Archief - Thuis blijven wonen: in hoeverre acceptabel?

Naar analogie met een aantal topics over hetzelfde onderwerp en vooral omdat ik in mijn nabije omgeving niemand in exact dezelfde situatie als de mijne kan vinden, brandt mij bovengenoemde vraag op de lippen.

Ikzelf word dit jaar 26, werk intussen gedurende 2 jaar, heb een gemiddeld loon en ben volop aan het sparen. Mijn ouders zijn net gescheiden, waardoor ik momenteel nog enkel met mijn vader samenwoon. Sinds ik ben begonnen met werken betaal ik 250 euro per maand aan kost en inwoon. Ik rij met de auto van mijn vader (een Peugeot 206 1.9d uit 2001) waarvan ik enkel de tank moet vullen. Op financieel vlak mag ik m.a.w. "mijn beide pollekes kussen".

Het probleem is echter dat ik nog single ben en resoluut tegen huren ben. Dat laatste is iets waar mijn beide ouders zich volledig in kunnen vinden. Hoewel ik me er echter van bewust ben dat je pas écht zelfstandig wordt als je er alleen voor staat, lijkt het me onverstandig om in mijn geval alleen te gaan wonen. Mijn zus heeft het vanaf haar 24e gedaan en kan het me niet aanbevelen. Het feit dat ik weldra zelfs op twee plaatsen terecht kan (vader en moeder) verandert weinig aan de zaak. Aangezien het merendeel van mijn vrienden een stabiele relatie heeft en begint samen te hokken, ga ikzelf ook steeds minder weg. Bovendien ben ik op sociaal vlak wellicht iets te verlegen, waardoor ik gereserveerd overkom. Hierdoor zie ik op vlak van het eerstgenoemde probleem ook niet direct iets veranderen.

Het komt er dus op neer dat wanneer ik op mijzelf een stek wil gaan kopen, eigen wagen incluis, ik nog een stevige duit mag gaan sparen.

Daardoor voel ik ook een enorme druk op mijn schouders wegen, aangezien ik aanvoel dat het maatschappelijk als onaanvaardbaar wordt beschouwd als je tot pakweg je 30e (of in mijn geval zoals het ernaar uit ziet misschien nog langer) thuis blijft wonen. Bovendien heb ik de indruk dat de maatschappij het scenario huisje, tuintje, vrouwtje en twee kinderen nog steeds als standaard bestempelt. Helaas ervaar ik zoiets als niet volledig zelf in de hand te hebben. Zeker niet in de huidige tijden.

Mijn beste vrienden zijn jonger en verdienen (zacht uitgedrukt) méér dan bovengemiddeld, hebben in tegenstelling tot mij niet verder gestudeerd waardoor ze bijgevolg langer werken en dus eerder konden beginnen met fatsoenlijk sparen. Hoewel ik het hen van harte gun strooit dat voor mij enkel meer zout in de wonde. Zeker als ik ze luidop hoor dromen over de nabije toekomst. Mijn collega's op het werk hebben gemiddeld exact mijn leeftijd, maar op één na is daar ook iedereen het huis uit. Ook dat wil dus niet echt helpen om het positieve van mijn situatie in te zien.

Kortom; ik zie geen andere oplossing dan thuis te blijven wonen tot ik genoeg geld bij elkaar heb gespaard om ooit een eigen huis te kunnen financieren, al betwijfel ik meer en meer of die dag er wel ooit gaat komen.

Iemand met dezelfde ervaringen? Raad misschien? Ik besef dat ik niet al te positief overkom en dat ik over het algemeen geen reden tot klagen heb. Ik ben er ook niet zo voor om persoonlijke issues op het net te bespreken en het feit dat ik dit topic post, beschouw ik als een grote prestatie. Hoe dan ook ben ik ervan overtuigd dat er hier mensen zijn die me verder kunnen helpen

Ik ben ook 25 en woon nog steeds thuis, ziet er niet naar uit dat dit in de nabije toekomst snel zal veranderen denk ik.
Wat maakt het ook uit, als jij je thuis nog goed voelt... /care wat de buitenwereld daarvan denkt. Ge moet niet voor een ander alleen gaan wonen, ge moet dat doen omdat ge dat zelf wil.

