Archief - Black Snake Moan

Toen vorig jaar er opeens uit het niets een teaser trailertje voor Black Snake Moan uitkwam was mijn interesse meteen gewekt. Christina Ricci in een skimpy onderbroekje vastgeketend aan een radiator door een oude bluesgitarist gespeeld door Samuel L. Jackson. Hoe kan dat iemand zijn aandacht nu niet te pakken krijgen. En hetgene dat mij het meest intrigeerde was het feit dat ik totaal niet wist wat voor een soort film dit ging worden.

Ik heb de film nu eindelijk gezien (met wat vertraging wegens drukke examenperiode) en ik ben eigenlijk nog altijd niet zeker wat voor een film dit is. Laten we het er maar voorlopig op houden dat het een nogal vreemd sociaal drama is geworden waarin muziek een heel belangrijke rol speelt. Het verhaal centreert zich rond de dorpshoer Rae (Ricci) waar zowat de hele buurt al een paar keer heeft opgezeten. Rae is als kind misbruikt met als gevolg dat ze regelmatig gewoon MOET neuken. Een avondje feesten loopt uit de hand en Rae belandt in elkaar geslagen in een geul langs de weg om daar door de Godvrezende Lazarus gevonden te worden die besluit haar te genezen van haar "ziekte". Hij besluit dat dan maar te doen door haar vast te ketenen aan de radiator. Zover BSM in a nutshell.

Het mag gezegd worden BSM weet op momenten behoorlijk krachtig uit de hoek te komen. Sommige scenes zijn werkelijk geniaal (vooral degene waar de blues de hoofdrol speelt) of toch op ze'n minst interessant te noemen. Maar het zijn meestal ook de scenes met enkel Ricki en Jackson, die beide hier weer een krachttoer uithalen, die het meest in het oog springen. Ricci is zeer overtuigend als skanky whore en Jackson, nuja, die speelt eigenlijk gewoon weer zichzelf. Maar het probleem is eigenlijk een beetje dat de film vooral gedragen wordt door deze specifieke scenes. Niet dat de rest slecht is ofzo, nee, integendeel. Maar ik was op momenten gewoon niet meer zeker waar de film eigenlijk nog naartoe wou, welke issues er op de voorgrond stonden. Rassenissues worden lichtelijk aangehaald, misbruik, geloof, ... Eigenlijk gewoon een beetje van alles maar uiteindelijk gaat het zowat alle richtingen uit (zo kwam het toch bij mij over). Maar kom, de film verandert toch nooit in een klef tv-drama dus echt storen deed het niet, er waren genoeg andere troeven om mijn aandacht te houden.

BSM is zeker een interessante film geworden maar het is zeker geen perfecte film, daarvoor komt hij op bepaalde punten misschien toch nog een beetje te kort. Maar wat er is is uitstekende cinema. Geef deze dus zeker een kans.

Ik ben gisterenavond Black Snake Moan gaan zien met mijn vriendin, we vonden hem allebei heel goed, zeker geen meesterwerk, maar wel een aparte film.
Na de film hadden wij het gevoel alsof we naar een film hebben gekeken waar zwaar aan geprutst is geweest omdat je je dan afvraagt wat er dan met bepaalde mensen nog zou gebeurt zijn en nog allerlei vraagtekens.
Ik zeg het nogmaals wij vonden het een hele goeie film.

7,5/10

volgende week ook es zien ; Wel vrij laat hier in cinema's hé ; net zoals employee of the month die nu pas uitkomt bij ons en al een half jaar op dvd is in USA(maar laat die film toch maar links liggen hoor)

Oooh Lord, I thank Thee for this wonderful provision.
Een kale, gefrustreerde Samuel L. Jackson en een uiterst schaarsgeklede, getraumatiseerde Christina Ricci... some portraits. De ketting in de trailer halfjaar geleden was de eye-catcher.
Eens in de film is het de nymphomane Ricci die alle aandacht trekt, naast te vele kilo's die ze is kwijtgeraakt, is ineens ook haar garderobe verdwenen... hot stuff.
Maar iemand die echt de show compleet steelt, is Samuel L. Jackson, de man is zo overtuigend als blues muzikant... het lijkt net alsof ie nooit iets anders gedaan heeft. Man, the blues, de muziek maakt de film. Als je nog een film zoekt waar de muziek zo geweldig vet was zoals in Walk the Line... this is the one.

