gedoe is mijn minst favoriete scene uit de hele film.
PBR Streetgang
Legacy Member
Ja, I guess. Je bent wel echt extreem gevoelig, zeker als je Saving Private Ryan al niet kan aanvaarden als een serieuze oorlogsfilm!nsomn!a zei:
Agreed on both. The Big Red One is echt een film waar ik kop noch staart van kon maken. Samen met een vriend van me gezien en we zaten daar beiden te headscratchen tijdens de helft van de scenes daar. Al denk ik wel dat de theatrical versie van de film uitsluitend een horrors of war movie is. Hier baseer ik me op de opmerkelijke verschillen in beeldkwaliteit tijdens de duidelijk komisch georienteerde scenes in de lange versies. De bikkelharde en imo ronduit fantastische openingsscene doet me ook vermoeden dat de film bedoeld was om serieus te zijn, alleen kon Fuller zich duidelijk niet inhouden met het filmen van bijzonder grappige scenes ("That's my cock... you're holding my cock!") die hij er later terug instak omdat Fuller nu eenmaal een opmerkelijk eigenzinnig mannetje is. Dit is zeker de zwakste film uit Fullers carrière, maar ik ben ergens nog steeds een fan. De hoogtepunten in de film waren echt wel sterk hoewel dat allemaal uiteenvalt als je de film in z'n geheel bekijkt.
The Hobbit speelde echt als een ware sinusgolf die schaamteloos alterneerde tussen blockbuster ownage/Tolkien nerdgasm en absolute bagger.
Pff ja zijn populariteit is echt off the charts. Ik ben uiteraard een van de trouwe aanhangers, but still... what happened here?!nsomn!a zei:
Haha ja ik hou echt van de awkwardness in die scenes, maar begrijp wel perfect dat dat je niet aanstaat. Ik ben dat pas beginnen goed vinden na een tweede kijkbeurt.!nsomn!a zei:
Ow en ben het eerder vergeten te vermelden maar euh... Dexter? Seriously? Vijf seizoenen? Nigga you crazy ik heb dat na tien minuten afgezet, ik vond dat echt afgrijselijk.
kakature
Legacy Member
Gisteren gezien en ik vond hem wel schitterend. Een stuk beter dan IB in mijn ogen. Een van mijn favoriete Tarantino films so far eigenlijk, soundtrack is er ook weer boenk op.
/edit
Nog niet veel gezegd over Samual L. Jackson precies. Hilarisch personage en weer prachtig gespeeld, wat een baas.
/edit
Nog niet veel gezegd over Samual L. Jackson precies. Hilarisch personage en weer prachtig gespeeld, wat een baas.
Anoniem04
Legacy Member
Goede film, maar zeker niet QT's beste.
Het gebruik van muziek was geweldig, sterke acteerprestaties en zeker van SLJ die er duidelijk van genoot en ook eens geen type rolletje spelen die hij de laatste tijd regelmatig toegestopt krijgt. Maar uiteindelijk waren er niet veel scenes die mij echt bij bleven zoals dat bij o.a. IB wel het geval was, ik vond de korte flashbacks ook wat de pacing uit sommige dialogen halen, die meestal ook niet zo sterk waren als in zijn vorige films.
De KKK scene daarentegen was dan weer geweldig.
8/10
Het gebruik van muziek was geweldig, sterke acteerprestaties en zeker van SLJ die er duidelijk van genoot en ook eens geen type rolletje spelen die hij de laatste tijd regelmatig toegestopt krijgt. Maar uiteindelijk waren er niet veel scenes die mij echt bij bleven zoals dat bij o.a. IB wel het geval was, ik vond de korte flashbacks ook wat de pacing uit sommige dialogen halen, die meestal ook niet zo sterk waren als in zijn vorige films.
De KKK scene daarentegen was dan weer geweldig.
8/10
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.