Op uw 30ste nog thuis wonen vind ik ook wel 'not done'. Woon gewoon nog 1-2 jaar thuis, spaar nog zoveel mogelijk en ga dan alleen gaan wonen. Who cares als je moet huren. In veel landen is dat standaard hoor. Vanaf dat je dan een vriendin hebt kun je ook iets kopen dus langer dan 1-2 jaar ga je niet moeten huren of je moet wel heel lang vrijgezel zijn (1-2 jaar thuis + 1 of 2 jaar huren, 3-4 jaar heb je dus nog) Op uw ééntje iets kopen is trouwens zeer moeilijk, tenzij je natuurlijk 5 jaar ofzo wil thuis wonen en serieus zuinig bent. Maar dan nog, ondertussen stijgen de huisprijzen ook hé. Prijsstijgingen van 3% op 200k wil zeggen elk jaar 6000 euro erbij van waarde. Dat is alsof je achter een rijdende bus loopt en hoopt hem in te halen.

Ik ben er 26 en zal deze zomer of volgende zomer op kot gaan. Niet als student maar gewoon als werkende. Op die manier woon je ook alleen, spendeer je weinig en kun je tegelijkertijd nog veel sparen. Ge kan er wel je domicilie niet van maken (allez, toch meestal niet).

Ik word 27 in juni, ben single, woon thuis, maar heb een huis gekocht Tegenwoordig is langer thuis wonen zeker niet meer abnormaal. Onze generatie heeft het veel lastiger dan de vorige. Zeker om alleen te gaan wonen. Nu ja, ik ga het mij toch wagen
Gewoon efkes uw ballen bij elkaar rapen en informeren voor een sociale lening. 't Is allemaal nogal overweldigend en het is echt 'flying by the seat of your pants' voor mij momenteel omdat het allemaal nogal overweldigend is, maar da komt wel goed 1x de werken begonnen zijn en vooral eindigen
Ik verdien trouwens onder het Belgische gemiddelde, al kan ik zeker niet klagen. In feite was dat huis kopen ook meer toevallig dan wat anders. Ik was dat pas van plan te doen over een 2-tal jaar, maar kijk, donderdag ga ik gaan tekenen zie
Dat je niet wilt huren vind ik zeer verstandig trouwens, daar zie ik het nut niet van als je alleen bent.

@Fizmo: 30 vind ik ook wat de limiet. Ik heb een collega van 40+ die nog thuis woont, dat is er los over imo.

Levitation zei:

Daardoor voel ik ook een enorme druk op mijn schouders wegen, aangezien ik aanvoel dat het maatschappelijk als onaanvaardbaar wordt beschouwd als je tot pakweg je 30e (of in mijn geval zoals het ernaar uit ziet misschien nog langer) thuis blijft wonen.

Klik om te vergroten...

Who.the.fuck.cares.
Leef toch gewoon uw leven zeg? Waarom er ook maar één sikkepit om geven wat de "maatschappij" u oplegt hoe ge zóu moeten leven...

Ge gaat natuurlijk als vrijgezel van 30 die nog thuis woont... moeilijk aan een deftige vriendin geraken
Ge kunt bij 65% van de vrouwen onmiddellijk afgeschreven zijn

Of toch zeker bij alle vrijgezellen die iets huren

Hier 27 en ook nog thuis wonende. Hier is het wel de planning dat mijn ouders binnen 4 a 5 jaar hun pensioen gaan doorbrengen in frankrijk en ik dan gewoon hier blijf wonen.

