Dat is een uitspraak van iemand die heel zijn jeugd gepest is geweest, 3x verhuisd en op 10tal lager scholen heeft gezeten.
Ik denk dat ik zelf wel een goed besef heb wat dit allemaal betekent het pesten tot ze voor uw deur komen.
Iedereen pakt dit anders op, ik ben er heel depressief van geweest to bijna zelfmoord gedachten. Maar eenmaal je erdoor bent gekomen dan ben je pas sterk.
Dus ik denk eerder dat het aan uw karakter ligt dat gwn zwakker is als dat van een ander. Bij mij heeft al dat gepest een positieve twist gegeven aan mijn leven waaruit ik sterker ben geworden en meer mijzelf.
Ik ben wie ik ben en ik accepteer alles hieraan, iemand die het niet leuk vindt, dag dan. Dat karakter dat ik hierdoor heb gecreëerd komt mij elke dag nog van pas in het dageljikse leven. Ik heb een sterke mening maar ik kan heel goed argumenteren, heel veel sociale vaardigheden.
Vroeger durfde ik geen stap uit de deur te zetten. Vorige zomer ben ik nog alleen naar een ander continent gereisd, en ik ga deze zomer vrijwillig werken in buitenland.
Dus neen, je kan degelijk van al dat gepest jezelf goed ontwikkelen en een heel sterk persoon worden.. Sterker dan degene die nooit gepest zijn, omdat je al bitterharde tijden hebt meegemaakt.
Ik denk ook het feit dat je fantaseerd over hun leven te verkloten enzo dit echt wel een probleem is dat bij jou gesettled is. Dat je achterstaat door te pesten, en je ook geen vrouw hebt en dergelijke.
Dit heeft niets te maken met je pesterijen van vroeger, dat is een gemakkelijk excuus. Ik denk dat je stilletjes aan moet gaan accepteren dat als je er niets aan gaat veranderen het ook niet verandert.
