Mijn god, de absolute hoop stront die ik heb moeten verdragen, zo'n Zweedse shitfilm waar ik één of ander (in mijn ogen) niet al te mooi vrouwmens twintig keer in haar eva kostuum heb moeten bezichtigen onder het mom van een kunstfilm of weet ik veel wat, een the tree of life achtige film (wel veel minder dan Tree of Life uiteraard) die het begrip vaagheid nieuwe dimensies verleende, één of andere zuid-amerikaanse film waar heel de film aan mekaar werd gehangen door de symboliek van één of andere vlindersoort, je kan het je niet voorstellen of ik heb het gezien in het middelbaar, en dan vaak nog met één of andere diepzinnige uitleg voor en na van de leekracht esthetica of nederlands.
Slumdog Millionaire was een uitzondering (en verademing), en American History X hebben we ooit ook deels gezien maar de filmuitstapjes over het algemeen hadden van mij bijna iemand gemaakt die het medium film de rug toekeerde, zo groot waren de trauma's vaak.