Fransz zei:

Ge gaat natuurlijk als vrijgezel van 30 die nog thuis woont... moeilijk aan een deftige vriendin geraken
Ge kunt bij 65% van de vrouwen onmiddellijk afgeschreven zijn

Of toch zeker bij alle vrijgezellen die iets huren

Klik om te vergroten...

tis juist die 65% van de vrouwen die ge niet wilt hebben

Few, met dat argument had ik hem thans al bijna een +1 voor huren gegeven...

Ik heb trouwens al wel wat ervaring met "dat soort" vrouwen. Is tevens een reden waarom ik sinds een tijdje terug alleen ben.

Fransz zei:

Ge gaat natuurlijk als vrijgezel van 30 die nog thuis woont... moeilijk aan een deftige vriendin geraken
Ge kunt bij 65% van de vrouwen onmiddellijk afgeschreven zijn

Of toch zeker bij alle vrijgezellen die iets huren

Klik om te vergroten...

Ze willen mss geen man die nog thuis woont maar dat zijn dan wel dezelfde (verwende) vrouwen die een rijke vent zoeken omdat ze niet rondkomen of omdat ze meer willen uitgeven aan kleren/reizen. Dan komen die vrouwen al vlugger uit bij mannen die toch redelijk lang hebben thuis gezeten en dus wat geld hebben. Oh, ironie.

ja, in hoeverre wilt ge dingen ontdekken die uw ouders niet mogen weten (of acceptabel vinden)?

Beetje kerk in het midden houden. Pas afstuderen en direct alleen gaan wonen is zowat zelfmoord op je toekomst als je als starter een gewone pree trekt (1450-1500 euro): trek daar de huur en je alledaagse kosten vanaf en je kan niks sparen.

Nochtans, zie comment van Fizmo is het dat wat men "zelfstandig zijn" noemt.
Heb ook zo een vriendin: op 20 afgestudeerd, direct alleen gaan wonen, is er nu 26 en geeft geen nagel om aan haar gat te krabben, ze zal idd op zoek moeten naar een man die een tijdje heeft thuisgewoond (en waar ze dus op neerkijkt/neerkeek) als ze ooit nog iets wil bereiken qua eigendom in haar leven.


Ik zou me toch niet schamen als je pas werkt nog wat thuis te wonen. Wat is er mis met 26 jaar en nog thuis wonen? Akkoord als ge der 30 zijt dat ge toch al eens begint uit te kijken..
Als 30er nog zeggen dat ge thuis woont klinkt nogal hmm

Maar anders? En waarom eigenlijk? Als ge 25 zijt en ge hebt relatieve vrijheid (waardoor bv uw vriendin soms es kan blijven slapen), waarom zou ge dan 500 of 600 euro huur betalen voor een appartement waar ge toch haast niet zijt (immers: opstaan om 6u30, naar uw werk vertrekken en rond 18u thuiskomen), dan is dat toch veel geld voor puur alleen een slaapplek.

Als alleenstaande is het trouwens niet evident om financieel alleen uw boontje te doppen (nog eens: als ge een doorsnee pree hebt).

brandon_ zei:

Who.the.fuck.cares.
Leef toch gewoon uw leven zeg? Waarom er ook maar één sikkepit om geven wat de "maatschappij" u oplegt hoe ge zóu moeten leven...

Klik om te vergroten...

Klopt, de maatschappij zit ook geen bal met u in, dus gewoon niet aantrekken.

Ik zal sowieso tot mijn 30ste thuis blijven omdat ik iets wil kopen, kben ook single dus /care...
Natuurlijk, moest ik iemand vroeger tegenkomen zal dit uiteraard heel anders zijn.

EDIT: nog een voordeel, ik zie er miss 5 jaar jonger uit

Heb ook zo een vriendin: op 20 afgestudeerd, direct alleen gaan wonen, is er nu 26 en geeft geen nagel om aan haar gat te krabben, ze zal idd op zoek moeten naar een man die een tijdje heeft thuisgewoond (en waar ze dus op neerkijkt/neerkeek) als ze ooit nog iets wil bereiken qua eigendom in haar leven

Klik om te vergroten...

