hyperon zei:
Ook al klinkt je uitleg wel logisch, toch blijft het voor mij onlogisch dat iemand met het verstand om ernstige studies aan te vatten en ook geïnteresseerd is in carrièremaken, nooit het verstand heeft willen hebben om te beseffen dat de betere verloning, de carrière niet vlug te vinden is in een Limburgse KMO. Als je de moeite hebt gedaan om een MBA te doen in Gent/Leuven Vlerick, kan het toch echt geen moeite zijn om de stap te zetten naar een multinational in het brusselse.
Tsja, een opleiding is natuurlijk niet alles hé. Nature en nurture tellen ook mee. En van thuis uit is er nu eenmaal altijd het boerenverstand eringehamerd dat je geen risico's en investeringen doet zonder dat je de return ervan inziet en deftig kunt berekenen. De aankoop / huur van een wagen, appartement in Brussel/Antwerpen, etc uitzetten tov de kans om in een multinational met de achterstand die ik al had opgelopen tov de 18jarige die werken ging leek mij op korte en lange termijn minder attractief (vergeet ook niet dat het tgv mijn woonplaats met het OV minimaal 3u30-4u enkel zou onderweg zou zijn destijds, waarvan minimaal 15-20 minuten met de fiets tot aan de korstbijzijnde bushalte...) niet echt attractief voor misschien die 100€ meer... Het was wel de doelstelling op termijn natuurlijk zoals ook al naar boven kwam uit de vorige post maar zodanig dat ik die intro jobs bij multinationals kon overslaan. Maar ik moest zeker zijn dat ik de ervaring opgebouwd had om een goede jump te maken. Eigenlijk een beetje zoals Hiapoe met zijn stint in Ierland (allez dacht toch dat het daar was) heeft gedaan. Met dit verschil dat Hiapoe graag bezig is met techniek... mij kon mijn gestudeerde specialisatie (ingenieur) geen zak schelen noch was of ben ik er echt door gepassioneerd. Dat maakt het uw eigen verkopen als ingenieur dan natuurlijk ook zeer moeilijk... vooral niet als je u hiernaast ook nog eens snel verveelt. Waardoor ik wist dat ik dan ook op mijn job ofwel ervoor moest zorgen dat ik mijn hersenen gewoon kon afzetten (ergo studentenjobs - maar dat vond ik zonde van mijn opleiding...) ofwel dat er zodanig veel variatie inzat dat geen enkele dag op elkaar leek... en er elke dag dan ook wel een ander probleem stond te wachten waarin ik mijn tanden kon zetten.
Hiernaast wil ambitieus zijn daarom niet zeggen dat je weet wat je uw eigen ziet doen om een inkomen te verkrijgen. Ik wist wat ik niet wilde doen... maar ik wist niet hoe ik gedaan kon krijgen wat ik wel wilde doen daar dat meestal pas kon met een pak hands-on ervaring en ik moest doorlopen wat ik niet wilde doen. Het was juist daarom ook dat ik die extra management en MBA had bijgedaan... omdat ik wist dat het werk als puur ingenieur mij geen barst kon schelen...en zeer zeker mijn sterkste punt niet was.
Daarnaast, zat ik dan ook met het feit dat des te meer ik studeerde (ingenieur, management, MBA) des te meer ik tot de constatatie kwam dat ik eigenlijk toch niets wist. Dus terwijl ik in het begin van mijn carrière (18 j leeftijd) dacht van de wereld ligt aan mijn voeten... wist ik op het moment nadat ik al mijn studies had afgehandeld dat ik de meerwaarde die ik kon betekenen voor een bedrijf gewoonweg niet zag. Ok ik was geen idioot of dom... maar de einstein... de witte raaf dat elk bedrijf zoekt en hiervoor zijn portfeuille wagenwijd openzet... neen ik zag het niet meer. Koppel dat dan ook aan de underdog mentaliteit die ik van thuis uit altijd heb meegekregen maakt het uw eigen verkopen er natuurlijk niet makkelijker op. Ik scoorde zeer goed tot uizonderlijk op allerlei tests... ik zat hier meestal bij de top... maar als je niet inziet wat jij kunt bijdragen aan het success van een bedrijf met uw skills is het zeer moeilijk tot quasi onmogelijk om uzelf zodanig aan te prijzen dat je de differentiator kunt zijn ten opzichte van degene die zich wel kunnen verkopen... ook al blazen ze grotendeels wind. En dat is frustrerend vooral wanneer je dan ook nog eens het probleem hebt dat je soms niet op de juiste woorden kunt komen of terwijl je 100% weet welk woord je bedoelt toch het andere woord zegt. Mijn bijnaam was niet voor niets professor gobelijn...