De sfeer zit op de juiste snaar, het is zuiders, zwoel, zweterig, vuil en geil.
Ja, het gaat om seks, maar met een moraal dat zich niet te hard opdringt, want het een film met een goed hart.
Uiteindelijk is dit pure pulp, maar zo goed geacteerd, zo goed van soundtrack voorzien en zo heerlijk verkeerd om ervan te genieten.
Onwaarschijnlijke acteerprestaties van de twee hoofdrolspelers, ze zijn zo oprecht en intens. Ik nomineer ze voor een of andere award, dat ik het gezegd heb!
Eén van de betere films van het jaar...

8/10 Inchainly good.

gisteren gezien... was redelijk goed...

Enkel justin timberlake met zen stemmeke vond ik niet zo
De aanvallen van die Christina waren ook soms lachen

coole film. 8/10

Zoals elke zwarte, zichzelf respecterende motherfucker op dit forum zou moeten doen, zo heb ik gedaan. De hoofdreden was natuurlijk het kleine witte vodje rond het uitgemergelde bekken van ene Christina Ricci. Niet meteen mijn favoriete babe, maar voor een geile film komt haar lijf wel in aanmerking. Ik neem de pot schoensmeer, verstik mijn poriën met het zwarte goedje, neem een ontstemde elektrische gitaar op de schoot en zet me schrap voor een voyeuristisch spektakel waar Jackson wel eens mijn duistere held in zou kunnen worden.

Het verhaal is hierboven al uit de doeken gedaan, dus daar ga ik mij van kwijten. Ik wil nog even meegeven dat Ricci in haar witte slip er ongelooflijk lekker uitziet, ook al mochten er wat kilo's bij.

Eerst en vooral: Justin Timberlake. JayTee JayTee JayTee *schudt neen*, ge verpestte de fun die ik had toch een beetje. Hij past niet in de Ronnierol. Hij komt te lief over, zijn stem is te hoog en zijn gezicht was niet aangetast genoeg. Elk karakter in de film draagt een zekere levenslast mee in zijn gezicht (zij het door een grijns, zij het door een verweerd gezicht, zij het door een ferme klap op het bakkes, ..) buiten hij. J is afgeborsteld, onberispelijk en vooral een weinig acteur. Hij poogt wel, maar mist hier toch serieus. Dit in tegenstelling tot de twee anderen. Ricci hoert erop los en het lijkt alsof ze niets anders doet (Hollywood I guess?). Ze weet ook nog eens behoorlijk fakking geil over te komen in dat witte onderbroekje zodat ik enkel mijn lof kan betuigen. Maar zoals vooropgesteld, is het Jackson die met de pluimen gaat lopen. Volledig in zijn sas bespeelt hij de gitaar, zingt er soms wat langs, belooft hij God dat hij die afgeslagen (doch extreem geile) slet van een Rae zal temmen en botviert hij zijn rijkunsten over rose's roses. Blijf weg uit de zovele belachelijke films en neem rollen aan zoals deze. Yeah.