Foto? Telefoonnummer?

Smiles_ zei:

Maar anders? En waarom eigenlijk? Als ge 25 zijt en ge hebt relatieve vrijheid (waardoor bv uw vriendin soms es kan blijven slapen), waarom zou ge dan 500 of 600 euro huur betalen voor een appartement waar ge toch haast niet zijt (immers: opstaan om 6u30, naar uw werk vertrekken en rond 18u thuiskomen), dan is dat toch veel geld voor puur alleen een slaapplek.

Klik om te vergroten...

snap niet waar die huurprijzen vandaan komen?
of wilt ge direct een ingebouwde 'moderne' keuken, inloopdouche en al die zever?

voor 400 euro vindt ge genoeg studiokes hoor.
als ge niet tegen een gebarsten tegel in de badkamer kunt of een kookfornuis uit '89 ja dan...

en met die werkuren hoop ik maar dat ge genoeg verdient, maar dan kunt ge ook uw huurbudget wat ruimer nemen he.

Regio Gent. Nogal duur voor wat ge krijgt als ge huurt.

Als je wil thuis blijven wonen dan doe je dat toch maar? Of het dat afbetaalde huis incl. wagen uiteindelijk waard was dat zal je pas achteraf te weten komen hoor. Je moet de afweging maken of geld op zich een voldoende voordeel biedt tegenover wat alleen wonen jou kan bieden.

Clarkske zei:

Ik zal sowieso tot mijn 30ste thuis blijven omdat ik iets wil kopen, kben ook single dus /care...
Natuurlijk, moest ik iemand vroeger tegenkomen zal dit uiteraard heel anders zijn.

Klik om te vergroten...

Geld sparen voor een huis is dan eerder bijzaak. Je blijft dus thuis wonen omdat je geen partner hebt.

Zolang je kan & mag...en weinig last zijt tot uw ouders.

Als je het makkelijk kan hebben... dat de rest denkt wat ze willen denken. Als jij het maar goed hebt.

Ik ken redelijk wat singles( ver) in de 30 die nog thuiswonen.
Zijn heus geen scheve creeps.
Vaak ook diegenen die zich niet willen binden en een rustig leven leiden met een opgebouwde zekerheid.

Als je dan andere kant bekijkt, mijn facebook staat vol met echtgescheiden mama's.
Ook velen die terug bij de ouders zijn moeten gaan wonen.

Beter een laatkomer met vette bankrekening, dan geruïneerd leven zoveel dat later tegen iedereen gaat zagen over hoe moeilijk het is.

Kandul zei:

Geld sparen voor een huis is dan eerder bijzaak. Je blijft dus thuis wonen omdat je geen partner hebt.

Klik om te vergroten...

Das voor velen dé reden. Geen partner = toch maar beetje op je eentje alleen op je appartement of in je huis(je) als je thuis komt na het werk.
Zeker vanaf bepaalde leeftijd waarin vrienden en kennissen zich gaan coccoonen is het dilemma: ga ik blijven thuiswonen (en mezelf een beetje 'raar' voelen) of ga ik alleen gaan wonen en elke dag in een leeg huis terugkomen en heel stilletjes soms wat eenzaam zijn?


Maar dan vind je toch plots de partner van je dromen en komt alles goed

Niets mis met nog thuis wonen op die leeftijd zolang je ouders het maar niet erg vinden. Waarom zou je van huis gaan als je er goed zit?
Ik ken het gevoel van tegen huren zijn, en net hetzelfde van het feit dat je als alleenstaande moeilijk op je eigen kan gaan wonen en dan nog eens genoeg kunnen sparen.

Zoals eerder aangehaald, zolang je geen 30 bent en nog thuis woont is dat allemaal niets.