Moest mijn vriendin van uw mening zijn, dan mag ze gaan. Graag zelfs.
Dat is heel vroeg in de relatie allemaal besproken geweest. Zo, zo en zo. Niet mee akkoord? Sorry but moving on. Op relationeel vlak heb ik m'n lesje al lang geleerd, gelukkig nog voor het mij financieel kon raken.
Erg of niet, misschien ga je mij ooit nog gelijk geven. Maar dan is het voor u te laat.
Ge maakt het veel te moeilijk. Ge kunt het onderscheid blijkbaar niet maken tussen gewone dagdagelijkse uitgaven, en kinderen vallen daar onder, en 'luxe'. Kleren en meubels en heel de boel voor ons dochter hebben we gewoon van de gemeenschappelijke rekening betaald. Meer is daar toch niet aan?
En aangezien ge toch graag nog over auto's voort gaat. Al gedacht aan een fun car voor in uw midlife crisis? Ik vrees een beetje dat dat niet in de gezamelijke vereisten zal passen. Tenzij jullie tesamen geld op overschot hebben wat adhv uw verhaal misschien niet zo zal zijn, no offense.
Ik weet al wat ik ga kopen, ik weet alleen nog niet wanneer. Niemand die mij haar veto kan geven. En ze zal daar ook niet jaloers op zijn. Andere interesses en zo. Waar trekt ge anders de lijn? Ik vind niet dat een relatie een communitisch regime moet zijn. Vrouwen zijn niet meer de volgzame slaafjes van weleer. Ze verdienen ook goed hun boterham tegenwoordig.
Soit, nu gaat ge wellicht zeggen dat auto's u niet boeien. Vul het dan in door iets anders