Maar zelfs dat was voor mij niet het meest verrassende. De kleuren en sfeer wisten perfect het drukkende, benauwde en broeierige gevoel over te brengen. Als er ergens een opwarming van het klimaat plaatsvindt, dan was het wel in de zaal waar Jackson zijn optreden geeft. Tussendoor nog even een schouderklopje geven aan het Wardrobe Department voor de schitterende en geile keuze van het witte lapje stof rond de soms verplicht bereden venusheuvel van Ricci. Samen met het optreden was ook scene na het, letterlijk, ontketenen van de dorpsmatras van uitstekende makelij. Als fan van Led Zeppelin kan ik een elektrische bluessong enkel toejuichen, zeker als hij perfect gekadreerd wordt in de sfeer van het moment en de film. De rauwe en ongepoliijste gitaarsound wandelt hand in hand met de onweersfeer van de beelden, heerlijk! Jammer dat de film niet resoluut gaat voor één onderwerp in plaats van schampschoten achter te laten op verschillende onderwerpen. Misschien is net dat de kracht, misschien ook niet. Ik kan er niet aan doen dat er ook sommige zwakkere en saaie momenten waren die afstaken tegen die andere fantastische stukken.

Achja, wat lig ik te klagen? Anderhalf uur lang heb ik naar Ricci's lijf (Hollywood en co, voer de slip terug in en verban de string!) kunnen kijken totdat mijn ogen uit mijn kassen rolden. Twee uur lang heb ik nog eens een film gezien die echt tot een hoger niveau getilt wordt enkel door muziek, verrassend goede muziek. Ik heb Jackson terug wat beter werk zien afleveren en in totaal ben ik aangenaam verrast door deze film.

Vond de film uiteindelijk niet zo slecht, hoewel ik niet echt ben voor zo'n born-again Christelijke zever. Christina Ricci moet niet veel doen behalve wat half naakt rondlopen/kruipen, maar ze doet dat goed

Maar de belangrijkste rol gaat voor mij naar de blues, wat de kern van de film is. Het hoogtepunt voor mij was dan ook het optreden van Sam Jackson in de bar. Ik was ook erg aangenaam verrast om te zien dat de vingerzettingen op de gitaar volledig correct waren, wat zeer zelden voorkomt.

Het verhaal boeide mij niet, maar de muziek maakte veel goed. Ik zou de film dan ook niet aanraden, maar eerder de soundtrack.

7/10

Ricci is overtuigend als krolse slons. Jackson zit op automatische piloot en Timberlake is de bleiter van dienst. De levenswijsheden die deze film wilt meegeven moet je zelf maar ontdekken.

6/10.

Fak, Paul Walker had Ronnie moeten spelen!

Ik ben het eens met Grungy

ik meest met boddah

V!$u4L zei:

Oooh Lord, I thank Thee for this wonderful provision.
Een kale, gefrustreerde Samuel L. Jackson en een uiterst schaarsgeklede, getraumatiseerde Christina Ricci... some portraits. De ketting in de trailer halfjaar geleden was de eye-catcher.
Eens in de film is het de nymphomane Ricci die alle aandacht trekt, naast te vele kilo's die ze is kwijtgeraakt, is ineens ook haar garderobe verdwenen... hot stuff.
Maar iemand die echt de show compleet steelt, is Samuel L. Jackson, de man is zo overtuigend als blues muzikant... het lijkt net alsof ie nooit iets anders gedaan heeft. Man, the blues, de muziek maakt de film. Als je nog een film zoekt waar de muziek zo geweldig vet was zoals in Walk the Line... this is the one.

De sfeer zit op de juiste snaar, het is zuiders, zwoel, zweterig, vuil en geil.
Ja, het gaat om seks, maar met een moraal dat zich niet te hard opdringt, want het een film met een goed hart.
Uiteindelijk is dit pure pulp, maar zo goed geacteerd, zo goed van soundtrack voorzien en zo heerlijk verkeerd om ervan te genieten.
Onwaarschijnlijke acteerprestaties van de twee hoofdrolspelers, ze zijn zo oprecht en intens. Ik nomineer ze voor een of andere award, dat ik het gezegd heb!
Eén van de betere films van het jaar...

8/10 Inchainly good.

Klik om te vergroten...

Couldn't agree more.

Eindelijk deze film gezien, en ik vind hem echt heel cool. Jackson is op zijn best en ook Ricci is overtuigend. De film moest het dan ook vooral hebben van deze twee hun acteerprestaties, maar toch een goed filmpje.