Hierdoor wist ik dat ik daardoor liefst zo veel mogelijk ervaring met zo'n breed mogelijk spectrum aan taken en uitdagingen moest krijgen. En de kans om dit te krijgen in een KMO is nu eenmaal het grootst zodanig dat ik misschien iets kon vinden waardoor ik kon zeggen van kijk dit passioneert mij nu toch zodanig dat ik mij hierop wel wil focussen ofdat ik mij door het variabele altijd wel door iets nieuws kon laten afleiden van het monotone. Bij een multinational is toch vooral in het begin van de carrière alles zodanig strikt afgelijnd dat ik schrik had dat dat dit meer tegen mij ging werken op lange termijn dan voor mij... Natuurlijk werkt dit zeker niet in uw voordeel wanneer je op zoek bent naar een job...
Ik ben dan ook blij dat ik uiteindelijk ben kunnen starten aan de overheid ook al had ik dat destijds helemaal niet verwacht en zeker nooit geimagineerd. Ik heb daar de variatie gekregen die je ook bij een KMO hebt. Ik heb daar de specialiteit gevonden waar ik mijn tanden kon inzetten. Ik heb de mogelijkheid gekregen om eigenlijk mijn eigen takenpakket volledig zelf in te kleden binnen de organisatie en de doelstellingen van de organisatie (dus zeer breed takenpakket) en de samenwerking met andere diensten die leidde tot een synergie in efficiëntie en onderling respect waardoor ik de invulling van mijn job ook grotendeels gecementeerd heb... 3- 4 jaar geleden waren minimaal 2 FODS nog aan het nadenken om zelf een eigen team te engageren voor hetgeen ik nu voor hen (en anderen) doe. Natuurlijk wil dat niet zeggen dat ik doe wat ik wil, vrijheid is en blijft een zware verantwoordelijkheid om te dragen... maar ik had hierdoor wel de werkvreugde gevonden in mijn job. En dat was hetgeen ik nodig had om tevreden te zijn... ook al wil dit zeggen dat ik misschien minder verdien als wat ik eventueel in de privé zou hebben kunnen verdienen desondanks mag ik niet klagen. En zolang ik mijn afbetaling aankan, wat extra heb om aan de kant te zetten en voldoende geld heb om gereserveerd te leven zie ik niet direct in waarom ik zou veranderen.
Eigenlijk zou ik als ik iemand was die niet risicoavers was nu zelfstandige moeten worden... met de ervaring die ik heb opgedaan, de neiging van de overheid om meer en meer van dit werk te privatiseren, de standaard prijzen die men voorziet en de expertise die ik heb opgebouwd zou ik gemakkelijk een veelvoud van mijn huidig loon verkrijgen en dit voor minder verantwoordelijkheid... Misschien dat ik dit nog wel ga doen... we zien wel wat de veranderingen bij de overheid zoal nog gaan zijn in de lopende en komende legislatuur.
Edit on topic :
Huidig inkomen (ruwweg) : 27000
kosten :
naftkosten moto : 3000€
voedsel+drank : 1000
verzekeringen (moto, hospitalisatie, cm, etc) : 1000
onderhoudskosten moto : 2000
belastingreturn : -2900€
ontspanning : 600
allerhande : 1500€
huur / water / elektriciteit : 500€
grofweg netto overschot == 20300.
Eenmalige kost :
-135k€ aankoop grondgedeelte woning (incl notariskosten, leningskosten, aktekosten en registratierecht)
Vanaf volgend jaar gaat dit zo'n 12000€ lager liggen tgv hypotheek, KI, water, elektriciteit etc maar dan gaan de kosten voor de moto minimaal gehalveerd worden.
zitten nog cadeaus en verzekeringen in, volgend jaar is afschaffen)